اروتیک هانونو مانگیان

هانونو مانگیان مردمی از خانواده اترونزیایی هستند که در مناطق کوهستانی داخلی جنوب جزیره مینداورو در فیلیپین زندگی می‌کنند و یکی از چند گروه مانگیان این جزیره‌اند. آنان به زبان هانونو، که یکی از زبان‌های مانگیان جنوبی است، سخن می‌گویند و در میان مردمان فیلیپین به حفظ خط ویژه خود شهرت دارند. خط آنان به همراه چند خط همسایه، به عنوان بخشی از نسخه‌های خطی بازمانده فیلیپینی، در فهرست حافظه جهان یونسکو ثبت شده است. مردم‌شناس پیشگام، هارولد کانکلین، در سال‌های 1950 کشاورزی و دانش آنان درباره طبیعت را مستند کرد.

جامعه و معیشت

هانونوها کشاورزان ماهری در کشت تناوبی با سوزاندن‌اند؛ مزارع کوهپایه‌ای که با دقت مدیریت می‌شوند و کاینگین نامیده می‌شوند، برنج کوهستانی را به عنوان محصول ارزشمند و در کنار تنوع بسیاری از گیاهان کشت‌شده میان آن تأمین می‌کنند. دانش گیاه‌شناختی عمیق آنان به نمونه‌ای کلاسیک در مطالعات دانش قومی تبدیل شد. جامعه بر پایه خویشاوندی استوار است و نسبتاً برابری‌طلب است و اختلاف‌ها با گفت‌وگو و عرف حل‌وفصل می‌شود. آنان بیشتر به خاطر سورات مانگیان شناخته می‌شوند، خطی هجایی برگرفته از براهمی که هنوز بر بامبو حک می‌شود و بیش از همه برای ثبت امبهانان به کار می‌رود؛ امبهانان شعرهای هفت‌هجایی درباره عشق، وداع و آموزش‌اند که خوانده و مبادله می‌شوند. امبهانان اغلب بر لوله‌های بامبو حک می‌شوند و میان دوستان و عاشقان دست‌به‌دست می‌شوند و استعاره‌هایی را که از جهان طبیعی گرفته شده‌اند حفظ می‌کنند.

ظاهر و زیورآلات

هانونوها با ویژگی‌های جسمانی فیلیپینی اترونزیایی مشترک‌اند، با پوست قهوه‌ای، چشمان تیره و موهای صاف و مشکی که اغلب بلند است. مردان به‌طور سنتی لنگ بافته‌ای به نام با-آگ می‌پوشند، و زنان دامن کوتاهی که با نیلی رنگ شده به نام رامیت و پارچه‌ای روی بالاتنه. هر دو جنس رشته‌های متعدد مهره را ترجیح می‌دهند و زیور مهره‌دوزی متمایزی با نقش صلیب‌مانند پاکودوس. جویدن برگ تنبول رایج است و آرایش شخصی شامل نوارهای بافته، شانه و جواهرات ساده از مهره و الیاف می‌شود. انزوای نسبی مرتفعات آنان به هانونوها کمک کرده تا بیشتر پوشاک و آداب سنتی خود را تا دوران جدید حفظ کنند، هرچند بسیاری نیز هنگام داد و ستد در شهرهای پایین‌دست، لباس عادی منطقه‌های جلگه‌ای را می‌پوشند.