اروتیک کایلی

کایلی‌ها مردم دره‌ی Palu هستند، فرورفتگی طولانی و خشکی در مرکز سولاوسی که از خلیج Palu به سمت جنوب و به درون کوه‌ها امتداد دارد. شهر Palu، مرکز استان، بر سرزمین آنان قرار دارد. شهرها و روستاهای شالیزاری‌شان از آن‌جا به سوی Donggala و Sigi گسترده شده‌اند، در امتداد رودخانه، ساحل و دامنه‌های تپه‌ها. آنچه کایلی‌ها را کنار هم نگه می‌دارد یک شیوه‌ی واحد و یکنواخت سخن گفتن نیست. بلکه احساسی مشترک است که دره را خانه می‌داند، خاطره‌ی پادشاهی‌های کوچکی که زمانی به دست یک magau اداره می‌شدند، و زبانی که همه آن را کایلی می‌شناسند، حتی وقتی مردم دره‌های همسایه آن را به شکلی بسیار متفاوت حرف می‌زنند.

این زبان به شاخه‌ی Kaili-Pamona از زبان‌های سلبیک تعلق دارد، بخشی از خانواده‌ی آوسترونزی است و از نزدیک‌ترین خویشاوندان Pamona است که در اطراف دریاچه‌ی Poso در شرق بدان سخن گفته می‌شود. این زبان یک ویژگی عجیب دارد که بیگانگان معمولاً متوجه آن می‌شوند: گویش‌هایش بر اساس واژه‌شان برای «نه» نامگذاری شده‌اند. Ledo، گفتار Palu، گسترده‌ترین فهم‌پذیری را دارد. Rai، Ija، Doi، Tara، Unde و Da'a هرکدام به بخش متفاوتی از ساحل یا مناطق تپه‌ای تعلق دارند. زبان اندونزیایی مدارس و ادارات شهر را اداره می‌کند و مهاجران بوگیس و ماندار مدت‌هاست بخشی از زندگی ساحلی بوده‌اند، بنابراین بسیاری از کایلی‌ها در یک روز عادی میان چند زبان جابه‌جا می‌شوند.

بیشتر کایلی‌ها مسلمانان سنی هستند. سنت محلی به داتو کاراما، معلمی از مینانگکابو که آرامگاهش در Palu هنوز بازدیدکننده دارد، اعتبار آوردن اسلام به دره در قرن هفدهم را می‌دهد. آیین‌های کهن‌تر ناپدید نشدند، بلکه در کنار دین تازه جای گرفتند. balia، مراسم درمانی با طبل‌زنی، خلسه و نذورات، هنوز در برخی روستاها و روی صحنه‌های جشنواره‌ها دیده می‌شود. برخی جوامع کوهستانی مسیحی هستند.

تاریخ اخیر دره با گسل Palu-Koro شکل گرفته که درست زیر آن قرار دارد. در 28 سپتامبر 2018 زلزله‌ای رخ داد، سونامی به خلیج Palu زد و روان‌گرایی محله‌های کامل Petobo و Balaroa را بلعید. هزاران نفر جان باختند. پس از آن، مردم نگاهی تازه به واژه‌های کهن کایلی مانند nalodo انداختند که برای زمینی به کار می‌رفت که در گل فرو می‌رود، به عنوان نشانه‌هایی که نسل‌های پیشین می‌دانستند این زمین چه می‌تواند بکند. در روزگار آرام‌تر، هویت کایلی در souraja نمایان می‌شود، خانه‌ی چوبی برافراشته‌ی خاندان سلطنتی پیشین Palu، و در شال‌های ابریشمی سارونگ که در Donggala بافته می‌شوند و هنوز در عروسی‌ها و مراسم رسمی پوشیده می‌شوند.