اروتیک نگیزیم

زبان

نگیزیم (آفریقایی-آسیایی، چادی غربی، گروه بادی)؛ هوسا به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم به کار می‌رود، با لایه‌ای سنگین از وام‌واژه‌های کهن‌تر کانوری.

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های آفریقایی-آسیایی

دین

عمدتاً اسلام سنی.

درباره نگیزیم

نگیزیم مردم پوتیسکوم هستند. این شهر که امروز بزرگ‌ترین شهر و موتور تجاری ایالت یوبه در شمال شرقی نیجریه است، به‌عنوان سکونتگاه نگیزیم‌ها آغاز شد و هویت این گروه هنوز به آن و به روستاهای کشاورزی گسترده در شرق و جنوبش گره خورده است. برآوردهای دهه 1990 جمعیت آن‌ها را حدود 80,000 نفر می‌دانست، قومی کوچک بر اساس معیارهای نیجریه که همسایگانی بزرگ‌تر آن را احاطه کرده‌اند: کانوری‌ها در شرق، هاوسا و فولانی در همه‌جا، و قوم‌های خویشاوند بادِه، کارکاره، بوله و نگامو در نزدیکی.

زبان آن‌ها که نگیزیم نیز خوانده می‌شود، به شاخه چادی غربی از خانواده آفروآسیایی تعلق دارد و آن را خویشاوند نزدیک هاوسا و خواهر صمیمی بادِه و دووای می‌سازد که کمی به شمال تکلم می‌شوند. این زبان آهنگین است و قرن‌ها قرار گرفتن در مدار امپراتوری بورنو آن را پر از وام‌واژه‌های کانوری کرده است. امروز فشار از سوی هاوسا می‌آید، زبان کار بازارها، مدارس و رادیو در سراسر شمال، و بیشتر نگیزیم‌ها دست‌کم دوزبانه‌اند. برای زبانی کوچک، توثیق آن غیرعادی خوب است، بیشتر به لطف زبان‌شناس آمریکایی Russell Schuh که فرهنگ لغتی تهیه کرد و بعدها در پروژه Yobe Languages Research Project با گویشوران محلی همکاری کرد.

تاریخ، محدوده فشرده این قوم را توضیح می‌دهد. وقتی حاکمان بورنو پایتخت خود را در برنی نگازارگامو در اواخر سده پانزدهم ساختند، نگیزیم‌ها در مرز غربی بودند و مقاومت می‌کردند، و سالنامه دربار Mai Idris Alooma لشکرکشی‌های مکرر علیه آن‌ها را ثبت کرده است. شهرت جنگجویان سرسخت را حفظ کردند. جوامع نگیزیم که زمانی دورتر زندگی می‌کردند، در آنچه امروز ایالت‌های بورنو و جیگاوا خوانده می‌شود، به تدریج در همسایگانشان ادغام شدند و دیگر خود را نگیزیم نمی‌دانند. در دوران حکومت بریتانیا، زعامت پوتیسکوم در امارت فیکا ادغام شد، نهادی بوله‌ای که امیرش سپس مقر خود را به خود پوتیسکوم منتقل کرد. امارت جداگانه پوتیسکوم که به‌صورت محلی پاتاسکوم خوانده می‌شود، با Mai خاص خود در 1993 بازسازی شد، در حکومت نظامی لغو شد و در 2000 دوباره احیا گردید. اکنون این شهر میزبان دو دربار سلطنتی است.

بیشتر نگیزیم‌ها مسلمانان سنی هستند و اسلام ریتم هفته، نامگذاری کودکان و آداب ازدواج را تعیین می‌کند. گرویدن به اسلام اینجا دیرتر از کانوری‌ها رخ داد، که تاریخ‌نگارانشان نگیزیم‌ها را بیگانه با ایمان می‌دانستند. زندگی کشاورزی است: ارزن، سورگوم، لوبیا و بادام زمینی در فصل بارانی کوتاه کاشته می‌شوند، و دام‌ها از بازار دام پوتیسکوم، یکی از بزرگ‌ترین بازارهای دام در نیجریه، عبور می‌کنند. قرار گرفتن شهر روی جاده اصلی آن را در دوران شورش بوکو حرام هدف ساخت، و بمب‌گذاری در بازارها و مدارس در دهه 2010 خانواده‌های نگیزیم را آسیب زد. جامعه ماند، و بازسازی امارت و کار فرهنگ لغت هر دو نشانه قومی کوچک است که مصمم به حفظ تمایز خود است.

فنوتیپ‌های معمول: نگیزیم

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

پوست قهوه‌ای تیره تا قهوه‌ای بسیار تیره و موی مشکی با فر فشرده، ویژگی نمونه‌ی مردمان کشاورز منطقه‌ی ساحل در شمال‌شرقی نیجریه است. پوشش روزمره از هنجارهای مسلمانان شمال نیجریه پیروی می‌کند: مردان قبای بلند یا ردای گشاد معروف به babban riga را با کلاه گلدوزی‌شده می‌پوشند و زنان پارچه‌ی دورپیچ را با روسری یا روبند کامل‌تر همراه می‌کنند. مراسم رسمی در Potiskum عمامه و قباهای سنگین گلدوزی‌شده را به نمایش می‌گذارد.

پرسش‌های متداول درباره نگیزیم

نگیزیم به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی نگیزیم نگیزیم (آفریقایی-آسیایی، چادی غربی، گروه بادی)؛ هوسا به‌طور گسترده به‌عنوان زبان دوم به کار می‌رود، با لایه‌ای سنگین از وام‌واژه‌های کهن‌تر کانوری. است.

نگیزیم پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان نگیزیم عمدتاً اسلام سنی. است.