اروتیک نینزو

نینزو مردمی کشاورز در جنوب ایالت کادونا در مرکز نیجریه هستند و روشن‌ترین مرز پیرامون آنان زبانشان است. در منطقه‌ای که با یک رانندگی کوتاه می‌توان از چند جامعه گفتاری متمایز گذشت، سخن گفتن به نینزو است که فرد را از ماضا و دیگر مردمان کوچک در هر سوی جدا می‌کند. گویشوران هائوسا مدت‌هاست آنان را نینزام می‌نامند و این نام هنوز در سندهای قدیمی و بررسی‌های زبانی دیده می‌شود. بیشتر روستاهای نینزو در منطقه حکومت محلی سانگا قرار دارند و جامعه‌هایی از آنان تا ایالت همسایه ناساراوا، در سرزمین ساواناهای جنوب غربی فلات جوس، امتداد می‌یابند.

زبان نینزو به گروه Plateau از زبان‌های Benue-Congo و در خانواده Niger-Congo تعلق دارد. منطقه Plateau یکی از متراکم‌ترین تمرکزهای زبان‌های کوچک در سراسر آفریقاست. زبان‌شناسان نینزو را همراه با ماضا در خوشه کوچک Ninzic گروه‌بندی می‌کنند. در زندگی روزمره، کمتر نینزویی تنها با زبان خودش زندگی می‌کند. هائوسا بازارها و ایستگاه‌های وسایل نقلیه را می‌گرداند و انگلیسی مدارس و ادارات دولتی را. همچون بسیاری از زبان‌های Plateau، زبان نینزو باید در میان جوانان در برابر هر دوی آنها پایداری کند.

مسیحیت دین اکثریت است، همان‌گونه که در بیشتر نقاط جنوب کادونا چنین است. جماعت‌های کلیسایی بخش بزرگی از زندگی اجتماعی را سامان می‌دهند، از عروسی و تدفین تا مراسم شکرگزاری برای برداشت محصول. اقلیتی مسلمان نیز وجود دارد و عملکردهای دینی قدیمی‌تر، حتی آنجا که نقش عمومی خود را از دست داده، کاملاً ناپدید نشده‌اند.

نینزو تاریخ منطقه خود را با خود دارد. در قرن نوزدهم، مردمان این ناحیه در حاشیه امیرنشین‌های خلافت سوکوتو زندگی می‌کردند و در معرض غارت برده و مطالبه خراج بودند. سپس حکومت بریتانیا بخش بزرگی از جنوب کادونا را از طریق ساختارهای امیرنشینی اداره کرد. بسیاری از جامعه‌هایی که نه هائوسا بودند و نه فولانی، از این ترتیب ناخرسند بودند و این ناخرسندی هنوز در سیاست محلی طنین دارد، از جمله تلاش طولانی مردمان جنوب کادونا برای داشتن حکومت‌های سنتی مستقل خودشان. دوره‌های پی‌درپی خشونت جمعی و روستایی در دهه‌های اخیر به جنوب کادونا آمده است. در تمام این مدت، نینزوها بر زمین خود مانده‌اند، آن را کشاورزی می‌کنند و زبانی را نگه داشته‌اند که به هیچ کس دیگر تعلق ندارد.