اروتیک گودیه

گودیه‌ها از کوچک‌ترین مردمان ناطق به زبان‌های کرو در ساحل عاج‌اند. آنان مردمی جنگلی در جنوب غربی‌اند و سرزمینشان در حاشیه‌های ساساندرا و فرسکو، در منطقه‌ای که امروز گبوکله نامیده می‌شود، قرار دارد. هرگز پادشاهی گودیه یا پایتختی برای آنان وجود نداشته است. آنچه گودیه‌ها را به‌عنوان یک قوم کنار هم نگه می‌دارد، زبانشان، روستاها و تبارهایشان، و پیوند دیرینه‌شان با نواری از جنگل بارانی ساحلی است که اکنون با بسیاری از تازه‌واردان در آن سهیم‌اند.

گودیه زبانی از شاخه شرقی زبان‌های کرو است. نزدیک‌ترین خویشاوندان آن دیدا و بته‌اند. مانند دیگر زبان‌های کرو، این زبان آهنگین است، پس تغییر زیر و بمی صدا معنای واژه را دگرگون می‌کند، همان‌گونه که تغییر یک همخوان چنین می‌کند. این زبان در میان زبان‌های بسیار دیگری قرار دارد: زبان‌های کرو بیشتری در غرب و شمال، زبان‌های کوا مانند آویکام و باوله در شرق، دیولا در بازارها، و فرانسوی در مدارس، رادیو و هر دفتر دولتی.

زندگی اجتماعی بر پایه خطوط کرو می‌گذرد: خویشاوندی از راه پدر ردیابی می‌شود و هر روستا تا حد زیادی امور خود را خودش اداره می‌کند و هیچ رئیسی قدرت گسترده‌ای ندارد. فرانسویان هنگام پیشروی به جنگل در آغاز سده بیستم، در اداره چنین نظامی دچار دشواری شدند. ساحل پیش از آن سابقه طولانی تماس با بیرون داشت. این ساحل بخشی از کرانه کرو بود، جایی که کشتی‌های اروپایی نسل‌ها مردان محلی را به‌عنوان خدمه و کارگر استخدام می‌کردند. حکومت استعماری قهوه و کاکائو را رواج داد. پس از استقلال، جنوب غربی به جبهه کاکائو تبدیل شد و کشاورزان باوله و مهاجران از بورکینافاسو و مالی به شمار زیادی در آن ساکن شدند. اینکه زمین از آنِ کیست و چه کسی حق واگذاری آن را دارد، از آن زمان تاکنون در این منطقه پرسشی مکرر بوده است.

امروز بیشتر گودیه‌ها مسیحی‌اند. برخی کاتولیک، برخی پروتستان‌اند و برخی به کلیساهای نبوی مستقلی تعلق دارند که در سده بیستم در امتداد سواحل ساحل عاج گسترش یافتند. کلیسا در مرکز زندگی روستایی جای دارد، اما تعهدات کهن از میان نرفته‌اند. نیاکان همچنان اهمیت دارند. همان‌گونه که در همه جای جنوب ساحل عاج معمول است، مراسم تدفین رویدادی بزرگ برای کل جامعه است که چند روز ادامه می‌یابد و خویشاوندان را از آبیجان و سن پدرو به خانه بازمی‌گرداند. کشاورزی همچنان معیشت اصلی است: برنج، کاساوا و موز برای سفره، و کاکائو، قهوه و به‌تدریج بیشتر، لاستیک برای فروش.