زنی از مگبو، مرجع فنوتیپ

اروتیک مگبو

زبان

مگبو، گونه‌ای از ایزی-ازا-ایکوو-مگبو (نیجر-کنگو، ایگبوئیدی)؛ ایگبوی معیار و انگلیسی نیز به‌طور گسترده به کار می‌روند.

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های نیجر-کنگو

دین

عمدتاً مسیحی (کاتولیک و پروتستان)، با رسوم سنتی ایگبو برای نیاکان و برداشت محصول که همچنان حفظ می‌شود.

درباره مگبو

Mgbo قبیله‌ای از ایگبوهای شمال‌شرقی است که در زمین‌های کشاورزی شمال ایالت Ebonyi در جنوب‌شرقی نیجریه ریشه دارد. آنان خود را بخشی از ملت ایگبو می‌دانند. با این حال، زبان و جهان سیاسی‌شان بیش از هر چیز آنان را به تبارهای همسایه‌شان پیوند می‌دهد: Izzi، Ezza و Ikwo. بیگانگان دیرزمانی این تبارها را با هم به نام ایگبوی Abakaliki گرد آورده‌اند. در درون این مجموعه، نام Mgbo نشان‌دهنده گروه جداگانه‌ای از جوامع بومی است که تبارهای خاص خود و ادعای خاص خود بر زمین را دارند.

سرزمین Mgbo در منطقه حکومت محلی Ohaukwu و پیرامون آن قرار دارد، در شمال Abakaliki. شهر مرکز این منطقه، Ezzamgbo، نام Mgbo را در خود دارد. این سرزمین، زمین کار است. یام محصول پرمنزلت است و اندازه انبار یام مدت‌هاست که جایگاه یک خانوار را نشان داده است. کاساوا و برنج فصل را کامل می‌کنند، و برنج منطقه Abakaliki در سراسر نیجریه فروخته می‌شود. زمین همچنین جایی است که تنش در آن بیشترین است. در سال‌های اخیر، Ohaukwu شاهد درگیری‌های مرگبار بر سر زمین‌های کشاورزی میان جوامع همسایه بوده است، و مسائل مرز و مالکیت در اینجا اهمیت فراوانی دارد.

Mgbo به گویشی از زبان Izii-Ezaa-Ikwo-Mgbo سخن می‌گویند که زبانی از شاخه Igboid از خانواده Niger-Congo است. زبان‌شناسان آن را جدا از ایگبوی معیار فهرست می‌کنند. گونه‌های درون این گروه به‌اندازه‌ای به هم نزدیک‌اند که می‌توانند گویش‌های یک زبان واحد باشند، در حالی که ایگبوی معیار، که در مدرسه، کلیسا و رسانه‌های منطقه‌ای به کار می‌رود، گویشوران را به جنوب‌شرق گسترده‌تر پیوند می‌دهد. امروزه بیشتر Mgbo مسیحی هستند و کلیساهای کاتولیک و پروتستان در زندگی روستایی محورند، اما شیوه‌های کهن از میان نرفته‌اند. برداشت یام همچنان تقویم آیینی را تعیین می‌کند، و خانواده‌هایی که در مراسم عشای ربانی شرکت می‌کنند ممکن است به شیوه‌هایی که پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان می‌شناختند، نیاکان خود را گرامی بدارند.

تاریخ Mgbo را از حاشیه به سوی مرکز آورده است. منطقه Abakaliki در اوایل قرن بیستم از آخرین بخش‌های سرزمین ایگبو بود که زیر حکومت بریتانیا درآمد. پس از آن، سال‌ها به عنوان گوشه‌ای دورافتاده از استان‌ها یا ایالت‌های بزرگ‌تر اداره می‌شد. در جنگ داخلی 1967 تا 1970 بخشی از بیافرا بود. وقتی ایالت Ebonyi در سال 1996 تأسیس شد، تبارهای شمال‌شرقی مرکز خاص خود را در Abakaliki یافتند. این امر صحنه سیاسی ویژه‌ای به آنان داد که در آن جوامع Mgbo اکنون بر سر جاده‌ها، مدارس و نمایندگی در کنار همسایگانی که نسل‌ها کنارشان کشت کرده‌اند، چانه‌زنی می‌کنند.

فنوتیپ‌های معمول: مگبو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مردم مگبو معمولاً پوستی قهوه‌ای متوسط تا تیره، موهای مشکی فرفری فشرده و اندامی متوسط دارند، مانند بیشتر مردم جنوب شرقی نیجریه. پوشش روزمره بیشتر مدرن است: پیراهن و شلوار برای مردان، و لنگ‌های پارچه‌ای چاپی، بلوز و سربند یا لباس غربی برای زنان. در جشن‌ها و مراسم، مردان ممکن است تونیک‌های طرح‌دار ایگبو همراه با کلاه بپوشند و زنان لنگ‌های پارچه‌ای، بلوز و سربندهای پرکار و استادانه‌ی هماهنگ با هم بپوشند، گاهی همراه با مهره‌های مرجانی.

پرسش‌های متداول درباره مگبو

مگبو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی مگبو مگبو، گونه‌ای از ایزی-ازا-ایکوو-مگبو (نیجر-کنگو، ایگبوئیدی)؛ ایگبوی معیار و انگلیسی نیز به‌طور گسترده به کار می‌روند. است.

مگبو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان مگبو عمدتاً مسیحی (کاتولیک و پروتستان)، با رسوم سنتی ایگبو برای نیاکان و برداشت محصول که همچنان حفظ می‌شود. است.