زنی از آپاچی‌های لیپان، مرجع فنوتیپ

اروتیک آپاچی‌های لیپان

زبان

آپاچی لیپان (نا-دنه، آتاباسکی جنوبی)، نزدیک‌ترین به جیکاریا، دیگر به‌عنوان زبان اول گفته نمی‌شود؛ امروز انگلیسی و اسپانیایی

دین

دین آیینی سنتی آپاچی در کنار آیین کاتولیک و دیگر اعمال مسیحی؛ از نظر تاریخی مرتبط با آیین‌های پیوت

درباره آپاچی‌های لیپان

لیپان آپاچی‌های تگزاس هستند. آنان شرقی‌ترین اقوام آپاچی‌اند و قلمروشان زمانی از دشت‌های جنوبی، از میان Hill Country و از روی Rio Grande تا کوآهویلا امتداد داشت. مانند دیگر ملت‌های آپاچی خود را Ndé، یعنی «مردم»، می‌نامند، اما تاریخشان مسیری را پیمود که هیچ‌یک از دیگران نپیمودند. آپاچی‌های غربی و چیریکاوا به کوه‌های آریزونا پیوسته‌اند. داستان لیپان‌ها در دشت‌های گاومیش‌ها، در کرانه‌های رودخانه‌ها، در زمین‌های مأموریت‌های اسپانیایی و در امتداد مرز بلند و مورد مناقشه میان تگزاس و مکزیک رخ می‌دهد. زبانشان آتاباسکایی جنوبی است و در میان زبان‌های آپاچی، به جیکاریلا نزدیک‌ترین است که نشان از گذشته‌ای مشترک در شمال دارد، پیش از آنکه لیپان‌ها به جنوب کوچ کنند. تا سده هجدهم، آنان شکارچیان سوارِ گاومیش بودند که کنار جویبارها مزارع کوچکی هم می‌کاشتند. گسترش کومانچ در آن سده آنان را به سوی ساحل و به داخل مکزیک راند و کومانچ‌ها را دشمن پیگیرترین‌شان ساخت. اسپانیا کوشید آنان را در مأموریت‌ها ساکن کند. مشهورترین آن‌ها، Santa Cruz de San Sabá، در سال 1758 به دست نیرویی به رهبری کومانچ‌ها سوزانده شد که به همان اندازه به لیپان‌ها حمله می‌کرد که به اسپانیایی‌ها.

سده نوزدهم حتی سخت‌تر بود. پیشاهنگان لیپان در سال‌های نخست جمهوری تگزاس همراه Texas Rangers می‌تاختند و رهبرانی چون کاسترو با آنان پیمان بستند. این اتحاد با استقرار سفیدپوستان انگلیسی‌زبان و آمریکایی از میان رفت. لشکرکشی‌های تگزاسی و بعدها آمریکایی، گروه‌ها را از هم پاشید، از جمله یورش Ranald Mackenzie در سال 1873 به دهکده‌هایی نزدیک Remolino در کوآهویلا. در سال 1903 گروه کوچک بازمانده‌ای از شمال مکزیک به محل سکونت Mescalero در نیومکزیکو منتقل شد و نوادگانشان هنوز بخشی از Mescalero Apache Tribe هستند. دیگران در جنوب تگزاس و شمال مکزیک ماندند و اغلب بی‌سروصدا در خانواده‌های مکزیکی‌آمریکایی جذب شدند. امروزه بسیاری از آنان خود را در قالب Lipan Apache Tribe of Texas سازمان می‌دهند؛ این گروه از سوی مجلس قانون‌گذاری ایالت به رسمیت شناخته شده، اما از سوی دولت فدرال به رسمیت شناخته نشده است. مقامات اسپانیایی این قوم را به گروه‌های لیپان بالایی و پایینی تقسیم کردند. زندگی مذهبی بر دانش آیینی آپاچی، آیین‌های درمانی و مجموعه‌ای از داستان‌های کویوت و داستان‌های منشأ استوار بود که مردم‌شناس Morris Opler در دهه 1930 ثبت کرد. کاتولیسیسم از راه مأموریت‌ها و دوران حکومت مکزیک وارد شد و در کنار آن سنت کهن‌تر جا گرفت. همچنین اعتبار آوردن آیین پیوت به میسکالرو را به لیپان‌ها نسبت می‌دهند. امروزه کسی با این زبان بزرگ نمی‌شود، از این رو آن ضبط‌ها و حافظه خانوادگی که در جنوب تگزاس نگه داشته شده، در مرکز شیوه‌ای قرار دارد که لیپان‌ها با آن خود را توضیح می‌دهند.

فنوتیپ‌های معمول: آپاچی‌های لیپان

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مانند دیگر مردمان آتاباسکی جنوبی، لیپان‌ها عموماً دارای پوستی قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای، موی صاف مشکی، چشمان تیره و قد متوسط توصیف می‌شوند. لباس‌های سنتی تاریخی از پوست دباغی‌شده گوزن و بیسون ساخته می‌شد: پیراهن‌های شرابه‌دار، ساق‌پوش و لنگ برای مردان، و لباس‌های پوستی برای زنان، همراه با کفش مُکاسین و منجوق‌دوزی. پوشاک روزمره امروزه مدرن است و پوشاک آیینی سنتی در مراسم و گردهمایی‌ها پوشیده می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره آپاچی‌های لیپان

آپاچی‌های لیپان به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی آپاچی‌های لیپان آپاچی لیپان (نا-دنه، آتاباسکی جنوبی)، نزدیک‌ترین به جیکاریا، دیگر به‌عنوان زبان اول گفته نمی‌شود؛ امروز انگلیسی و اسپانیایی است.

آپاچی‌های لیپان پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان آپاچی‌های لیپان دین آیینی سنتی آپاچی در کنار آیین کاتولیک و دیگر اعمال مسیحی؛ از نظر تاریخی مرتبط با آیین‌های پیوت است.