زنی از کیاوی، مرجع فنوتیپ

اروتیک کیاوی

زبان

کیاوی، هرگز ثبت‌نشده (احتمالاً سیویی)

دین

دین سنتی بومیان آمریکایی جنوب شرقی؛ باورهای مشخص ثبت نشده است

درباره کیاوی

قبیلهٔ Keyauwee ملتی بومی و کوچک از منطقهٔ Piedmont در کارولینای شمالی بودند که در اواخر سدهٔ هفدهم و اوایل سدهٔ هجدهم در نزدیکی High Point امروزی زندگی می‌کردند. جنگ و آوارگی بعدها آنان را به سمت جنوب راند، جایی که با Cheraw و در نهایت با Catawba ادغام شدند. تقریباً همهٔ آنچه دربارهٔ ایشان می‌دانیم از یک بازدیدکننده به دست آمده است. در اوایل سال 1701، کاوشگر انگلیسی John Lawson در سفر خشکی به داخل سرزمین به شهر ایشان رسید و بعدها آن را در کتاب A New Voyage to Carolina شرح داد. صفحات اندک او بیشترین چیزی را دربردارد که کسی می‌تواند از دیدِ مستقیم دربارهٔ ایشان بگوید.

Lawson شهری دیوارکشی‌شده با چوب‌بست را در سرزمین تپه‌ای شرق رودخانهٔ Yadkin یافت. آنچه او به‌ویژه برجسته کرد چهره‌ها بود: بسیاری از مردان Keyauwee سبیل یا ریش داشتند. او این را کمیاب خواند، زیرا بیشتر مردان بومی که دیده بود موهای صورتشان را می‌کندند. این مشاهده کوچک است، اما تقریباً تنها جزئیات شخصی باقی‌مانده از ملتی است که سخنان خودش هرگز به نوشته درنیامد. امروز هیچ واژگانی از زبان Keyauwee باقی نمانده است. پژوهشگران این قوم را به دلیل متحدان و همسایگانشان در گروه گویندگان زبان‌های Siouan در درون کارولینا قرار می‌دهند، اما این حدسی آموخته‌شده است، نه ثبت تاریخی.

ملت Keyauwee در میانهٔ بحرانی زندگی می‌کرد که کل منطقه را درنوردید. دسته‌های جنگی ایروکوئی از شمال یورش می‌بردند، برده‌فروشان استعماری در داخل سرزمین فعالیت داشتند و بیماری‌های همه‌گیر شهرهای کنار مسیرهای تجاری را فرا می‌گرفت. Lawson گزارش داد که Keyauwee، Saponi و Tutelo قصد داشتند برای دفاع در یک سکونتگاه واحد گرد هم آیند. این کار برای ملت‌های کوچک Piedmont که به‌تنهایی توان ایستادگی نداشتند، رویّهٔ رایجی بود. جنگ‌های Tuscarora و Yamasee در دههٔ 1710 وضع را بدتر کرد. Keyauwee به سمت جنوب و به سوی رودخانهٔ Pee Dee کوچ کردند، جایی که سوابق استعماری ایشان را همراه با Cheraw ثبت کرده‌اند.

پس از آن نام ایشان از اسناد محو می‌شود. بازماندگان بیشتر احتمال دارد در Catawba جذب شده باشند، قبیله‌ای که بقایای بسیاری از ملت‌های Piedmont را در خود پذیرفت. برخی روایت‌های تاریخی Lumbee در جنوب شرقی کارولینای شمالی، Keyauwee را همراه با Cheraw در شمار نیاکانشان نام می‌برند. این نام ممکن است روی نقشه نیز باقی مانده باشد: Caraway Creek و Caraway Mountains در شهرستان Randolph به‌طور گسترده گمان می‌رود که آن را حفظ کرده‌اند. چند صفحه از سفرنامهٔ یک مسافر و نامی روی یک جویبار، میراثی اندک است. با این همه، این تصویری منصفانه نیز هست از این‌که امروزه چگونه بسیاری از ملت‌های کوچک جنوب شرقی آمریکای استعماری به یاد آورده می‌شوند.

فنوتیپ‌های معمول: کیاوی

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

تنها توصیف مستقیم، روایت جان لاوسون در سال ۱۷۰۱ است که اشاره می‌کند بسیاری از مردان کیاووی سبیل یا ریش پشتی داشتند. این امر در میان مردان بومی منطقه غیرمعمول بود که معمولاً موهای صورت خود را می‌کندند. مانند دیگر مردمان پیدمونت، احتمالاً پوست قهوه‌ای و موهای تیره و صاف داشتند. لباس آنان احتمالاً با منطقه در آن زمان همخوانی داشت: لباس از پوست گوزن، لنگ‌های کمربندی و دامن، با پارچه و مهره‌های تجاری که تا سال ۱۷۰۰ رایج‌تر شدند.

پرسش‌های متداول درباره کیاوی

کیاوی به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی کیاوی کیاوی، هرگز ثبت‌نشده (احتمالاً سیویی) است.

کیاوی پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان کیاوی دین سنتی بومیان آمریکایی جنوب شرقی؛ باورهای مشخص ثبت نشده است است.