اروتیک خامنیگان‌ها

خامنیگان‌ها مردمی شبان‌اند که به زبان مغولی سخن می‌گویند و در منطقه ترانس‌بایکال زندگی می‌کنند؛ منطقه‌ای که مرزهای روسیه، مغولستان و چین را در بر گرفته است. از نظر تاریخی، مرکز اصلی آنان سرزمین رودخانه‌های اونون و آرگون و منطقه آگینسکویه در قلمرو زابایکالسک و جمهوری بوریاتیا در روسیه است، و جوامع مرتبطی نیز در شمال‌شرق مغولستان و در هولون‌بویر در مغولستان درونی دارند. خامنیگان به میراث زبانی دوگانه‌ای شهرت دارند: بسیاری از ایشان به دو زبان سخن می‌گفتند، یکی خامنیگانیِ مغولی که زبانی مغولی، کهن و محافظه‌کار است، و دیگری خامنیگانیِ اِوِنکی که زبانی تونگوزی است. این وضعیت حاصل سال‌ها وصلت متقابل و درهم‌آمیزی فرهنگی میان گروه‌های مغول و اِوِنکی است. نام خامنیگان از واژه‌ای مغولی برای اِوِنکی‌ها گرفته شده است و خاستگاه جنگلی-شکارچی این گروه را پیش از آن‌که به شبانی در استپ روی آورد، بازتاب می‌دهد.

جامعه و معیشت

خامنیگان‌ها دامداران کوچ‌نشینی بودند که سنت‌های گله‌داری با گوزن شمالی و تایگا را که از نیاکان اِوِنکی خود به ارث برده بودند، با دامداری اسب، گاو، گوسفند و شتر در استپ‌های مغول درهم می‌آمیختند و با تغییر فصل‌ها میان جنگل و مرتع جابه‌جا می‌شدند. در دوران امپراتوری روسیه و سلسله چینگ، ایشان به‌عنوان قزاق‌های مرزی و رعایای مرزنشین خدمت می‌کردند. بستن مرزها در قرن بیستم جوامع آنان را میان سه کشور تقسیم کرد. در چین، بسیاری از خامنیگان‌ها به‌طور رسمی در ملیت اِوِنکی طبقه‌بندی می‌شوند، در حالی که در روسیه عموماً جزو بوریات‌ها به شمار می‌آیند. زندگی دینی آنان بودیسم تبتی، که میان بوریات‌ها و مغول‌ها رواج دارد، را با شمنیسم کهن و احترام به زمین، رودخانه‌ها و ارواح نیاکان درهم می‌آمیزد.

ظاهر و آرایش

مردم خامنیگان ویژگی‌های ظاهری شمال آسیایی منطقه دریاچه بایکال و ترانس‌بایکال را نشان می‌دهند: موی سیاه و صاف، چشمان تیره، و چهره‌هایی پهن با گونه‌های برجسته، و اندام میانه و استوار که با اقلیم سرد قاره‌ای سازگار است. پوشاک سنتی آنان شبیه لباس همسایگان بوریات و مغول است: دِل‌ها یا ردای بلند کمربندی، کت‌های پوست‌دوزی‌شده، شال‌کمر، چکمه و کلاه‌های پوستی یا لبه‌دار، و لباس‌های جشن که با ابریشم، بافته‌های گیس و زیورهای نقره آراسته می‌شود. لباس‌های چرمی از پوست گوزن شمالی و پوست گوسفند دیرگاهی برای سفر در جنگل و استپ مناسب بوده است، و پوشاک روزمره امروزی روسی، مغولی یا چینی مدرن است.