اروتیک میامی

میامی‌ها خود را Myaamia می‌نامند. آنچه امروز این قوم را کنار هم نگه می‌دارد بیش از آنکه یک سرزمین واحد باشد، یک نام مشترک، تاریخی مشترک از جدا شدن از سرزمین‌شان، و تلاشی سرسختانه برای بازپس‌گیری زبانشان است. شهرک‌هایشان زمانی در امتداد بخش بالایی رودخانه‌های Wabash و Maumee قرار داشتند، در آنچه امروز ایالت‌های Indiana و غرب Ohio نامیده می‌شود، و تا جنوب غربی Michigan گسترده بودند. مرکز آنان Kiihkayonki بود که در انگلیسی بیشتر با نام Kekionga شناخته می‌شود، در سرچشمه رودخانه Maumee، جایی که امروز شهر Fort Wayne قرار دارد، و فاصله‌ای کوتاه تا رودخانه Wabash داشت. هر که بر آن گذرگاه خشکی کنترل داشت، بر مسیری میان دریاچه‌های بزرگ و رودخانه می‌سی‌سی‌پی تسلط داشت، و همین باعث می‌شد میامی‌ها هم شایسته جلب‌شدن باشند و هم شایسته جنگیدن.

زبانشان، Miami-Illinois، از زبان‌های الگونکین است و با پئوریا و دیگر اقوام ایلینوی در غرب مشترک بود. قبیله‌های ویا و پیانکاشو در پایین‌دست Wabash نیز به آن سخن می‌گفتند. مدت‌ها این دو را شاخه‌هایی از میامی به شمار می‌آوردند، پیش از آنکه در کانزاس به پئوریا بپیوندند. بوتاواتومی، شونی و دلاور که در همان نزدیکی می‌زیستند، به زبان‌های الگونکین مرتبط اما جدا از آن سخن می‌گفتند. آخرین گویشوران روان Miami-Illinois در دهه 1960 درگذشتند. از آن زمان، قبیله Miami Tribe of Oklahoma با همکاری Miami University در Oxford، Ohio، این زبان را از روی فرهنگ‌های مبلغان مسیحی و فهرست‌های واژگان قرن نوزدهم بازسازی کرده و اکنون برخی خانواده‌ها فرزندانشان را با این زبان بزرگ می‌کنند.

اواخر قرن هجدهم، پررونق‌ترین لحظه‌ی آنان بود. تحت فرماندهی جنگجوی لیتل ترتل، جنگجویان میامی و متحدانشان در سال 1790 هیئت اعزامی جوزایا هارمر را شکست دادند و در 1791 ارتش آرتور سنت کلر را نابود کردند، که یکی از بدترین شکست‌هایی است که ارتش ایالات متحده به دست بومیان متحمل شده است. نبرد فالن تیمبرز در 1794 و پیمان گرینویل یک سال بعد این روند را معکوس کردند و پس از آن سلسله‌ای طولانی از واگذاری زمین آغاز شد. در 1846 دولت خانواده‌های میامی را روی قایق‌های کانال سوار کرد و به غرب، به Kansas فرستاد، و بیشترشان بعدها دوباره به Indian Territory منتقل شدند. خانواده‌هایی که بر اساس پیمان معاف شده بودند در Indiana ماندند. این تقسیم هنوز هم این قوم را شکل می‌دهد: قبیله Miami Tribe of Oklahoma از سوی دولت فدرال به رسمیت شناخته شده است، در حالی که میامی‌های Indiana در 1897 به رسمیت شناختن خود را از دست دادند و هنوز آن را بازپس نگرفته‌اند.

مسیحیت، هم کاتولیک و هم پروتستان، نسل‌هاست که بخشی از زندگی میامی‌ها است و برای بسیاری از خانواده‌ها در کنار آیین‌های کهن‌تر قرار دارد. داستان‌های سنتی تنها در زمستان، پس از آنکه برف روی زمین نشسته باشد، گفته می‌شوند. زمستان همچنین فصل بازی موکاسین است، مسابقه‌ای از پنهان‌کاری و حدس‌زدن که با آواز و طبل برگزار می‌شود. گلدوزی روبانی میامی، که با نوارهای ابریشمی بریده‌شده و لایه‌لایه به شکل آپلیکه‌های هندسی تیز دوخته می‌شود، از زیباترین آثار در منطقه دریاچه‌های بزرگ است و همچنان بر دامن، پیراهن و پتو در گردهمایی‌های قبیله‌ای دیده می‌شود.