اروتیک چیاهاها

شیاها یک چیفدامِ میسیسیپی قرن شانزدهمی بودند که مرکزشان شهری در جزیره‌ای روی رود فرنچ برود بود، در منطقه‌ای که امروز شرق ایالت تنسی است. پس از تماس با اروپاییان، مردمشان پراکنده شدند و نامشان در شهرهای بعدی کریک و سمینول باقی ماند. تقریباً همه‌چیزی که از شهر جزیره می‌دانیم از دو سفر اکتشافی اسپانیایی و باستان‌شناسی در زمینی به دست آمده که اکنون زیر آب است. انسان‌شناس چارلز هادسون شیاها را در جزیرهٔ زیمرمن نزدیک دندریج قرار داد، جزیره‌ای که هنگام بسته‌شدن سد داگلاس در سال 1943 زیر آب رفت. بازسازی قدیمی‌تری آن را خیلی پایین‌تر، در امتداد رود تنسی، قرار داده بود.

شیاها از الگوی معمول جنوب‌شرق میسیسیپی پیروی می‌کرد: مزارع ذرت در دشت‌های کنار رود، ذخیرهٔ مازاد محصول، و یک سردار موروثی که جایگاهش به تپه‌های خاکی با سکوی بالایی و زندگی آیینی پیرامون آن‌ها گره خورده بود. این قبیله کاملاً مستقل نبود. تاریخ‌نگاران اسپانیایی ثبت کرده‌اند که شیاها تابع کوسا بود، یک زعامت عالی با مرکز در شمال‌غرب جورجیا که نفوذش تا آن سوی کوه‌های آپالاچیان جنوبی می‌رسید. هیچ‌کس زبان آن‌ها را هرگز به نوشته درنیاورد. بیشتر پژوهشگران فرض می‌کنند که زبانشان از خانوادهٔ موسکوگی بود و با زبان‌هایی که بعدها در شهرهای کریک بدان سخن گفته می‌شد خویشاوند بود.

ارتش هرناندو د سوتو در ژوئن 1540 به شیاها رسید و پس از عبور از سلسله‌کوه بلو ریج فرسوده شده بود. این شهر هفته‌ها اسپانیایی‌ها و اسب‌هایشان را خوراک داد، و تاریخ‌نگاران انبارهای آن را ثبت کردند، از جمله چربی خرس و روغن آجیل که در کدوهای خشک نگهداری می‌شد. این استقبال زمانی پایان یافت که د سوتو خواستار زنان به‌عنوان برده شد و مردم شهر شبانه گریختند تا تسلیم نشوند. در سال 1567 هیئت خوان پاردو از آنجا گذشت و گزارش مکتوبش به شهر نام دومی داد: الامیکو. سربازان اسپانیایی در آنجا دژ کوچکی ساختند، یکی از زنجیره‌ای از پایگاه‌های داخلی که مردم بومی اندکی بعد ویرانش کردند.

در طول قرن بعد، همه‌گیری‌ها، تجارت برده‌های سرخ‌پوست و از هم‌پاشیدن زعامت‌های قدیمی، دره‌های بالادست رودخانه‌ها را خالی کردند. مردمی که شیاها خوانده می‌شدند در اواخر قرن هفدهم و قرن هجدهم دوباره در جورجیا و در دشت‌های ساحلی پست کارولینا ظاهر شدند و بعدها به‌عنوان یک شهر کریک پایین‌دست روی رود چتاهوچی دیده شدند. احتمالاً از شهر جزیره نسل گرفته‌اند، اما این موضوع هنوز ثابت نشده است. املای انگلیسی این نام، چیهاو، هنوز روی نقشه‌های جورجیا و کارولینای جنوبی آمده است. این نام همچنین نام روستایی روی رود فلینت است که شبه‌نظامیان جورجیا در سال 1818 آن را سوزاندند، با آنکه این روستا با ایالات متحده هم‌پیمان بود. امروز نوادگان شیاها جزو مردم موسکوجی (کریک) و سمینول به شمار می‌آیند.