اروتیک آپاچی‌های دشت

آپاچیِ دشت‌ها مردمی هستند که به زبان خانوادهٔ آتاباسکن سخن می‌گویند و قرن‌ها در جنوب دشت‌های بزرگ آمریکا زندگی می‌کردند، آن‌قدر به کایووا نزدیک بودند که بیگانگان نام متحدانشان را بر آن‌ها گذاشتند. Kiowa Apache نسل‌ها در اسناد دولتی باقی ماند، اما این مردم نام خاص خود را دارند: Na'isha. داستانشان به مهاجرت طولانی آتاباسکن‌ها از شمال قاره به سوی جنوب بازمی‌گردد. بیشترشان امروز در جنوب غربی ایالت اوکلاهما زندگی می‌کنند، در اطراف شهر آناداکو و شهرک کوچک آپاچی در شهرستان کدو. آن‌ها خود را به‌عنوان قبیلهٔ آپاچیِ اوکلاهما که از سوی دولت فدرال به رسمیت شناخته شده است اداره می‌کنند.

اتحاد با کایووا در سراسر تاریخ آن‌ها جریان دارد. آپاچی‌ها به‌عنوان یک دستهٔ جدا در داخل حلقهٔ اردوگاه کایووا اطراق می‌کردند و در رقص آفتاب کایووا شرکت می‌جستند. آن‌ها بر پشت اسب و در همان سرزمین گاومیش کوهان‌دار شکار می‌کردند و همان معاهده‌ها را امضا کردند. از جمله توافق‌نامه‌های مدیسین لاج در سال ۱۸۶۷ که کایووا، کومانچ و آپاچی را در یک محمیهٔ مشترک در سرزمین هندیان قرار داد. نکتهٔ شگفت‌انگیز این همکاری آن است که دو قوم به زبان‌هایی بی‌ارتباط سخن می‌گفتند. زبان آپاچیِ دشت‌ها زبانی از گروه آتاباسکنِ جنوبی است که با زبان ناواهو و دیگر زبان‌های آپاچی خویشاوند است، اما بر شاخهٔ مستقل خود قرار دارد و متمایزترین آن‌هاست. زبان کایووا به خانوادهٔ Kiowa-Tanoan تعلق دارد. بسیاری از آپاچی‌ها زبان کایووا را نیز صحبت می‌کردند و بقیه را زبان اشاره‌ای هندیان دشت‌ها پوشش می‌داد. آخرین گویشور کاملاً مسلط زبان آپاچیِ دشت‌ها در سال ۲۰۰۸ درگذشت، از این رو کار زبانی اکنون بر پایهٔ اسناد و ضبط‌هایی استوار است که با نسل‌های پیشین بزرگان ساخته شده است.

تخصیص زمین در سال ۱۹۰۱ محمیه را از هم پاشاند و زمین‌های باقی‌مانده پس از تقسیم قطعات فردی به روی شهرک‌نشینان غیربومی گشوده شد. کلیسای بومیان آمریکا در این گوشهٔ اوکلاهما ریشهٔ عمیقی دوانده است. برای بسیاری از خانواده‌ها، جلسات پیوته هنوز در کنار کلیساهای مسیحی بخشی از زندگی دینی است. Manatidie که اغلب انجمن بلک‌فیت نامیده می‌شود، انجمن رقص کهنی است که در میانهٔ قرن بیستم احیا شد و هنوز رقصندگان و خوانندگان را گرد هم می‌آورد. نکتهٔ شایستهٔ توجه این است که قبیلهٔ آپاچیِ اوکلاهما ملتی جداگانه از آپاچیِ فورت سیل است که نیاکانشان اسیران جنگی چیریکاوا بودند و در سال ۱۸۹۴ به فورت سیل منتقل شدند.