زنی از گروونترها، مرجع فنوتیپ

اروتیک گروونترها

زبان

گروس ونتر، با نام دیگر آنیه یا آتسینا (آلگونکین، شاخه آراپاهویی)، و انگلیسی

دین

آیین سنتی آنیه با محوریت بسته‌های پیپ تخت و پیپ پردار، در کنار کاتولیسیسم که به مأموریت هیز برمی‌گردد

درباره گروونترها

Gros Ventre خود را Aaniiih یعنی «مردم خاک رس سفید» می‌نامند و تقریباً همه نام‌های دیگری که به آنان چسبیده از بیرون آمده‌اند. بازرگانان فرانسوی در دشت‌های شمالی، اشاره دستی را که نشانه این ملت بود به اشتباه حرکتی روی شکم پنداشتند و آن را Gros Ventre به معنای «شکم‌های بزرگ» ثبت کردند، سپس همین برچسب را به Hidatsa که هیچ خویشاوندی با آنان نداشتند و در جنوب، کنار رود میزوری، می‌زیستند نیز زدند، و به همین دلیل سوابق قدیمی‌تر به‌دقت Gros Ventres of the Prairie را از Gros Ventres of the Missouri متمایز می‌کنند. بازرگانان انگلیسی آنان را به نام Fall Indians یا Rapid Indians می‌شناختند که از بخشی از رود ساسکاچوان گرفته شده بود. Blackfeet آنان را Atsina می‌نامیدند. سرزمین آنان شمال مرتفع، خشک و بادخورده مونتانا است و پیش‌تر دشت‌هایی که تا ساسکاچوان امتداد می‌یافتند: علف‌زارهای کوتاه، آبکندها، رود میلک و کوه‌های لیتل راکی که مانند جزیره‌ای از زمین هموار سر برآورده‌اند، زمینی که هنوز برای روزه‌داری به کار می‌رود. زبانشان از خانواده Algonquian است، خانواده‌ای که مرکز ثقلش بسیار دورتر در شرق و پیرامون دریاچه‌های بزرگ است، و در درون آن به شاخه کوچک Arapahoan تعلق دارد. Gros Ventre و Arapaho خویشاوندان نزدیک‌اند، دو نیمه از یک جامعه کهن‌تر که پیش از قرن هجدهم از هم جدا شدند؛ Arapaho به‌تدریج به سوی جنوب و دشت‌های کلرادو کوچ کردند و Aaniiih شمال را در دست نگه داشتند.

زندگی دینی حول Flat Pipe می‌چرخد، بسته‌ای که در روایت آنان از آغاز جهان، زمانی که زمین از زیر آب بیرون کشیده شد، ظاهر می‌شود و نگهبانی تعیین‌شده دارد. بسته دوم، Feathered Pipe، کنار آن قرار دارد. مردان روزگاری از نردبانی از انجمن‌های درجه‌بندی‌شده بر اساس سن بالا می‌رفتند که هر یک از مردانی که اندکی مسن‌تر بودند خریده می‌شد، ساختاری مشترک با Arapaho که چگونگی کارکرد اقتدار را سامان می‌داد. ژزوئیت‌ها در دهه 1880 در Hays، پایین کوه‌های لیتل راکیز، میسیونی تأسیس کردند و از آن زمان برای بسیاری از خانواده‌ها آیین کاتولیک و مراسم پیپ در کنار هم جریان داشته‌اند. قرن نوزدهم آسیب‌هایش را به همان ترتیب همیشگی وارد کرد: آبله در دهه 1780 و دوباره در دهه 1830، از میان رفتن بیسون‌ها، و ابتدا اتحاد با کنفدراسیون Blackfoot و سپس جنگ با آن. در 1888 آنان به Fort Belknap محدود شدند و در یک منطقه رزرو با Assiniboine که پیش‌تر دشمنانشان بودند شریک شدند. در 1895 قبایل تحت فشار قرار گرفتند تا بخش طلادار کوه‌های لیتل راکیز را بفروشند، و یک قرن بعد، معدن فروشویی توده‌ای با سیانید در آنجا ورشکست شد و زهاب اسیدی در آب‌های محلی بر جا گذاشت، نزاعی بر سر پاک‌سازی که از عمر شرکت بیشتر دوام آورده است. گویشوران روانی که این زبان زبان اولشان بود تا پایان قرن گذشته به شمار اندکی کاهش یافتند؛ پاسخ، مدرسه‌ای به روش غوطه‌وری بود که در آن کودکان پیش از هر چیز Aaniiih را فرا می‌گیرند.

فنوتیپ‌های معمول: گروونترها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

رنگ پوست از قهوه‌ای مسی روشن تا قهوه‌ای تیره متغیر است. موی سیاه و صاف است و در عکس‌های قرن نوزدهم بلند پوشیده می‌شد؛ مردان اغلب دو گیس پیچیده داشتند. چهره‌ها معمولاً پهن با گونه‌های برجسته است. لباس‌های قدیمی از پوست دباغی‌شده ساخته می‌شد: پیراهن و ساق‌پیچ منگوله‌دار برای مردان، دو پیراهن پوستی برای زنان، که با ردیف‌هایی از صدف دنتالیوم یا دندان گوزن روی شانه تزئین می‌شد و بعدها با منجوق‌دوزی شیشه‌ای به سبک غرزه تنبل و با نقوش هندسی نواری و مثلثی که در دشت‌های شمالی رایج بود. لباس روزمره امروز پوشاک معمولی مونتانا است و جامه‌های آیینی برای پاوو و مراسم بیرون آورده می‌شود.

پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی

از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع

پرسش‌های متداول درباره گروونترها

گروونترها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی گروونترها گروس ونتر، با نام دیگر آنیه یا آتسینا (آلگونکین، شاخه آراپاهویی)، و انگلیسی است.

گروونترها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان گروونترها آیین سنتی آنیه با محوریت بسته‌های پیپ تخت و پیپ پردار، در کنار کاتولیسیسم که به مأموریت هیز برمی‌گردد است.