اروتیک کاولیتزها

کاولیتز نام خود را از رودخانه‌ای گرفته‌اند و همین رودخانه داستانی دو بخشی را به هم پیوند می‌دهد. این رود از یخچال‌های کوه رینیر سرچشمه می‌گیرد و به سمت جنوب، از جنوب غربی واشینگتن می‌گذرد تا در لانگ‌ویو و کلسو به رود کلمبیا بپیوندد. دو قوم در کنار آن زندگی می‌کردند و بیگانگان هر دو را کاولیتز نامیدند. در پایین‌دست، کاولیتزهای پایین‌دست یا کاولیتز اصیل زندگی می‌کردند که به زبانی از خانواده سالیش سخن می‌گفتند و از نزدیک با چهالیس و کوئینالت خویشاوند بود. در بالادست، در ارتفاعات میان رینیر و کوه آدامز، تایتناپام یا کاولیتزهای بالادست زندگی می‌کردند. آنان به گویشی از زبان ساهاپتین سخن می‌گفتند و از آن سوی کوه‌های کسکید به خویشاوندان خود در کلیکیتات و یاکاما نگاه می‌کردند. زبان‌های آنان از خانواده‌های بی‌ارتباط با هم بودند، اما دو قوم یک دره را تقسیم می‌کردند و نسل‌ها با هم ازدواج و داد و ستد داشتند.

زندگی کاولیتزهای پایین‌دست از فصل ماهی‌های سالمون پیروی می‌کرد. گوزن، کامس و توت‌ها بقیه سال را پر می‌کردند، خانواده‌ها در روستاهایی از خانه‌های چوبی سدری زمستان را می‌گذراندند و قایق‌ها در رودخانه کار می‌کردند. تایتناپام بیشتر با فصول جابه‌جا می‌شدند و برای چیدن توت‌های کوهی به مرغزارهای کوهستانی بالا می‌رفتند و برای تجارت از گردنه‌ها عبور می‌کردند. در دهه 1830 بیماری‌های همه‌گیر سرزمین پایین کلمبیا را درنوردیدند و هر دو قوم را سخت آسیب زدند. سپس رودخانه به گذرگاهی پررفت‌وآمد بدل شد. شرکت خلیج هادسون مزرعه‌ای در دشت کاولیتز دایر کرد، در 1838 یک مأموریت کاتولیک در آنجا گشوده شد و دره بخشی از مسیر زمینی میان کلمبیا و پوجت ساوند شد. بسیاری از زنان کاولیتز با کارمندان فرانسوی‌تبار کانادایی شرکت ازدواج کردند و رشته‌های کاتولیک و متیس آن دوران هنوز در بسیاری از خانواده‌ها جریان دارد.

ویژگی تعیین‌کننده در دوران مدرن زمین است، یا فقدان آن. در شورای معاهده رودخانه چهالیس در سال 1855، رهبران کاولیتز از امضای توافقی سر باز زدند که هیچ محمیه‌ای برای آنان در نظر نمی‌گرفت و آنان را به ساحل منتقل می‌کرد. این امتناع آنان را حدود 160 سال بی‌زمین نگه داشت. برخی خانواده‌ها قطعه زمین‌هایی در محمیه کوئینالت گرفتند، برخی دیگر به چهالیس پیوستند و بسیاری از تایتناپام به ملت یاکاما پیوستند. قبیله سرخ‌پوستان کاولیتز پیگیری خود را ادامه داد. این قبیله در سال 2000 به رسمیت شناخته‌شدن فدرال دست یافت و در سال 2015 سرانجام زمین‌هایی نزدیک لا سنتر به‌عنوان محمیه‌اش در امانت فدرال قرار گرفت.

در دین کهن، جوانان به تنهایی به جست‌وجوی نیروی روحانی می‌رفتند و این باور با رسیدن کاتولیک‌ها از میان نرفت. در بالادست رودخانه، زندگی دینی تایتناپام بر همان جهان فلات تکیه داشت که یاکاما و کلیکیتات در آن می‌زیستند. زبان کاولیتز سالیش در قرن بیستم آخرین گویشورانِ روان خود را از دست داد. فرهنگ لغتی که بر پایه کار با آن گویشوران پایانی ساخته شده، برای زبان‌آموزان امروز نقطه شروعی استوار فراهم می‌کند.