اروتیک کولا

کولا در ابتدا واژه‌ای بود که دیگران به کار می‌بردند. تایی‌ها، لائوها و کامبوجی‌ها این نام را به بازرگانانی دادند که در قرن نوزدهم از برمه پیاده وارد می‌شدند، و فرزندانشان آن را نگه داشتند. این برچسب چند قوم را دربر می‌گیرد: شان که با نام Tai Yai نیز شناخته می‌شود؛ Pa'O که پیش‌تر با نام Taungthu شناخته می‌شد؛ و برمه‌ای‌ها. آنان زبان مادری مشترکی نداشتند. آنچه میان‌شان مشترک بود، شیوه معیشت بود. آنان بیگانگانی بودند که پولشان را در راه‌ها به دست می‌آوردند، و بعدها خانواده‌هایی شدند که در جایی که پول بود ساکن شدند.

در سیام، کولاها پیش از هر چیز دستفروش بودند. کاروان‌هایشان از فلات کرات می‌گذشتند و از روستایی به روستای دیگر کالا می‌فروختند، و این منطقه هنوز آنان را در نام یکی از جاهایش به یاد دارد. Thung Kula Ronghai به معنای «دشتی که کولاها در آن گریستند» است. این پهنه گسترده و خشک چند استان ایسان را در بر می‌گیرد، و روایت محلی می‌گوید حتی بازرگانان کارکشته هنگام عبور از آن از پا درمی‌آمدند. برخی دیگر از کولاها دنبال سنگ‌های قیمتی رفتند. ذخایر یاقوت کبود و یاقوت سرخ اطراف چانتابوری، و آن سوی مرز در پایلین، کارگران معدن و دلالان کولا را جذب کرد. پایلین بر پایه کندوکاوهای آنان شکل گرفت و معابد به سبک برمه‌ای که در آنجا ساختند هنوز برپاست.

امپراتوری‌ها جایگاه آنان را در جهان شکل دادند. بسیاری از سرزمین‌هایی آمدند که بریتانیا در برمه تصرف کرده بود، بنابراین کولاهای سیام می‌توانستند خود را به عنوان اتباع بریتانیا ثبت کنند. این وضعیت حقوقی آنان را از روستاییانی که با ایشان داد و ستد می‌کردند متمایز می‌ساخت. در سال 1907 سیام باتامبانگ، از جمله پایلین، را به هندوچین فرانسه واگذار کرد و جامعه پایلین خود را زیر پرچمی دیگر یافت.

دین این آمیختگی را کنار هم نگه داشت. کولاها بوداییان تراوادا هستند، و معابدشان که به سبک شان و برمه‌ای ساخته شده، به محل‌های گردهمایی طبیعی جامعه‌ای تبدیل شد که هیچ سرزمین مادری واحدی برای اشاره کردن نداشت. زبان‌های میراثی بیشتر جای خود را داده‌اند. کولاهای جوان‌تر با تایلندی، لائوی ایسان یا خمری بزرگ می‌شوند و ازدواج با جوامع همسایه از نسل‌ها پیش رایج بوده است. در کامبوج، دهه‌ها جنگ پیرامون پایلین، که تا دهه 1990 پایگاه خمرهای سرخ بود، این جامعه را سخت آسیب زد.

امروز تشخیص کولاها از بیرون دشوار است، اما اگر بدانید کجا را نگاه کنید پیدا کردنشان آسان است: خط سقف معبدی که به ماندالای تعلق دارد، یا داستان خانوادگی درباره جدی که با کالا بر پشت از تپه‌های شان پایین آمد. مسیرهای تجاری آنان را به یک قوم بدل کرد، و منشأ آنان هنوز بیش از زبانی که در خانه به آن سخن می‌گویند تعریفشان می‌کند.