اروتیک فلسطینی‌ها

فلسطینی‌ها گروه قومی عربِ گسترده‌تر و فرامرزی‌اند که خاستگاه تاریخی‌شان فلسطین تحت قیمومت (سرزمینی که امروز اسرائیل، کرانه باختری و نوار غزه را دربرمی‌گیرد) است. شمار آنان در جهان حدود 14-15 میلیون نفر برآورد می‌شود و در کرانه باختری (بیش از 3.2 میلیون)، نوار غزه (بیش از 2.2 میلیون پیش از اکتبر 2023، با آسیب گسترده پس از اکتبر 2023)، اسرائیل به‌عنوان شهروندان عرب اسرائیلی (بیش از 1.7 میلیون، که جداگانه ذیل israeli-arab شمارش شده‌اند)، اردن (حدود 3 تا 4 میلیون و بیشتر با تبار فلسطینی که اکثریت جمعیت اردن را تشکیل می‌دهند)، لبنان (بیش از 470,000 پناهنده فلسطینی بنا بر UNRWA، که بیشتر در 12 اردوگاه رسمی پناهندگان زندگی می‌کنند و با محدودیت‌های جدی در حقوق مدنی و فعالیت اقتصادی روبه‌رو هستند)، سوریه (بیش از 570,000 پناهنده فلسطینی بنا بر UNRWA پیش از 2011 که با آوارگی ناشی از جنگ داخلی سوریه به‌شدت کاهش یافت)، عربستان سعودی و سایر کشورهای حاشیه خلیج فارس (بیش از 500,000)، ایالات متحده (بیش از 250,000)، و شیلی (بیش از 500,000 نفر از جامعه فلسطینی‌تبار شیلی که بزرگ‌ترین اجتماع فلسطینیِ دیاسپورا خارج از جهان عرب است)، به‌علاوه جوامعی در اروپا، آمریکای لاتین و سراسر جهان. تبارشناسی قومی فلسطینی‌ها به‌طور پیوسته به بستر جمعیتی گستردهٔ عرب‌های شام بازمی‌گردد و همچنین به عربی‌شدن جمعیت شام پس از سدهٔ هفتم میلادی. نکبت ۱۹۴۸ («نکبت» به معنای «فاجعه» در عربی) که آوارگی حدود 700,000 تا 750,000 فلسطینی در جنگ 1947-1949 بود و دولت اسرائیل در آن شکل گرفت، بحران پناهندگی بنیادینی پدید آورد که هویت فلسطینی را در دوران پس از 1948 شکل داده است. جنگ شش‌روزه 1967 آوارگی بیشتر فلسطینیان را در پی داشت و همچنین اشغال کرانه باختری، نوار غزه، بیت‌المقدس شرقی، صحرای سینا (که در 1979 به مصر بازگردانده شد) و بلندی‌های جولان (که در 1981 عملاً الحاق شد). اکثریت فلسطینی‌ها مسلمان سنی‌مذهب‌اند (حدود 93 درصد) و بخش‌های مسیحی (حدود 6 درصد، عمدتاً ارتدکس یونانی، کاتولیک یونانی و کاتولیک رومی که در بیت‌لحم، بیت‌جالا، بیت‌ساحور و منطقهٔ رام‌الله متمرکزند، به‌علاوه دیاسپورای گستردهٔ مسیحی فلسطینی) و دروزی (که جداگانه شمارش می‌شوند) زیرجمعیت‌هایی را تشکیل می‌دهند.