اروتیک میسیساگا

میسی‌ساگاز از قوم آنیشیناب‌اند و در جنوب انتاریو زندگی می‌کنند چون به آنجا کوچ کرده‌اند، و این با این تصور رایج مغایرت دارد که هر ملت بومی از آغاز روزگار در یک دره ساکن بوده است. سرزمین قدیمی آنان ساحل شمالی دریاچه هورون، حوالی رودخانه میسی‌ساگی بود، و این نام معمولاً به عبارت میچی ساگیگ بازمی‌گردد که تقریباً به معنای «مردم دهانه‌های بزرگ رودخانه‌ها» است. در اواخر دهه 1600s، هنگامی که جنگ‌های تجارت پوست ساحل شمالی دریاچه انتاریو را خالی کرد، گروه‌هایی از آنیشیناب به سمت جنوب کوچ کردند و در آنجا ماندند. ظرف یک نسل، میسی‌ساگاز زمینی را در اختیار داشتند که از رودخانه کریدت به سمت شرق و از طریق دریاچه رایس و کاوارتاس امتداد داشت، و با هودنوسونی‌ها توافقی پایدار به نام «کاسه با یک قاشق» تنظیم کردند که شامل سرزمین‌های شکار بود و هر دو طرف از آن بهره می‌بردند. امروز آنان چند نخست‌ملت کوچک‌اند: کریدت، جزیره اسکوگ، کرو لیک، هایواتا، آلدرویل، و خود نخست‌ملت میسی‌ساگا که هنوز در ساحل هورون نزدیک بلایند ریور قرار دارد.

زبان آنان آنیشیناب‌موین است، یعنی اوجیبوی، زبانی از خانواده الگونکی که لهجه‌هایش به سمت غرب تا مانیتوبا ادامه دارد، هرچند در جوامع جنوبی امروز تعداد گویشوران روان اندک شده و کلاس‌های درس کاری را انجام می‌دهند که خانواده‌ها پیش‌تر سر سفره انجام می‌دادند. بیشتر میسی‌ساگاها مسیحی‌اند و به ارث، پیرو کلیسای متدیست‌اند: جامعه کریدت در دهه 1820s به دست کاهکیواکونابی، یعنی پیتر جونز، رهبر قبیله و واعظی که سرودها و کتاب مقدس را به اوجیبوی ترجمه کرد، مسیحی شد، و او تمام عمر خود را صرف این کرد که به مردمش حق قانونی بر سرزمینشان داده شود، نه وعده‌ای دیگر، و بیشتر بی‌نتیجه. خویشاوندش ناهنه‌باهوکوا، کاترین ساتون، همین استدلال را در سال 1860 شخصاً نزد ملکه ویکتوریا برد. آیین‌ها و مراسم میدیویوین در کنار کلیساها بازگشته‌اند، نه به جای آن‌ها.

دو از دست رفتن، ملت‌های امروزی را شکل داده‌اند. بستر برنج وحشی در دریاچه رایس، یعنی مانومین، که محصولی اصلی بود و نه تزئینی، زمانی زیر آب رفت که کارهای سد و کانال توسط مهاجران سطح آب را بالا برد. جامعه کریدت در سال 1847 از رودخانه‌اش رانده شد و در نزدیکی گرند، روی زمینی که شش ملت به آنان داده بودند، دوباره سکونت داده شد. از آن زمان، ادعای زمین مبارزه‌ای طولانی بوده است: خرید تورنتو، تسلیمی چنان بد تنظیم‌شده که تاج سرانجام این نکته را پذیرفت، در سال 2010 حل‌وفصل شد، و معاهدات ویلیامز سال 1923، که تاج آن‌ها را لغو حقوق شکار و ماهیگیری تفسیر می‌کرد، بازگشایی شدند و آن حقوق برداشت در سال 2018 بازگردانده شد. در همین حال، شهری با حدود سه‌ربع میلیون نفر جمعیت نام آنان را بر خود دارد، روی سرزمینی که هیچ‌یک از آن را در اختیار ندارند.