اروتیک کوماندین‌ها

کوماندین‌ها قومی کوچک و ترک‌زبان در دامنه‌های شمالی آلتای‌اند، جایی که زمین‌های باز جنوب غربی سیبری به جنگل‌های متراکم کاج و صنوبر سیبریایی در امتداد رود بیا می‌رسند. آنان خود را Kumandy یا Kuvandy می‌نامند. در بیشتر دوران شوروی، سرشماران ایشان را به سادگی آلتایی می‌شمردند. روسیه تنها در سال 2000 آنان را در شمار اقوام بومی کم‌شمار به رسمیت شناخته‌شده خود قرار داد. امروز شمارشان چند هزار نفر است و در روستاهای قلمرو آلتای و شمال جمهوری آلتای، و در شهرهایی چون بیسک زندگی می‌کنند. زبانشان به گروه آلتایی شمالی تعلق دارد. این زبان به گفتار همسایگان توبالار و چلکان نزدیک است و آن‌قدر با آلتایی جنوبی متفاوت است که این دو معمولاً زبان‌های جداگانه به شمار می‌آیند. ریشه‌های ترکی به گذشته‌ای کهن‌تر برمی‌گردد: پژوهشگران بخشی از تبار کوماندین‌ها را به مردمان جنگل‌نشین سامویدی، ینیسی و اوگری نسبت می‌دهند که طی قرن‌ها به زبان ترکی گرویدند. برخی نام این قوم را با کومان‌های سده‌های میانه مرتبط می‌دانند، اما این فرض ثابت نشده است. این زبان اکنون در خطر انقراض است. بیشتر گویشوران روان آن سالمندان‌اند و تقریباً همه در زندگی روزمره از روسی استفاده می‌کنند.

سلطه روسیه زود به رود بیا رسید. دژی که بعدها به بیسک بدل شد در سال 1709 ساخته شد و در نسل‌های بعد، شکارچیان کوماندین به دولت روسیه خراج پوست می‌دادند. در قرن نوزدهم، مبلغان ارتدوکس از هیئت روحانی آلتای بیشتر جماعت را غسل تعمید دادند، اما آیین تازه بر باور کهن افزوده شد و جایگزین آن نشد. باور به ارواح کوه، آب و جنگل، و به شامان‌هایی که با آن‌ها سروکار داشتند، کنار آیین‌های کلیسا همچنان زنده ماند. زندگی سنتی بر محور تایگا می‌گذشت. مردان شکار و تله‌گذاری می‌کردند و خانواده‌ها ماهی می‌گرفتند و مغز صنوبر سیبریایی گرد می‌آوردند. قطعه‌زمین‌های کوچکی که با کلنگ کشت می‌شدند، جو و شاهدانه تولید می‌کردند که زنان می‌ریسیدند و به پارچه می‌بافتند. جامعه بر پایه تبارهایی بنا شده بود که از راه پدر منتقل می‌شدند و seoks نامیده می‌شدند. ازدواج در درون seok خود ممنوع بود، بنابراین هر ازدواج دو تبار را به هم پیوند می‌داد. کار مزدی و زندگی شهری بیشتر جای آن شیوه قدیمی زندگی را گرفته‌اند. آنچه امروز کسی را کوماندین می‌سازد، کمتر به شیوه امرار معاش و بیشتر به تبار خانوادگی، حافظه تبار و پیوند دیرینه با دره رود بیا مربوط است.