اروتیک اوبورو

اوبورو پیش از هر چیز دیگر یک طایفه است: مجموعه‌ای از روستاهای ایگبو در ایکوآنو، در جنوب‌شرقی اوموآهیا در ایالت آبیا، که مردمش نامی مشترک، احساس تبار واحد و مجموعه‌ای از تعهدات متقابل را با هم دارند. بیگانگان آنان را به سادگی ایگبو می‌نامند و این درست است. اما در درون ایکوآنو، اوبورو بودن به‌جای ایبره، اولوکو یا آریام بودن اهمیت دارد. این موضوع تعیین می‌کند زمین خانواده کجاست، کدام گروه خویشاوندی از سوی فرد سخن می‌گوید و کدام روستا انتظار دارد او در کریسمس به خانه بازگردد.

زمین، زمین کشاورزی و بوته‌زار درختان نخل روغنی در امتداد جاده‌ای است که از اوموآهیا به سوی ایکوت اکپنه می‌رود، و ایسیالا اوبورو مقر اصلی کل منطقه‌ی حکومت محلی است. یام، کاساوا و کوکویام محصولات اصلی قدیمی‌اند و اکنون نهادهایی پیرامون کشاورزی شکل گرفته‌اند: اومودیکه در ایکوآنو محل مؤسسه‌ی ملی تحقیقات محصولات ریشه‌ای و دانشگاه کشاورزی مایکل اوکپارا است. بسیاری از خانواده‌ها یک پا روی زمین اجدادی و پای دیگر در اوموآهیا، آبا، لاگوس یا خارج از کشور دارند؛ دوپارگی‌ای که در سراسر جنوب‌شرقی نیجریه امری عادی است.

مردم به گویش محلی ایگبو در این بخش از آبیا صحبت می‌کنند. زندگی اجتماعی بر خطوط آشنای ایگبو جریان دارد. گروه‌های خویشاوندی پدرتبار، یعنی اومونا، بر زمین و امور خانوادگی اقتدار دارند. گروه‌های سنی کار و پروژه‌های جمعی را سازمان می‌دهند و هفته‌ی بازار چهار روزه‌ی اکه، اوری، افو و نکوو هنوز ریتم تجارت را تعیین می‌کند. کلیساها، هم میسیونری و هم پنطیکاستی، یکشنبه را در اختیار دارند، اما تعهدات کهن از میان نرفته‌اند. تدفین‌ها، اخذ لقب، مراسم نقاب‌پوشان و جشنواره‌ی یام نو هنوز از تقویم اجدادی پیروی می‌کنند. عروسی کلیسایی معمولاً پس از مراسم سنتی حمل شراب می‌آید، که در آن عروس در میان جمع به دنبال داماد می‌گردد و جامی از شراب نخل به او می‌دهد.

تاریخ ایکوآنو، اوبورو را نزدیک به برخی از تندترین تحولات این منطقه قرار می‌دهد. در دوران حکومت بریتانیا، این منطقه بخشی از ناحیه‌ی اداری بِنده بود و جنگ زنان 1929، شورشی علیه مالیات استعماری و رؤسای منصوب، در اولوکوی همسایه آغاز شد و سپس در سراسر جنوب‌شرقی گسترش یافت. چهار دهه بعد، اوموآهیا در جریان جنگ داخلی به یکی از پایتخت‌های بیافرا تبدیل شد و روستاهای اطراف آن محاصره و گرسنگی سال‌های پایانی جنگ را از سر گذراندند تا اینکه شهر در 1969 سقوط کرد. امروز اوبورو در ایالت آبیا قرار دارد که در 1991 ایجاد شد و همچنان حول روستاهایی سازمان یافته که از هر نقشه‌ای که بر آن‌ها کشیده شده قدیمی‌ترند.