زنی از هواوه، مرجع فنوتیپ

اروتیک هواوه

زبان

هوآوه، که در سن ماتئو دل مار Ombeayiiuts و در سن فرانسیسکو دل مار Umbeyajts نامیده می‌شود (زبان منفرد، بدون خویشاوند ثابت‌شده)، با رواج اسپانیایی.

دین

کاتولیک رومی، با لایه‌ای از آیین باران و دریا و نظام ضیافت مایوردومیا.

درباره هواوه

هوآوها خود را ایکوتس می‌نامند، واژه‌ای که صرفاً به معنای ما است. آنان بر نواری از ماسه و پهنه‌های نمکی در سوی اقیانوس آرامِ برزخ تهوانتپک در ایالت اواخاکا زندگی می‌کنند، میان زنجیره‌ای از تالاب‌های کم‌عمق و دریای باز، بر زمینی که کشاورزی در آن از پیش باخته است: خاک نازک و لب‌شور و بادی شمالیِ زمستانه که از سخت‌ترین بادهای این قاره است. بنابراین ایکوتس‌ها ماهیگیری می‌کنند. بیش از همه میگو، که از تالاب‌ها با تورهای پرتابی و تورهای کششی صید می‌شود، روی ماسه خشک می‌گردد و به مناطق درونی، به بازارهای زاپوتک در خوچیتان و تهوانتپک برده می‌شود، مبادله‌ای که قرن‌هاست اقتصاد و سیاست آنان را شکل داده است. سنت خودشان می‌گوید که از جای دیگری آمده‌اند و گسترش زاپوتک‌ها آنان را به سوی آب رانده است، و نام هوآو خودش برچسبی زاپوتکی است، نه دوستانه. مذهب کاتولیک ریشه دواند و ماند، اما سال را با زندگی آیینی‌ای تقسیم می‌کند که آشکارا به سوی آب‌وهوا و ماهی جهت دارد: درخواست باران، نذورات پیوسته به آذرخش و دریا، و مایوردومیاها که هزینه و افتخار جشن یک قدیس را میان خانوارهای یک شهرک می‌چرخانند.

زبان بخش به‌راستی نامعمول ماجراست. اومبیاییوتس، یعنی دهان ما، هیچ خویشاوند اثبات‌شده‌ای در هیچ جا ندارد. تلاش‌ها برای پیوند دادن آن به خانوادهٔ اوتو-مانگه‌ای، میخه-سوکه‌ای یا مایایی همه شکست خورده‌اند، از این رو زبان هوآو در میانهٔ میان‌آمریکا زبانی منفرد است که گویشوران زاپوتکی آن را احاطه کرده‌اند و جز وام‌واژه‌ها هیچ چیز مشترکی با آن ندارند. چهار شهرک آن را نگه داشته‌اند: سان ماتئو دل مار، سان فرانسیسکو دل مار، سان دیونیسیو دل مار و سانتا ماریا دل مار، که گونهٔ زبانی هر یک به اندازه‌ای متمایز است که گویشوران دو سر مقابل منظومهٔ تالاب‌ها به‌سادگی با هم به گفتگو نمی‌افتند. سان ماتئو بزرگ‌ترین و دست‌نخورده‌ترین است، هنوز جایی که کودکان نخست این زبان را می‌آموزند و زنان با دار کمری می‌بافند و نقش‌های جانوری را با واژگانی از نقش‌مایه‌ها که از آنِ این شهرک است نه منطقه، در پارچه می‌نشانند. تاریخ اخیر پرسروصدا بوده است. در سال 2012 مردم سان دیونیسیو دل مار شهرداری خود را اشغال کردند و جلوی طرح بزرگ نیروگاه بادی‌ای را که برای نوار شنی‌شان برنامه‌ریزی شده بود گرفتند، بخشی از مبارزه‌ای طولانی که طرح را در شکل اصلی‌اش از میان برد و برزخ را به نمونه‌ای مرجع برای رضایت بومیان در قانون انرژی مکزیک بدل کرد. زلزلهٔ 2017 شهرک‌هایی را در سراسر برزخ ویران کرد. طرح‌های کریدور و بندر پی‌درپی می‌آیند، و تالاب‌ها همچنان موضوع مذاکره‌اند.

فنوتیپ‌های معمول: هواوه

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

از نظر ظاهری، بومی میانه‌آمریکایی: پوست قهوه‌ای متوسط تا تیره که اغلب به‌دلیل کار روی تالاب‌ها تیره‌تر هم می‌شود، موی مشکی و صاف، قد کوتاه تا متوسط، و صورت‌های پهن با گونه‌های برجسته. زنان San Mateo del Mar هنوز هویپیل‌های دست‌بافت و دامن‌های پیچیده می‌پوشند، با زمینه‌های قرمز تیره و بنفش که نقش‌های جانوری و هندسی از دستگاه بافندگی کمربندی دارند، و موهایشان را بافته می‌بندند. دامن بلند و بلوز گلدوزی‌شده به سبک Zapotec ایستموس در جشن‌ها دیده می‌شود. مردان پیراهن و شلوار معمولی با کلاه حصیری و صندل می‌پوشند، یعنی یونیفرم کاری یک ساحل ماهیگیری، نه لباس محلی.

پرسش‌های متداول درباره هواوه

هواوه به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی هواوه هوآوه، که در سن ماتئو دل مار Ombeayiiuts و در سن فرانسیسکو دل مار Umbeyajts نامیده می‌شود (زبان منفرد، بدون خویشاوند ثابت‌شده)، با رواج اسپانیایی. است.

هواوه پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان هواوه کاتولیک رومی، با لایه‌ای از آیین باران و دریا و نظام ضیافت مایوردومیا. است.