اروتیک میووک

میووک‌ها بیش از آن که یک ملت واحد باشند، مجموعه‌ای از ملت‌های مرتبط با هم‌اند، و این نام همان واژهٔ خودِ آن‌ها برای «انسان» است. سرزمین ایشان نواری گسترده از شمال کنونی کالیفرنیا بود: میووک ساحل در شبه‌جزیرهٔ مارین و تا جنوب سونوما، میووک دریاچه نزدیک دریاچهٔ کلیر، میووک خلیج شرق تپه‌ها به سوی دلتا، و میووک دشت و میووک سیرا که از دشت سیلابی رودخانه‌های ساکرامنتو و سن خواکین تا دامنهٔ غربی سیرا نوادا و به سرزمین بلوط و کاج بالا می‌رفتند. ایشان به زبان‌هایی نزدیک به هم اما جدا از شاخهٔ Miwokan خانوادهٔ Utian سخن می‌گفتند، خانواده‌ای که جز اهل اوهلون در جنوب با هیچ‌کس دیگر پیوند ندارند. همسایگان دیگرشان، از جمله پومو، پاتوین، مایدو، یوکتس و واشو، به زبان‌هایی نامرتبط با زبان ایشان سخن می‌گفتند.

غذای اصلی بلوط بود، به‌ویژه دانه‌های بلوط سیاه، که در هاون‌های سنگی کوبیده می‌شد، در حوضچه‌های شنی تانن آن شسته می‌شد، و به صورت حلیم یا نان پخته می‌شد. گودال‌های هاون هنوز باقی‌اند. در Chaw'se در شهرستان آمیدور، بیش از هزار گودال بر یک برآمدگی سنگ آهکی تراشیده شده، کنار یک دایرهٔ چوبی بازسازی‌شده که هر پاییز در آن جشن «بیگ تایم» هنوز برگزار می‌شود. این دایره مرکز زندگی آیینی است و از نظر تاریخی خانهٔ سنت کوکسو با رقصندگان نقابدار و آیین تشرف بوده که میووک‌ها با چند ملت همسایه در آن شریک بودند. جامعهٔ میووک سیرا نیز به دو نیمه، زمین و آب، تقسیم می‌شد و فرد باید با نیمهٔ مقابل ازدواج کند. نام‌های شخصی نشانهٔ سوی آدمی را بر خود داشت و معمولاً به جانور یا گیاهی اشاره می‌کرد که به آن سو تعلق داشت.

تماس با بیگانگان در دو موج رسید و هر دو به بدی انجامید. گروه‌های ساحلی به مأموریت‌های اسپانیایی در سن رافائل و سونوما کشیده شدند. مناطق داخلی مدت بیشتری مقاومت کردند، تا آن‌که در سال ۱۸۴۹ هجوم تب طلا مستقیماً بر سرزمین میووک سیرا، یعنی منطقهٔ «مادر لود» (Mother Lode)، فرود آمد. لشکرکشی گردان ماریپوسا در سال ۱۸۵۱ علیه دستهٔ تنایا با ورود مردان مسلح به درهٔ یوسمیتی به پایان رسید. هجده معاهده که در سال‌های ۱۸۵۱ و ۱۸۵۲ با قبایل کالیفرنیا بسته شد، در ازای واگذاری بقیهٔ سرزمین‌ها، زمین محفوظ وعده داد؛ سنا از تصویب آن‌ها خودداری کرد و نیم قرن مهرشده نگه داشت.

بازیابی هم به همان اندازه حقوقی است که فرهنگی. پایان‌بخشی فدرال در دهه‌های ۱۹۵۰ چندین رانچریا را از وضعیت خود محروم کرد، دعاوی دههٔ ۱۹۸۰ بسیاری از آن‌ها را بازگرداند، و کنگره در سال ۲۰۰۰ وضعیت Graton Rancheria را دوباره به رسمیت شناخت. اکنون حدود ده قبیلهٔ به رسمیت‌شناخته‌شدهٔ فدرال وجود دارد که نام میووک، Me-Wuk یا Miwuk را در نام خود دارند، و چند تای آن‌ها کار زبان را از درآمد کازینوها تأمین مالی می‌کنند، زبان‌هایی که شمار گویشوران روان آن‌ها بسیار اندک شده است.