اروتیک چوماش‌ها

چوماش مردمی بومی از ساحل جنوب‌مرکزی ایالت کالیفرنیا در ایالات متحده آمریکا هستند که قلمروشان از منطقه سانتا باربارا از میان دره‌های همسایه تا جزایر شمالی چنل امتداد داشت. آنان به زبان‌های چوماشانی سخن می‌گفتند، خانواده زبانی کوچکی که امروز خاموش شده و کانون تلاش‌ها برای احیا است. شمار امروزین بازماندگان آنان چند هزار نفر است. از اواخر قرن هجدهم، جامعه آنان بر اثر نظام مأموریت‌های اسپانیایی به‌شدت دگرگون شد و امروز Santa Ynez Band of Chumash Indians تنها قبیله‌ای است که به‌رسمیت فدرال شناخته شده، در حالی که دیگر جوامع چوماش همچنان برای به‌رسمیت شناخته شدن تلاش می‌کنند.

جامعه و معیشت

چوماش‌ها مردمی دریانورد بودند که تومول را ساختند، قایقی با تخته‌های دوخته‌شده که با قیر طبیعی آب‌بندی می‌شد، از معدود قایق‌های تخته‌ای ساخته‌شده در قاره آمریکا، و با آن میان خشکی و جزایر ماهی می‌گرفتند و رفت‌وآمد می‌کردند. دریا ماهی، صدف‌داران و پستانداران دریایی می‌داد و خشکی بلوط، دانه و شکار، پایه معیشتی غنی و قابل‌اتکا که روستاهای دائمی بزرگ و جامعه‌ای طبقاتی را پشتیبانی می‌کرد. چوماش‌ها بازرگانانی ماهر بودند که رشته‌هایی از مهره‌های صدف الیوئلا را به‌جای پول به کار می‌بردند و سبدبافی آنان از برترین سبدبافی‌های آمریکای شمالی است. همچنین به نقاشی‌های صخره‌ای چندرنگ و درخشان که در غارها و پناهگاه‌های صخره‌ای حفظ شده، مشهورند.

ظاهر و آرایش

در آب‌وهوای معتدل ساحلی، پوشاک سبک بود. مردان اغلب با پوشش اندک راه می‌رفتند، زنان دامن‌هایی دو تکه از پوست گوزن در جلو و الیاف یا پوست درخت در پشت می‌پوشیدند، و هر دو در هوای سرد یا مرطوب خود را در ردایی از خز سمور دریایی یا خرگوش می‌پیچیدند. آرایش فراوان بود: گردن‌بند، گوشواره و آویز از صدف الیوئلا و صدف آبالون، استخوان و سنگ، اُخرای سرخ و رنگ بدن، و کلاه‌های سبدبافی‌شدهٔ ظریفی که زنان می‌پوشیدند. پر و تزئین صدف نشان‌دهنده جایگاه و مراسم بود. لباس روزمره امروز مدرن است و پوشش سنتی و تومول احیاشده محور زندگی فرهنگی‌اند.