اروتیک کورانکو

کورانکو‌ها بر ارتفاعات شمال‌شرقی سیرالئون زندگی می‌کنند، که بیشترشان در ناحیهٔ Koinadugu قرار دارد، و خویشانشان آن‌سوی مرز تا گینه ادامه می‌یابند. آنان از قوم ماندِه‌اند و خودشان هم این را می‌دانند: سنت‌هایشان مهاجرتی طولانی به سمت جنوب را از سرزمین اصلی ماندینگ در آنچه امروز مالی است دنبال می‌کند، نسل‌هایی از شکارچیان و جنگجویان که در ارتفاعات اطراف تپه‌های Wara Wara و رشته‌کوه Loma ساکن شدند. Bintumani، بلندترین کوه سیرالئون، در سرزمین آنان قرار دارد و به‌عنوان جایی که ارواح در آن سکونت دارند، نه قله‌ای برای ورزش و کوهنوردی، با آن رفتار می‌شود. این نام معمولاً به‌صورت شکل محلی قوم تپه‌نشین از عبارت nko خوانده می‌شود، عبارتی به معنای «من می‌گویم» که هر شاخهٔ خانوادهٔ ماندینگ را نشان می‌دهد، بنابراین نام قومی همان کاری را می‌کند که زبان می‌کند. قرن نوزدهم از شمال با یورش آغاز شد: سوفا‌های ساموری توره در دهه‌های 1880 و 1890 آمدند، شهرها را سوزاندند و اسیر گرفتند، و محمیّهٔ بریتانیا که در 1896 اعلام شد، یک نظم تحمیلی را با نظمی دیگر جایگزین کرد. صد سال بعد، جنگ داخلی به Koinadugu رسید و Kabala و روستاهای اطراف آن را برای سال‌ها خالی کرد.

کورانکو با ماننکا و ماندینکا آن‌قدر نزدیک است که گویندهٔ آن در پهنهٔ وسیعی از ساوانای غربی فهمیده می‌شود، و با کونو نزدیک‌تر، که گویندگانش در داستانی که دو طرف روایت می‌کنند نقش دارند: داستان خویشاوندانی که از آنان خواسته شد پشت سر بمانند و هرگز به آنان نرسیدند. بیشتر کورانکوها از زمان‌های دور مسلمان‌اند، اما اسلام در اینجا روی ساختاری کهن‌تر قرار گرفته و آن را از میان نبرده است. تبار از تیره‌های نام‌دار می‌گذرد، که Mara و Koroma از حاکمان‌اند، در کنار Sisay و Mansaray و Kargbo، و هر تیره یک tana دارد، جانوری که نمی‌خورد چون آن جانور روزی خدمتی به یکی از نیاکانش کرده است. جفت‌های خاصی از تیره‌ها با sanakuya پیوند دارند، رابطهٔ شوخی مجاز که در آن توهین الزامی است و جدال واقعی ناممکن، نهادی جدی که در لباس بازی پنهان شده است. پسران و دختران از آیین‌های گذار می‌گذرند، و آیین پسران kome را پدیدار می‌کند، نیرویی بیشه‌ای که در تاریکی می‌آید و پیش از آنکه دیده شود شنیده می‌شود. فینا‌ها، یعنی ستایشگران و نسب‌شناسان، سجل را نگه می‌دارند، و سنت روایی کورانکو به‌طرز غیرعادی حاضر است پرسش‌های اخلاقی‌اش را باز بگذارد. کشاورزی بر پایهٔ برنج دیم در قطعه‌های کوهپایه‌ای است که پاک و سوزانده می‌شوند، همراه با بادام زمینی و کاساوا، و اغلب بخشی از گاوها در دست چوپانان فولانی است. Kabala شهر بازار است و جایی است که جوانان از آن می‌روند.