اروتیک لانی

لانی‌ها مردم دره‌های مرتفع غرب Baliem هستند، در امتداد رشته‌کوه گینه نوی اندونزیایی. مبلغان مذهبی و زبان‌شناسان مدت‌ها آنان را ذیل نام Western Dani طبقه‌بندی می‌کردند و این برچسب هنوز در کتاب‌ها و ترجمه‌های کتاب مقدس دیده می‌شود. «لانی» نامی است که خودشان برای خود به کار می‌برند. سرزمین آنان را سنگ‌آهک شیب‌دار و دره‌های رودخانه‌ای در اطراف شهرهایی چون Tiom، Karubaga، Mulia و Bokondini تشکیل می‌دهد و اکنون میان چند ناحیه کوهستانی تقسیم شده است. یکی از این نواحی، Lanny Jaya، به نام لانی‌ها نامگذاری شده است. بنا بر بیشتر برآوردها، آنان از بزرگ‌ترین مردمان مرتفعات پاپوآ هستند.

زبان آنان به خانواده دانی تعلق دارد که بخشی از گروه بزرگ‌تر Trans-New Guinea است. این زبان آشکارا با گفتار دانیِ دره Baliem خویشاوند است، اما آن‌قدر متفاوت است که زبانی مستقل به شمار آید. زبان‌های Walak، Wano و Nggem نیز به خانواده دانی تعلق دارند. در مدرسه و دولت از زبان اندونزیایی استفاده می‌شود، اما لانی هنوز زبان خانه، باغ و بخش زیادی از زندگی کلیسایی است. زندگی روزمره حول مزارع سیب‌زمینی شیرین و خوک‌ها شکل گرفته بود و در بیشتر نقاط مرتفعات هنوز چنین است. خوک‌ها جایگاهی دارند شبیه جایگاه پول در جاهای دیگر: با آن‌ها اختلافات حل‌وفصل می‌شود و مهریه پرداخت می‌شود. در جشن‌هایی که مرگ، ازدواج و پیمان‌های صلح را نشان می‌دهند، در تنورهای خاکی که با سنگ‌های داغ پوشیده شده‌اند پخته می‌شوند. جامعه به تبارهای پدرتبار سازمان یافته است و نام‌های خانوادگی‌ای چون Wenda، Kogoya، Tabuni و Wanimbo به مردم منطقه می‌گویند که شخص از کدام تبار است.

بزرگ‌ترین چرخش در تاریخ اخیر لانی با مبلغان پروتستان آغاز شد که در دهه 1950 با هواپیماهای سبک رسیدند. بسیاری از لانی‌ها آموزه تازه را از طریق اعتقادی قدیمی‌تر به نام hai فهمیدند، عصری وعده‌داده‌شده از فراوانی و زندگی بی‌پایان. در اوایل دهه 1960 جوامع کامل آشکارا اشیای مقدس خود را سوزاندند، هنگام گرویدن به مسیحیت. امروز لانی‌ها در اکثریت قاطع پروتستان هستند. کلیسای Gereja Injili di Indonesia که از آن مأموریت‌ها پدید آمد، نهادی محوری در روستاها و شهرها است و آیین‌های کلیسایی، شوراها و گردهمایی‌های کریسمس، سال را همان‌قدر شکل می‌دهند که چرخه کشاورزی. این مرتفعات همچنین دهه‌ها درگیری مسلحانه بر سر حاکمیت اندونزی را پشت سر گذاشته‌اند و این تنش هرگز از زندگی روزمره دور نیست.