اروتیک آتیکامکوها

نام آتیکامکو از ماهی سفید گرفته شده که در رودخانه‌های بالادست سنت‌موریس کوچ می‌کند، و این ماهی معرفی مناسبی است: این مردمی هستند که حول آب روان سازمان یافته‌اند. قلمرو آنان که آن را نیتاسکینان، یعنی سرزمین ما، می‌نامند حدود 80,000 کیلومتر مربع جنگل بوریال در مرکز کبک را در بر می‌گیرد، سرزمینی از صنوبرهای سیاه، مسیرهای حمل قایق از راه خشکی میان آبراه‌ها و زمستان‌های طولانی. حدود 8,000 نفر به این ملت تعلق دارند که بیشترشان در سه جامعه زندگی می‌کنند: مانوان در جنوب، ویموتاچی روی خود سنت‌موریس، و اوپیچیوان در ساحل مخزن گوین. تاجران فرانسوی آنان را تِت دو بول، یعنی «سرهای گرد»، می‌نامیدند؛ نامی که سه قرن باقی ماند و سرانجام در دهه 1970 کنار گذاشته شد.

زبان قوی‌ترین رشته است. آتیکامکو در شاخه کری زبان‌های الگونکین جای دارد، آن‌قدر به اینو و کری شرقی نزدیک است که گویشوران بتوانند در گفت‌وگو جای پای خود را پیدا کنند، و آن‌قدر متمایز است که زبانی مستقل باشد. این زبان همچنین یکی از معدود زبان‌های بومی کانادا است که هنوز کودکان آن را به‌عنوان زبان اول یاد می‌گیرند، در خانه و در حیاط مدرسه به آن سخن گفته می‌شود نه اینکه در کلاس درس احیا شود. این زبان چیزهایی را در خود دارد که فرانسوی و انگلیسی ندارند، از جمله سالی با شش فصل به‌جای چهار، با پیش‌بهار و پیش‌زمستان، که بیش از آنکه چیزی غریب باشد، توصیفی دقیق از رفتار سال در آن شمال دور است.

مسیحیت کاتولیک همراه با تجارت خز آمد و بیشتر آتیکامکوها کاتولیک‌اند، اما این آیین هرگز نظم کهن امور را واقعاً کنار نزد: قلمروهای شکار خانوادگی، آیین‌هایی که نسبت به حیوانات رعایت می‌شود، و درک اینکه چه کسی مجاز است چه چیزی را از کجا بردارد. گسست‌های سخت‌تر بعدها آمد. در سال 1918 سدی بخش طولانی‌ای از داخل منطقه را برای ساختن مخزن گوین زیر آب برد و خطوط تله‌گذاری و گورستان‌ها را غرق کرد و خانواده‌ها را به سکونتگاهی راند که اوپیچیوان شد. شناورسازی چوب بر رودخانه‌ها چیره شد. کودکان به مدارس اقامتی فرستاده شدند. در سال 2014 ملت حاکمیت خود بر نیتاسکینان را اعلام کرد و مذاکرات زمین با کبک و اتاوا نیم قرن است ادامه دارد بی‌آنکه به توافقی برسد. در سال 2020 جویس اچاکوان، زنی آتیکامکو از مانوان، در حالی که در بستر مرگ بود، از کارکنان بیمارستان که به او توهین می‌کردند فیلم گرفت؛ این ویدیو ملت را پیش چشم کل کشور قرار داد و «اصل جویس» را پدید آورد، خواستی برای دسترسی برابر به مراقبت‌های بهداشتی که اتاوا تأیید کرد و کبک رد کرد، زیرا این متن از نژادپرستی سیستمی نام می‌برد. قایق‌های پوست توس و سبدها هنوز در هر سه جامعه ساخته می‌شوند، اما چهره عمومی ملت امروز بیشتر همین است: مردمی کوچک با زبانی دست‌نخورده که در دو پایتخت بر سر جنگلی بحث می‌کنند که هرگز از آن دست نکشیده‌اند.