اروتیک تاکو

زبان

تلینگیت (نا-دنه‌ای)؛ انگلیسی اکنون زبان روزمره برای بیشتر مردم است.

دین

مسیحیت (ارتدوکس روسی، پرسبیتری و کلیساهای دیگر) در کنار مراسم طایفه‌ای سنتی تلینگیت و آیین معنوی.

درباره تاکو

تاکو‌ها گروهی از قوم تلینگیت‌اند که به نام یک رود نامیده شده‌اند، و این رود تقریباً همه‌چیز را درباره‌ی ایشان توضیح می‌دهد. Tʼaaḵu Ḵwáan، نامی که معمولاً چنین ترجمه می‌شود: غازها مردم بالادست رود را سیل‌زده می‌کنند، یکی از kwáan، یعنی بخش‌های منطقه‌ای سرزمین تلینگیت است. قلمرو آن از رود تاکو پیروی می‌کند، از خلیجی که از یخچال‌ها تغذیه می‌شود و درست در جنوب‌شرقی جونو در آلاسکا قرار دارد، تا بالا از میان کوه‌های ساحلی تا فلات دریاچه‌ای حوالی اتلین در شمال‌غربی کلمبیای بریتانیا. آن دره یکی از معدود گذرگاه‌های قابل استفاده میان ساحل جنگل‌های بارانی و داخل خشک است و تاکو‌ها موقعیت خود را بر کنترل آن بنا کردند. آنان کالاهای ساحلی را به داخل منتقل می‌کردند، پوست و چرم را از همسایگان آتاباسکایی خود مانند تاهلتان و تاگیش بازمی‌آوردند و نقش واسطه را با سختگیری پاس می‌داشتند. شرکت خلیج هادسون در سال 1840 فورت دورهام را در ساحل نزدیک گشود و کمتر از سه سال بعد آن را رها کرد.

زبان ایشان تلینگیت است، زبانی از خانواده‌ی Na-Dene که با زبان‌های آتاباسکایی داخل خویشاوندی دوری دارد، اما به هیچ وجه با آن‌ها متقابلاً قابل فهم نیست. گویشوران روان امروزه بیشتر سالمندان‌اند و برنامه‌های آموزشی در جونو و اتلین در تلاش‌اند این وضع را تغییر دهند. جامعه مادرتبار است و به دو نیمه تقسیم می‌شود: گرگ (یا عقاب) و کلاغ که مردم داخل آن را کرو (Crow) می‌نامند. فرد به تیره‌ی مادرش تعلق دارد، با نیمه‌ی مقابل ازدواج می‌کند و تیره‌ها نشان‌ها، نام‌ها، آوازها و تاریخچه‌ی خانه‌ها را همچون دارایی نگه می‌دارند. یانیدی، تیره‌ای از گرگ، نزدیک‌ترین گروه به خود رود تاکو است. تعهدات میان دو نیمه به‌طور عمومی در ضیافت یادبود ḵu.éexʼ تسویه می‌شود که بیرونی‌ها آن را پاتلاچ می‌نامند. بسیاری از خانواده‌ها مسیحی‌اند، میراثی از مبلغان ارتدوکس روسی و پرسبیتری در ساحل، و آیین تیره در کنار زندگی کلیسایی ادامه دارد نه در رقابت با آن.

مرز بین‌المللی، kwáan را به دو نیم کرد. در سوی آلاسکا، نوادگان ایشان در جونو و داگلاس متمرکزند و Douglas Indian Association نمایندگی‌شان را بر عهده دارد، سازمانی که آنان آن را با همسایگان خود، Aakʼw Ḵwáan، شریک‌اند. در سال 1962 شهر داگلاس، Douglas Indian Village را آتش زد، در حالی که بسیاری از ساکنان برای ماهی‌گیری دور بودند، تا زمین را برای یک طرح بندرگاه خالی کند، و آن زیان هنوز مایه‌ی شکایتی زنده است. در سوی کانادا، Taku River Tlingit First Nation در اتلین مستقر است. اعتراض آن به یک جاده‌ی دسترسی به معدن از میان حوضه‌ی رود تاکو در سال 2004 به دیوان عالی کانادا رسید. دادگاه حکم داد که استان به تعهدات خود عمل کرده است، اما این رأی به استقرار وظیفه‌ی تاج در مشورت با ملت‌های بومی پیش از تأیید توسعه کمک کرد. این حوضه همچنان تا حد زیادی بدون جاده است، هر پنج گونه‌ی سالمون اقیانوس آرام در رود جاری‌اند، و ماهی‌گیری، مردم دو سوی مرز را به هم پیوند می‌دهد.

فنوتیپ‌های معمول: تاکو

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مانند سایر تلینگیت‌ها، افراد قوم تاکو معمولاً پوستی قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای متوسط، موهای مشکی و صاف، چشمان تیره و صورت‌های پهن با گونه‌های برجسته دارند و بنیه بدنی‌شان از متوسط تا تنومند است. لباس روزمره‌شان به سبک مدرن آمریکای شمالی است. پوشاک تشریفاتی شامل پتوهای دکمه‌دار از پشم قرمز و آبی تیره با نشان‌های قبیله‌ای است که با دکمه‌های مروارید حاشیه‌دوزی شده‌اند، همچنین ردای بافته‌شده به سبک چیلکت و ریون‌استیل، کلاه‌های چوبی منقوش با نشان قبیله و کلاه‌های ساخته‌شده از ریشه درخت صنوبر. خانواده‌های ساکن در مناطق داخلی اطراف آتلین نیز جلیقه، ژاکت و کفش‌های موکاسین از پوست گوزن با منجوق‌دوزی می‌پوشند که نشان‌دهنده پیوندهای دیرینه با همسایگان آتاباسکن‌زبانشان است.

پرسش‌های متداول درباره تاکو

تاکو به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی تاکو تلینگیت (نا-دنه‌ای)؛ انگلیسی اکنون زبان روزمره برای بیشتر مردم است. است.

تاکو پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان تاکو مسیحیت (ارتدوکس روسی، پرسبیتری و کلیساهای دیگر) در کنار مراسم طایفه‌ای سنتی تلینگیت و آیین معنوی. است.