اروتیک پیوالاپ

زبان

Twulshootseed، گویش جنوبی لوشوتسید (سالیشان)؛ انگلیسی در کاربرد روزمره.

دین

آیین‌های سنتی سالیش ساحلی از جمله رقص خانه دود زمستانی، کلیسای ایندین شیکر، و مسیحیت کاتولیک و پروتستان.

درباره پیوالاپ

پویالوپ‌ها خود را spuyaləpubš می‌نامند، نامی که معمولاً «بخشندگان» معنا می‌شود، یعنی کسانی که به هر که به سرزمینشان بیاید خوش‌آمد می‌گویند. سرزمین آنان رودخانه‌ای است و خلیجی که رودخانه به آن می‌ریزد. رود پویالوپ از یخچال‌های کوهی سرچشمه می‌گیرد که آن را təqʷuʔbəʔ می‌نامند و بیشتر نقشه‌ها آن را Rainier نشان می‌دهند، از دره‌ای پهن با خاک سیاه و حاصلخیز پایین می‌آید و در دشت‌های جزرومدی Commencement Bay گسترده می‌شود. اقتصاد کهن نیز از همین شیب پیروی می‌کرد: ماهی آزاد و سمیط در رودخانه، صدف و ماهی‌گیری در آب شور پایین‌دست، و در بالادست، چوب سرو، گوزن الک و زمین‌های توت‌ها. آنان از شاخه‌ی Coast Salish هستند و با زبان، وصلت و آیین‌های زمستانی به نیسکوالی، Squaxin Island، Steilacoom و Muckleshoot پیوند دارند، و مرزهای میان این مردم نفوذپذیر بود، به گونه‌ای که نقشه‌های معاهده هرگز برای نشان دادن آن ساخته نشده بودند.

زبان آنان Twulshootseed است، گویش جنوبی Lushootseed که جزئی از خانواده‌ی سالیشی است و با هیچ زبانی که همسایگان جنوبی و شرقی‌شان به آن سخن می‌گویند ارتباطی ندارد. گویشوران بومی این زبان دیگر نیستند. آنچه باقی مانده حاصل کوششی آگاهانه است: آرشیو ضبط‌ها، کارکنان زبانی قبیله و آموزش روزانه در Chief Leschi Schools که قبیله خودش آن را اداره می‌کند. نام این مدرسه از رهبر نیسکوالی گرفته شده که در سال 1858 پس از جنگ Puget Sound به دار آویخته شد؛ جنگی که از آنجا آغاز شد که معاهده Medicine Creek، که در پایان سال 1854 امضا شد، به قبایل امضاکننده محدوده‌هایی از جنگل‌های شیب‌دار و بدون هیچ ساحل قابل بهره‌برداری داد. دادگاه تاریخی ایالت واشنگتن Leschi را در سال 2004 تبرئه کرد.

تخصیص زمین‌های فردی بیشتر آنچه باقی مانده بود را از میان برد. تا اواسط قرن بیستم، بندر تاکوما، ایستگاه‌های راه‌آهن و صنایع سنگین روی زمین‌های رزرو قرار گرفته بودند و ماهی‌گیران پویالوپ در همان رودخانه‌ی خودشان دستگیر می‌شدند، به جرم صید ماهی آزادی که معاهده تضمین کرده بود. آنان همچنان ماهی‌گیری کردند. تصمیم Boldt در سال 1974 تأیید کرد که معاهده همان چیزی را می‌گوید که نوشته است: نیمی از محصول و کرسی هم‌مدیریتی ماهی‌گیری. توافق‌نامه‌ای در سال 1989 درباره‌ی دشت‌های جزرومدی تاکوما، زمین و پول نقد و تعهدات شغلی را بازگرداند که ارزشی بیش از 160 میلیون دلار داشت. قبیله اکنون یک نهاد بهداشتی، یک نظام آموزشی، یک کازینو و یک ماهی‌گیری تجاری اداره می‌کند و در میان بزرگ‌ترین کارفرمایان شهرستان Pierce است. رقص خانه‌ی دودی زمستانی همچنان ادامه دارد و رویدادی عمومی نیست. کلیسای Indian Shaker Church که در دهه‌های 1880 در همان نزدیکی بنیان گذاشته شد هنوز پیروانی دارد، در کنار کلیساهای کاتولیک و پروتستان. در سال 2018 پویالوپ‌ها میزبان سفر سالانه‌ی کانوها بودند و بیش از صد کانو به ساحل آنان رسیدند.

فنوتیپ‌های معمول: پیوالاپ

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

معمولاً قامتی متوسط دارند، با موهای مشکی یا قهوه‌ای تیره که صاف تا کمی موج‌دار است، چشمانی قهوه‌ای، و پوستی که از زیتونی روشن تا قهوه‌ای متوسط متغیر است. نسل‌های متمادی ازدواج درون‌گروهی و با دیگران باعث شده امروز میان اعضای ثبت‌شده هیچ ظاهر واحدی وجود نداشته باشد. لباس سنتی از چوب سرو قرمز ساخته می‌شد: شنل‌ها و دامن‌هایی از پوست درخت خردشده، کلاه‌های بارانی مخروطی‌شکل با بافت فشرده، و ردا‌هایی که روی دارهای سالیش از پشم بز کوهی و پشم سگ پشمالوی منقرض‌شده بافته می‌شد. لباس روزمره، پوشاک معمولی آمریکایی شمال غرب اقیانوس آرام است. لباس‌های تشریفاتی شامل پیشانی‌بندها و شنل‌های بافته‌شده از چوب سرو، ردای پشمی با طرح هندسی سالیش، پیراهن‌های روبان‌دار و دف‌های دستی است که در ساحل‌گاه قایق‌ها، مراسم تشییع جنازه و گردهمایی‌های زمستانی پوشیده می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره پیوالاپ

پیوالاپ به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی پیوالاپ Twulshootseed، گویش جنوبی لوشوتسید (سالیشان)؛ انگلیسی در کاربرد روزمره. است.

پیوالاپ پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان پیوالاپ آیین‌های سنتی سالیش ساحلی از جمله رقص خانه دود زمستانی، کلیسای ایندین شیکر، و مسیحیت کاتولیک و پروتستان. است.