زنی از کوشاتاها، مرجع فنوتیپ

اروتیک کوشاتاها

زبان

کوآساتی، با نام دیگر کوشاتا (ماسکوگی شرقی، خانواده ماسکوگی)؛ انگلیسی

دین

مسیحیت پروتستان، عمدتاً کلیساهای مأموریتی جماعتی و پرسبیتری، با سرود خواندن به زبان کواساتی

درباره کوشاتاها

کوشاتی‌ها خود را کواساتی می‌نامند و کوتاه‌ترین توصیف صادقانه از آنان این است که مردمی بودند که بسیار جابه‌جا شدند و در این جابه‌جایی‌ها هویت خود را حفظ کردند. سرزمین قدیمی آنان دره رودخانه تنسی بود، در منطقه‌ای که امروز شمال آلاباما نامیده می‌شود، جایی که به‌عنوان یکی از شهرک‌هایی که به‌طور شل در کنفدراسیون کریک گرد آمده بودند زندگی می‌کردند. در طول سده هجدهم و تحت فشار استعماری، ابتدا به سمت جنوب و سپس به سمت غرب کوچ کردند و در کنار رودخانه آلاباما ساکن شدند، سپس به لوئیزیانای اسپانیایی رفتند و در امتداد رودخانه‌های سابین، رد و کالکاسیو پراکنده شدند. این پیشی‌گرفتن زودهنگام به این معنا بود که بسیاری از خانواده‌های کوشاتی از قبل در غرب رودخانه می‌سی‌سی‌پی ساکن بودند، زمانی که نوبت جابه‌جایی اجباری به خویشاوندان شرقی آنان رسید. این یکی از دلایلی است که این مردم امروز در سه مکان جداگانه زندگی می‌کنند: التون، در دشت‌های پراری و جنگل‌های کاج کم‌ارتفاع جنوب غرب لوئیزیانا؛ منطقه بیگ تیکت در شمال لیوینگستون در شرق تگزاس، جایی که آنان با قبیله آلاباما یک قلمرو رزرو و نامی مرکب به نام Alabama-Coushatta را به اشتراک می‌گذارند؛ و شرق اوکلاهما، در Alabama-Quassarte Tribal Town.

زبان کواساتی از خانواده موسکوگی است و در شاخه شرقی همراه با زبان آلاباما قرار می‌گیرد. این زبان آن‌قدر به زبان آلاباما نزدیک است که گویشوران آن دو بتوانند یکدیگر را بفهمند، و آن‌قدر از زبان کریک فاصله دارد که به‌روشنی زبانی مستقل به شمار آید. این زبان به‌طور غیرمعمولی پایدار ماند؛ تا اواخر سده بیستم هنوز زبان مادری بسیاری از اعضای جامعه لوئیزیانا بود، در زمانی که بیشتر زبان‌های بومی جنوب شرقی خاموش شده بودند. این زبان همچنین منبع یکی از پراستنادترین یافته‌های زبان‌شناسی آمریکا است. در دهه ۱۹۳۰ ماری هاس به‌طور نظام‌مند پایان‌های متفاوت کلمات را که مردان و زنان به کار می‌بردند ثبت کرد، تمایزی که هنگام ثبت آن در میان گویشوران مسن‌تر در حال کم‌رنگ شدن بود. این جوامع پروتستان‌اند و کلیساهای مأموریتی که در حوالی آغاز قرن تأسیس شدند هنوز بخش بزرگی از زندگی اجتماعی روزمره را در بر دارند، از جمله مراسم تدفین و سرود کلیسایی به زبان کواساتی. شناخته‌شده‌ترین صنایع دستی کوشاتی بافت سبد از سوزن‌های کاج است: سوزن‌های بلند کاج که به‌صورت مارپیچ پیچیده و با رافیا دوخته می‌شوند تا سینی، شیشه‌های درب‌دار و سبدهایی به شکل پرندگان، خرچنگ رودخانه‌ای، آرمادیلو و تمساح ساخته شوند. این سبدها از اوایل سده بیستم برای فروش ساخته شده‌اند و هنوز هم ساخته می‌شوند. به رسمیت شناختن فدرال در دوران پایان‌بخشی به قیمومیت لغو شد و دو بار بازپس گرفته شد: در سال 1973 برای کوشاتی‌های لوئیزیانا و در سال 1987 برای کوشاتی‌های آلاباما در تگزاس. کازینویی که قبیله لوئیزیانا در سال 1995 در کیندر گشود اقتصاد آن را بازسازی کرد و همچنان یکی از بزرگ‌ترین کازینوها در جنوب خلیج مکزیک است.

فنوتیپ‌های معمول: کوشاتاها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

موی صاف سیاه تا قهوه‌ای تیره، چشمان قهوه‌ای، و رنگ پوست از زیتونی روشن تا قهوه‌ای متوسط، با تنوع قابل توجه ناشی از سابقه طولانی ازدواج با خانواده‌های همسایه بومی، فرانسوی، آنگلو و آفریقایی‌تبار آمریکایی در لوئیزیانا و تگزاس. پوشش روزمره، لباس معمولی آمریکایی است. لباس سنتی که در مراسم پاوواو، تشییع جنازه و تشریفات عمومی پوشیده می‌شود، از الگوی جنوب شرقی پیروی می‌کند: برای زنان، دامن‌های بلند و چین‌دار با حاشیه‌های چین‌دار و آپلیک روبان روی بلوز تنگ، با سنجاق‌سینه‌های نقره‌ای و منجوق‌دوزی؛ برای مردان، پیراهن‌های روبانی، کمربندهای بافته‌شده و عمامه‌های پارچه‌ای که گاهی با پر تزئین می‌شوند.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره کوشاتاها

کوشاتاها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی کوشاتاها کوآساتی، با نام دیگر کوشاتا (ماسکوگی شرقی، خانواده ماسکوگی)؛ انگلیسی است.

کوشاتاها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان کوشاتاها مسیحیت پروتستان، عمدتاً کلیساهای مأموریتی جماعتی و پرسبیتری، با سرود خواندن به زبان کواساتی است.