اروتیک پوتاواتومی

پوتاواتومی‌ها مردمی هستند که آتش را نگه می‌دارند. این خوانش سنتی واژه Bodéwadmi است، نامی که در شورای سه آتش به کار می‌رفت، یعنی اتحاد دیرپای با اوجیبوه و اودوا که در آن پوتاواتومی برادر کوچک‌تر است و آتش‌دان شورا را پاس می‌دارد. آنان خود را Neshnabé می‌نامند، همان واژه‌ای که اوجیبوه‌ها آن را Anishinaabe تلفظ می‌کنند، و خویشاوندی میان‌شان ژرف است: زبان پوتاواتومی از زبان‌های خانواده الگونکی مرکزی است که چنان به اوجیبوه نزدیک است که بازرگانان نخستین اغلب این دو را یکی می‌گرفتند، هرچند عادت آن به حذف مصوت‌های کوتاه، آهنگی بریده به آن می‌دهد که از آن خود آن است. این زبان اکنون از زبان‌هایی است که بیش‌ترین خطر را در این قاره تهدیدشان می‌کند و تنها شمار اندکی گویشور بومی از آن باقی مانده است، و گروه‌ها کلاس‌های غوطه‌وری و دوره‌های آنلاین برپا کرده‌اند تا آن را بازگردانند.

در نخستین تماس با فرانسوی‌ها، سرزمین‌شان نیمهٔ پایینی شبه‌جزیرهٔ میشیگان بود. حملات ایروکوئی‌ها در دهه‌های 1600 آنان را واداشت گرد دریاچه به سوی گرین‌بی بروند، و تا سده هجدهم دوباره به جنوب و شرق گسترش یافتند و شمال ایلینوی و ایندیانا، جنوب میشیگان و ویسکانسین را در بر گرفتند. شیکاگو بر خاک پوتاواتومی‌ها بنا شده است و معاهده شیکاگوی سال 1833 بیش‌تر آن را واگذار کرد. پس از آن کوچ اجباری آمد. در سال 1838 گروهی از ایندیانا تحت اسکورت مسلح به سوی کانزاس رانده شدند، در راهی که پوتاواتومی‌ها هنوز آن را Trail of Death می‌نامند؛ بیش از چهل تن در راه جان دادند که بیش‌ترشان کودک بودند. دیگران به سوی جنگل‌های شمالی ویسکانسین خزیدند یا از دریاچه‌ها به انتاریو گریختند، جایی که خانواده‌های پوتاواتومی جزئی از ملل نخست مانند Walpole Island شدند. لئوپولد پوکاگون چانه زد تا گروهش را در میشیگان نگه دارد، تا حدی با اشاره به غسل تعمیدهای کاتولیکی‌شان، و امروز بازماندگانش گروه Pokagon هستند.

نتیجه یک ملت است که در هفت گروه به رسمیت شناخته‌شده فدرال در ایالات متحده و چند ملت نخست در کانادا پراکنده است. بزرگ‌ترین آنها ملت پوتاواتومی شهروند در اوکلاهما است که به نام اعضایی خوانده می‌شود که در دهه‌های 1860 زمین‌های تخصیصی و شهروندی آمریکایی پذیرفتند، و بانک خاص خود را دارد. در همان شکاف، گروه Prairie در کانزاس از پذیرش زمین تخصیصی سر باز زد و همچنان پایگاه آیین Drum Dance است که در کنار کاتولیک، کلیسای Native American Church و خانه Midewiwin کهن‌تر قرار دارد. از سال 1994 گروه‌ها هر تابستان در Gathering of Potawatomi Nations گرد هم می‌آیند، کاری آگاهانه برای بازگرداندن ملتی پراکنده به یک اتاق. فرهنگ مادی از آنِ جنگل‌های دریاچه‌های بزرگ است: سبدهای خاکستر سیاه، نوارکاری ابریشمی آینه‌دار بر دامن‌ها و ساق‌بندهای پشمی، منجوق‌دوزی گل‌دار، و عمامه پوست سگ آبی که مرد را در عکس‌های قدیمی مشخص می‌کند.