اروتیک نیاس

نیاس‌ها بومیان جزیره نیاس و جزایر کوچک‌تر باتو در کرانه غربی سوماترا هستند. جمعیتشان حدود یک میلیون نفر است و با وجود اندازه نسبتاً کوچک جزیره، یعنی حدود 5,000 کیلومتر مربع تپه‌های جنگلی و دشت ساحلی، هویت فرهنگی‌ای کاملاً متمایز از سوماترای اصلی حفظ کرده‌اند. زبانشان، Li Niha، به خانواده آسترونزی تعلق دارد، اما در شاخه کوچک خاص خود، یعنی شاخه شمال‌غرب سوماترا و جزایر مانع، قرار می‌گیرد و از زبان‌های منتاوای و انگانو به مراتب نزدیک‌تر است تا از هر زبانی در سوماترای اصلی. زبان‌شناسان آن را محافظه‌کار می‌دانند، زیرا ویژگی‌هایی را حفظ کرده که در جاهای دیگر این خانواده از میان رفته‌اند، و گویش‌های جزیره آن‌قدر با هم فرق دارند که یک شمالی و یک جنوبی ممکن است در گفتار روزمره به سختی منظور یکدیگر را دریابند.

جامعه نیاس پیش از استعمار حول روستاهای مستحکمی سازمان یافته بود که خیابان‌هایی با سنگ‌فرش و خانه‌هایی چوبی داشتند که بر ستون‌های عظیم بالا برده شده بودند. این جامعه را طبقه اشراف موروثی اداره می‌کرد و اقتصادش بر پایه یورش‌های برده‌گیری بنا شده بود که نیروی کار به آچِه و بنادر تجاری اقیانوس هند می‌داد. هلندی‌ها در قرن نوزدهم تجارت برده را سرکوب کردند و مبلغان مسیحی را به جزیره فرستادند؛ تا قرن بیستم اکثر نیاسی‌ها پروتستان شده بودند، با اقلیتی کاتولیک در جنوب، و دین کهن که بر تکریم نیاکان و آیین بنیان‌گذاران روستاها استوار بود، تا حد زیادی کنار رفته بود، هرچند در تندیس‌های چوبی نیاکان (adu) که هنوز در خانه‌ها یافت می‌شود و در شیوه‌ای که تشییع جنازه‌های مسیحی در جزیره آیین‌های کهن‌تر تدفین را در خود جذب می‌کنند، باقی مانده است.

رسمی که نیاس‌ها در خارج از کشور بیشتر به آن شناخته می‌شوند fahombo است، آیین پرش از روی سنگ که در روستاهای جنوبی انجام می‌شود. جوانان از روی ستون سنگی چیده‌شده‌ای به بلندی حدود دو متر می‌پرند؛ این کار در اصل آزمونی پیش از جنگ بود. امروز این رسم به‌عنوان جشن بلوغ و نمایش گردشگری ادامه دارد، اما خانواده‌هایی که پسرانشان را برای آن تمرین می‌دهند هنوز آن را جدی می‌گیرند. به همان اندازه متمایز است omo hada جنوب نیاس، خانه‌های بلند و بزرگ روستاهایی مانند Bawomataluo که نماهای منحنی شبیه کیل کشتی دارند و درون‌شان زلزله‌هایی را تاب آورده‌اند که خانه‌های بتنی اطرافشان نتوانستند تاب بیاورند؛ از جمله زلزله نیاس در سال 2005 که نزدیک به هزار نفر را کشت و ساختار زیرساخت‌های جزیره را دگرگون کرد. ادات، یعنی قانون عرفی‌ای که پرداخت‌های ازدواج، ارث و اختلافات روستایی را تنظیم می‌کند، همچنان در کنار قانون مدنی اندونزی معتبر است، و به‌ویژه مذاکرات مهریه هنوز می‌تواند شامل شمارش خوک‌ها و وزن‌های طلا باشد که دو قرن پیش نیز آشنا بودند.