اروتیک موهیگن

موهیگان‌ها خود را «مردم گرگ» می‌نامند، و این نام طی چهار قرن نقشی واقعی ایفا کرده است: آنان را از پکوت‌هایی که در دهه‌های 1630 از ایشان جدا شدند متمایز می‌کند، و برخلاف یک رمان مشهور، همان واژهٔ ماهیکان نیست. کوپر آوا را وام گرفت و سردرگمی را پشت سر گذاشت. سرزمین مادری کوچک و مشخص است: دره پایین رودخانه تیمز در جنوب شرقی ایالت کانکتیکت، پیرامون Uncasville و Montville امروزی: رودخانه‌ای با جزر و مد، تپه‌های بلوط و مرداب شور، سرزمینی که مردم را با ذرت، ماهی و صدف تغذیه می‌کرد بی‌آنکه کسی مجبور باشد راه دوری طی کند.

این جدایی سیاسی بود. آنکاس، که خود ادعای رهبری پکوت‌ها را داشت، جدا شد و با انگلیسی‌ها متحد گشت، و هنگامی که جنگ پکوت در سال 1636 آغاز شد، در کنار نیروهای استعماری جنگید. این اتحاد تا جنگ شاه فیلیپ، چهل سال بعد، پابرجا ماند. میراثی سخت است و قبیله وانمود نمی‌کند که چنین نیست: این اتحاد موهیگان‌ها را در جای خود نگه داشت در حالی که همسایگانشان نابود می‌شدند، و حفاظتی بسیار کمتر از آنچه وعده داده شده بود به دست آورد. پروندهٔ Mohegan Indians v. Connecticut، که بر سر آنچه از زمین باقی مانده بود، از 1704 تا 1773 ادامه یافت و در لندن پیش شورای خصوصی بحث شد؛ یکی از طولانی‌ترین نبردهای حقوقی در آمریکای استعماری بود. مستعمره زمین را نگه داشت.

آنچه پس از آن قبیله را کنار هم نگه داشت، بیشتر کار کسانی بود که سندهایی را ثبت می‌کردند که هیچ‌کس از آنان نخواسته بود. Samson Occom، کشیش موهیگان و یکی از نخستین بومیان آمریکا که به انگلیسی منتشر کرد، در انگلستان پولی جمع کرد که سرانجام به بنیان‌گذاری Dartmouth انجامید، و سپس دید که به جای دیگری منتقل شد. Fidelia Fielding که در 1908 درگذشت، خاطراتی به زبان موهیگان-پکوت نوشت، زبانی از خانوادهٔ الگونکین شرقی که به نراگانست و مونتوک آن‌قدر نزدیک است که زبان‌شناسان اغلب هر سه را یک زبان می‌دانند؛ او معمولاً آخرین گوینده روان آن شمرده می‌شود، و دفترچه‌هایش ستون فقرات برنامهٔ احیای زبان است که از آن زمان فرهنگ لغت و دستور زبانی تولید کرده است. Gladys Tantaquidgeon، زنی پزشک سنتی که به‌عنوان انسان‌شناس آموزش دید و تا 106 سالگی زیست، همراه پدر و برادرش در 1931 موزه‌ای را افتتاح کرد که هنوز باز است و قدیمی‌ترین موزه‌ای است که در کشور توسط بومیان اداره می‌شود. کلیسای Congregational روی تپهٔ Mohegan که در 1831 ساخته شد، به نهادی قبیله‌ای تبدیل شد نه نهادی تحمیلی، و جشنوارهٔ August Wigwam از دل آن برآمد. به‌رسمیت‌شناسی فدرال در 1994 حاصل شد، Mohegan Sun دو سال بعد در Uncasville گشوده شد، و درآمد آن اکنون حکومت قبیله، مراقبت از سالخوردگان و زمین‌هایی را که قبیله دوباره می‌خرد تأمین می‌کند. دست‌بافته‌های مهره‌ای هنوز Trail of Life را حمل می‌کنند، نقش زیگزاگی که مانند راهی خوانده می‌شود که پیچ‌هایش در آن باقی مانده است.