اروتیک کوری‌ها

کوری‌ها یک قوم بومی کوچک در ساحل کارولاینای شمالی بودند. آنان پیرامون Core Sound و دهانه رودخانه Neuse تا اوایل سده هجدهم زندگی می‌کردند. جنگ با مستعمره‌نشینان انگلیسی آنان را درهم شکست و بازماندگان در جامعه Machapunga در کنار دریاچه Mattamuskeet ادغام شدند. آنان تقریباً هیچ‌چیز از زبان خود بر جای نگذاشتند و هیچ روایتی از خود به زبان خودشان نداشتند، اما نامشان بر آب باقی ماند. Core Sound و Core Banks این نام را حفظ کرده‌اند و مردم آن ساحل هنوز خود را Core Sounders می‌نامند.

سرزمین آنان لبه‌ی کم‌ارتفاع و مرطوب قاره بود: خلیج‌های کم‌عمق پشت جزایر مانع‌دار، باتلاق‌های شور و زمینی پوشیده از کاج و سرو که پشت آن بالا می‌رفت. مردمان ساحلی این منطقه ذرت می‌کاشتند و بسیار به آب وابسته بودند؛ تله‌های ماهی می‌ساختند، صدف و دوکفه‌ای گردآوری می‌کردند و پرندگان آبزی شکار می‌کردند. از زبان کوری آن‌قدر کم نوشته شده که نمی‌توان با اطمینان جایگاه آن را تعیین کرد. برخی پژوهشگران کوری را با گویشوران زبان‌های آلگونکی که خلیج‌های شمالی را در دست داشتند هم‌گروه می‌دانند و برخی دیگر با توسکاروراهای ایروکوایی‌زبان درون سرزمین. نزدیک‌ترین متحدان مستندشده‌ی آنان نئوسیوک‌ها بودند که همسایگانشان در کنار رودخانه Neuse بودند.

استعمار انگلیسی دیرهنگام به آنان رسید. کشاورزان در سال‌های حدود 1700 به سوی حوضه‌های Pamlico و Neuse به جنوب پیش رفتند، و هنگامی که John Lawson در سال 1709 ملت‌های بومی این منطقه را توصیف کرد، کوری تنها چند ده جنگجو در اختیار داشت. سال بعد مستعمره‌نشینان سوئیسی و آلمانی پالاتین شهر New Bern را در جایی بنیان نهادند که رودخانه‌های Neuse و Trent به هم می‌رسند، بر زمینی که مردم بومی هنوز از آن بهره می‌بردند. در سپتامبر 1711 کوری همراه با توسکاروراهای جنوبی، نئوسیوک‌ها، Pamlico، Machapunga و دیگران در یورش‌های هماهنگ در امتداد رودخانه‌های Neuse، Trent و Pamlico شرکت کرد. این یورش‌ها بیش از صد مستعمره‌نشین را کشت و جنگ توسکارورا را آغاز کرد.

مستعمره با میلیشیای خود و با دو لشکرکشی از کارولاینای جنوبی پاسخ داد که بیشترشان را متحدان بومی تشکیل می‌دادند. سقوط دژ توسکارورا در Neoheroka در سال 1713 مقاومت اصلی را پایان داد، اما کوری و Machapunga دو سال دیگر از میان مرداب‌ها و پوکوسین‌ها جنگیدند. صلح سال 1715 بازماندگان هر دو قوم را در یک ذخیره‌گاه در کنار دریاچه Mattamuskeet، در جایی که امروز شهرستان Hyde نامیده می‌شود، سکونت داد و پس از آن نام کوری از سوابق محو می‌شود. در دهه‌های بعد آن ذخیره‌گاه تکه‌تکه فروخته شد، اگرچه خانواده‌هایی با تبار Mattamuskeet در منطقه ماندند. امروز کوری بیشتر از راه نام‌های مکان‌ها و از راه نقش‌شان در جنگی که تعیین کرد چه کسی شرق کارولاینای شمالی را در اختیار خواهد داشت، به یاد آورده می‌شود.