اروتیک پامانکی

قبیلهٔ Pamunkey احتمالاً قدیمی‌ترین سند مالکیت زمین بومیان آمریکایی در ایالات متحده را در اختیار دارد و این مالکیت را بر پایهٔ معاهده‌ای با Virginia دارد، نه با Washington. این رزرو گردنه‌ای به مساحت حدود 1,200 acre در شهرستان King William County است که از سه سو رودخانهٔ Pamunkey آن را در برگرفته است: زمین‌های مرتفع، باتلاق و مرداب سرو. این محل یک ساعت با Richmond فاصله دارد و از بزرگراه دیده نمی‌شود. آنان مهم‌ترین شهر Tsenacommacah بودند، فدراسیون عالی الگونکین که انگلیسی‌ها آن را Powhatan نامیدند، و Wahunsenacawh، خود رئیس عالی، نیروی اصلی‌اش را از آنان می‌گرفت. Opechancanough نیز چنین بود؛ او حملات هماهنگ سال‌های 1622 و 1644 را طراحی کرد که نزدیک بود مستعمره را کاملاً از میان بردارد. پس از جنگ دوم، Cockacoeske که مستعمره‌نشینان او را ملکهٔ Pamunkey می‌خواندند، در سال 1677 معاهدهٔ Middle Plantation را امضا کرد و دورهٔ حکومتش را صرف بازسازی ائتلافی از آنچه باقی مانده بود کرد. این معاهده نامهٔ مردهٔ بی‌اثری نیست. هر نوامبر، رئیس و شورا به Richmond می‌روند و گوزن یا بوقلمون را به فرماندار تحویل می‌دهند؛ اجارهٔ زمین با شکار پرداخت می‌شود، زیرا سند چنین می‌گوید.

زبان، یعنی Virginia Algonquian، حدود سال 1800 خاموش شد و تنها در فهرست‌های واژگانی که John Smith و William Strachey ثبت کردند باقی مانده است. اما سفال خاموش نشد. سفالگران Pamunkey هنوز گل را از ساحل رودخانه برمی‌دارند و به شکل ظرف درمی‌آورند؛ کاری که کامنولث در سال 1932 با تأسیس مدرسهٔ سفالگری در رزرو و یک پست تجاری که هنوز برپاست رسمیت بخشید. این قبیله همچنین یکی از قدیمی‌ترین مراکز پرورش ماهی شاد در کشور را اداره می‌کند و رودخانه‌ای را که از آن ماهی می‌گیرد دوباره ماهی‌دار می‌کند. قرن بیستم سخت‌ترین دوره بود: بر پایهٔ قانون یکپارچگی نژادی Virginia مصوب 1924، ثبت‌کنندهٔ آمار، Walter Plecker، دستور داد تولد و ازدواج اعضای Pamunkey با عنوان «رنگین‌پوست» ثبت شود و دقیقاً همان پیوستگی مستندی را که بعدها به‌رسمیت‌شناسی فدرال به آن نیاز داشت، روی کاغذ محو کرد. زیر این فشار، قبیله فهرست اعضای خود را با محدودیتی در ازدواج کنترل می‌کرد که تا آستانهٔ درخواست فدرال آن را لغو نکرد، محصولی زشت از قانونی زشت‌تر. به‌رسمیت‌شناسی سرانجام در سال 2015 آمد، نخستین برای هر قبیلهٔ Virginia، پس از نسل‌ها درخواست. چند صد نفر ثبت‌نام دارند و تنها چند ده نفر روی گردنه زندگی می‌کنند، اما آنان آن را اداره می‌کنند، در آن ماهی می‌گیرند، مردگانشان را در آن به خاک می‌سپارند و سفر نوامبر را با گوزنی در صندوق عقب انجام می‌دهند.