اروتیک هیلتسوک

هایلتسوک‌ها وسط ساحل بریتیش کلمبیا را در اختیار دارند: هزارتویی از جزیره‌ها، فیوردها و تنگه‌های جزر و مدی که بیرونی‌ها امروز آن را با نام جنگل بارانی خرس بزرگ به بازار می‌برند. شهر اصلی بلا بلا (Waglisla) است که روی جزیره کمپبل قرار دارد و با کشتی، هواپیمای آب‌نشین یا قایق شخصی به آن می‌رسند. آنان خود را به زبان خویش Haíɫzaqv می‌نامند، نامی که معمولاً به «درست سخن گفتن یا درست عمل کردن» ترجمه می‌شود و توصیف کوتاه خوبی است از اینکه نظام خانه‌ها چگونه کار می‌کند: نام‌ها و رتبه‌های ارثی، تعهداتی که علناً تسویه می‌شوند، و شاهدانی که به آنان غذا و مزد داده می‌شود تا آنچه را دیده‌اند به یاد بسپارند. زبانشان، Haíɫzaqvḷa، از شاخه واکاشان شمالی است و با هایسلا، ویکینوکسو و کواک‌والا خویشاوندی نزدیک دارد و هیچ پیوندی با زبان‌های تسیمشیان و هایدا ندارد که همسایگانی در فاصله یک روز راه در شمال به آن‌ها سخن می‌گویند. قوم‌نگاران سده نوزدهم هایلتسوک‌ها را زیر عنوان Northern Kwakiutl طبقه‌بندی کردند، برچسبی که این ملت یک سده کوشیده است از خود دور کند. امروز شمار گویشوران روان زبان مادری اندک است و آموزش غوطه‌وری زبان در مسابقه با این زمانِ رو به پایان پیش می‌رود.

پنج گروه قبیله‌ای در طول سده نوزدهم در بلا بلا گرد هم آمدند؛ نخست جذب پایگاه تجاری شرکت خلیج هادسون در فورت مک‌لافلین شدند و سپس آبله‌ای که در سال 1862 ساحل را خالی کرد، آنان را به هم فشرد. مبلغان متدیست و ممنوعیت فدرال پوتلاچ، مراسم زمستانه از جمله هاماتسا را که گفته می‌شود کواکواکاواک‌ها آن را از هایلتسوک‌ها گرفتند، دهه‌ها به خانه‌های خصوصی راندند. در سال 2019 این ملت Gvakva'aus Haíɫzaqv را گشود، نخستین خانه بزرگ خود در بیش از یک سده. دو رویداد تازه‌تر نیز به همان اندازه هر یک از این‌ها هویت هایلتسوک‌ها را تعریف می‌کنند. در سال 1996 دادگاه عالی کانادا در پرونده R. v. Gladstone حکم داد که هایلتسوک‌ها حق تجاری دارند که تخم شاه‌ماهی را روی جلبک دریایی برداشت کنند و بفروشند، تخم بهاری که از دورترین زمانی که کسی می‌تواند ردیابی کند، غذا، ثروت و کالای مبادله بوده است. و در سال 2017 باستان‌شناسان یک سکونتگاه در جزیره تریکه، در قلمرو هایلتسوک‌ها، را به حدود 14,000 سال پیش تاریخ‌گذاری کردند و با کربن، روایت شفاهی‌ای را تأیید کردند که هایلتسوک‌ها همواره درباره ساحلی که هرگز زیر یخ نرفت نقل می‌کردند. شاه‌ماهی، صدف، ماهی آزاد و اولاکان (ماهی شمعی) هنوز تقویم را تعیین می‌کنند. وقتی در سال 2016 یک یدک‌کش نزدیک بلا بلا غرق شد و دیزل را به بسترهای صدف در گذرگاه گیل ریخت، این ملت واکنش و تحقیقات خود را هدایت کرد، با این فرض معقول که هیچ کس دیگری این کار را نخواهد کرد.