اروتیک لاچی

لاچی‌ها (Lachi) قومی کوهستانی و کوچک‌اند که سرزمینشان میان مرز ویتنام و چین تقسیم شده است. بیشتر آنان، حدود پانزده هزار نفر، در شمال دورافتادهٔ ویتنام زندگی می‌کنند، در ارتفاعات استان پیشین Hà Giang که اکنون بخشی از Tuyên Quang است. آنان در سرزمین‌های پرشیب Xín Mần و Hoàng Su Phì متمرکزند. جوامع کوچک‌تری آن سوی مرز، در شهرستان Maguan در استان Yunnan، زندگی می‌کنند. ویتنام آنان را یکی از 54 گروه قومی رسمی و به‌رسمیت‌شناخته‌شدهٔ خود می‌داند، با نام La Chí. چین آنان را جداگانه فهرست نمی‌کند. در یک سوی مرز، نام آنان در سرشماری سطر جداگانه‌ای دارد و در سوی دیگر، در یک دستهٔ رسمی بزرگ‌تر گروه‌بندی می‌شوند.

زبان آنان به گذشته‌ای کهن‌تر و پراکنده‌تر پیوند می‌خورد. زبان Lachi به شاخهٔ Kra از خانوادهٔ Kra-Dai تعلق دارد و نزدیک‌ترین خویشاوند آن زبان Gelao است که عمدتاً در Guizhou گفته می‌شود. زبان‌های Kra مانند جزیره‌های کوچکی میان همسایگان بسیار بزرگ‌تر باقی مانده‌اند و Lachi نیز از این قاعده مستثنا نیست. در ویتنام هنوز در بسیاری از روستاها در خانه، در کنار زبان ویتنامی، به آن سخن گفته می‌شود. در چین، بیشتر لاچی‌ها اکنون به جای آن به زبان چینی سخن می‌گویند. لاچی‌ها خود را به چند شاخه نیز تقسیم می‌کنند که برخی از آنها با رنگ نامیده می‌شوند و شیوهٔ سخن گفتن مردم از شاخه‌ای به شاخهٔ دیگر متفاوت است.

لاچی‌ها بر شیب‌های تند کشاورزی می‌کنند. آنان در ساختن مزارع برنج پلکانی که بازدیدکنندگان را به Hoàng Su Phì می‌کشاند یاری داده‌اند، آن‌ها را بر دامنه‌های کوه تراشیده و از طریق کانال‌های آبیاری آبیاریشان کرده‌اند. آنان همچنین ذرت، پنبه و نیل می‌کارند و خانواده‌ها مدت‌ها پارچهٔ خود را می‌بافتند و رنگ می‌کردند. خانهٔ سنتی ترکیبی است: بخشی از آن روی ستون‌ها و بخشی روی زمین بنا شده است، طرحی که بر دامنهٔ تپه‌ها به خوبی کار می‌کند.

زندگی دینی بر محور خانواده و تبار می‌چرخد. خانواده‌ها نیاکان خود را در محراب خانگی گرامی می‌دارند و در لحظات مهم زندگی خانوادگی و در چرخهٔ کشاورزی سال نذورات تقدیم می‌کنند. در کنار این، باور به ارواح محلی جریان دارد. جشنواره‌ای که در ماه هفتم قمری برگزار می‌شود یکی از مهم‌ترین رویدادهای سال است و زمانی است برای تقدیم نذورات به نیاکان و گرد آمدن خویشاوندان. لباس روزمره اکنون بیشتر مدرن است، اما تونیک‌های نیلی و دستارهای بلند پیچیده همچنان در جشن‌ها و عروسی‌ها بیرون آورده می‌شوند.