اروتیک تاگبانوا

تگبانوا مردمی آوسترونزیایی‌تبار از جزیره پالاوان در غرب فیلیپین هستند و از قدیمی‌ترین گروه‌های بومی ثبت‌شده این جزیره به شمار می‌آیند. آنان در بخش‌های مرکزی و شمالی این جزیره و در جزایر کالامیان زندگی می‌کنند. به زبان‌های پالاوانی و کالامیانی سخن می‌گویند و، مانند مانگیان هانونو، خط هجایی خاص خود، یعنی خط تگبانوا، را حفظ کرده‌اند؛ یکی از نظام‌های نوشتاری باقی‌مانده و برگرفته از براهمی در فیلیپین. مانند دیگر خط‌های دیرینه باقی‌مانده فیلیپین، این خط به‌دلیل کمیابی‌اش در فهرست حافظه جهان یونسکو ثبت شده است.

جامعه و معیشت

معیشت تگبانوا بر کشت برنج به شیوه کشاورزی سوزان، ماهی‌گیری و گردآوری فرآورده‌های جنگلی همچون عسل، رتان و صمغ آلماسیگا متکی است. جامعه بر پایه خویشاوندی سامان یافته است و متخصصان آیینی میان اجتماع و جهانی سرشار از ارواح نیاکان و طبیعت میانجی‌گری می‌کنند. تگبانوای کالامیان منطقه کورون حقوق نیاکانی شناخته‌شده‌ای بر جزایر و آب‌های پیرامون خود دارند که آن‌ها را برای ماهی‌گیری و گردآوری لانه پرستوهای خوراکی مدیریت می‌کنند. آیین مرکزی، پاگدیواتا، آیین شراب برنج است که در آن واسطه‌ها، که غالباً زنان‌اند، به حالت خلسه می‌روند تا با ارواح ارتباط برقرار کنند، سپاس بگویند و درمان بخواهند. آداب و رسوم، سنت شفاهی و نوشتن ترانه‌ها و پیام‌ها بر روی بامبو، اجتماع را به نیاکان و سرزمینش پیوند می‌دهد.

ظاهر و آرایش

تگبانوا ویژگی‌های جسمانی تیپ آوسترونزیایی فیلیپینی را دارند: پوست قهوه‌ای، چشمان تیره، موی سیاه صاف و اندامی باریک. لباس سنتی مردان لنگی ساده و لباس زنان دامنی پیچیده بود و بالاتنه اغلب برهنه یا با پوششی سبک پوشیده می‌شد. زیورآلات شخصی شامل وسایل برنج و مس، گردنبند و کمربند مهره‌دار، شانه و دستبند بود. سبدهای بافته‌شده، حصیرها و ظروف تنبول نشان‌دهنده هنرمندی ظریف‌اند. جویدن تنبول رایج بود و شیوه‌های قدیمی‌تر شامل سابیدن و سیاه کردن دندان‌ها به‌عنوان نشانه زیبایی بود. امروزه بیشتر تگبانوا لباس‌های معمولی می‌پوشند و لباس سنتی را برای مراسم آیینی نگه می‌دارند.