اروتیک اوسوگاچی

زبان

اونوندگا، همراه با اونیدا و کایوگا (ایروکوایی شمالی، خانواده ایروکوایی)؛ فرانسوی در هیئت مذهبی به کار می‌رفت.

دین

کاتولیک رومی از طریق مأموریت سولپیسین در لا پرزانتاسیون، که در کنار سنت‌های طایفه‌ای و آیینی هودنوشونی اجرا می‌شود.

درباره اوسوگاچی

اوسوگاچی‌ها جامعه‌ای ایروکوایی بودند، عمدتاً از اونونداگا با خانواده‌هایی از اونیدا و کایوگا در میانشان، که از ۱۷۴۹ تا حدود ۱۸۰۶ در دهانهٔ رودخانهٔ Oswegatchie بر روی سنت لورنس زندگی می‌کردند، جایی که امروز Ogdensburg در ایالت نیویورک قرار دارد. آنها منقرض نشدند. شهرک‌نشینی آمریکایی آنها را از سرزمینشان بیرون راند و در جوامع دیگر هودنوسونی ادغام شدند، به‌ویژه Akwesasne و Onondaga، که نوادگانشان امروز در آنجا زندگی می‌کنند.

آنچه آنها را به یک مردم بدل کرد تصمیمی بود، نه نسب کهن. در سال ۱۷۴۹ کشیش سولپیسی فرانسوا پیکه مأموریت La Présentation را به‌عنوان پروژه‌ای فرانسوی و حساب‌شده بنیان نهاد: خانواده‌های ایروکوایی را از مدار بریتانیا بیرون کشیدن، غسل تعمید دادن و شهری دوست در بخشی راهبردی از رودخانه برپا کردن. کار با شمار اندکی خانواده آغاز شد و ظرف چند ماه به دست غارتگران موهاک سوزانده شد. اما به سرعت بازیافت. ظرف چند سال، پیکه صدها خانواده را برمی‌شمرد، رقمی که هر دلیلی برای بزرگ‌نمایی آن داشت، اما شهر آشکارا بزرگ بود. کسانی که آمدند فریب‌خورده نبودند. سنت لورنس کالاهای تجاری فرانسوی را عرضه می‌کرد، کمی فاصله از عطش زمین‌خواری استعماری در نیویورک، و اهرم نفوذ به‌عنوان واسطه میان دو امپراتوری. آنها به زبان اونونداگا و زبان‌های خواهر ایروکوایی‌اش سخن می‌گفتند، تبارها و قواعد خویشاوندی خود را حفظ کردند، و کاتولیکی را آیین کردند که بر فراز آیین هودنوسونی قرار می‌گرفت بی‌آنکه جای آن را بگیرد.

اوسوگاچی‌ها کرسی خود را در میان Seven Nations of Canada گرفتند، اتحادی از روستاهای مأموریتی که به فرانسهٔ نو پیوسته بود، و جنگجویانشان در کنار فرانسوی‌ها در جنگ Seven Years' War جنگیدند، از جمله یورش به دره موهاک. وقتی ارتشی بریتانیایی در سال ۱۷۶۰ به پایین رودخانه آمد، وضعیت را درست خواندند و با سر ویلیام جانسون بر سر بی‌طرفی مذاکره کردند. بریتانیایی‌ها این محل را به نام Fort Oswegatchie پاسگاه کردند، جامعه همچنان ماند، و در جریان انقلاب آمریکا به تاج پادشاهی پیوست.

پایان با مرز آمد، نه با نبرد. بریتانیا تا سال ۱۷۹۶ این پاسگاه را نگه داشت، تا آنکه پیمان Jay آن را به ایالات متحده سپرد. سودباوران و شهرک‌نشینان فوراً رسیدند، اوسوگاچی‌ها به پایین رودخانه، به Indian Point نزدیک Lisbon، جابه‌جا شدند، و حدود سال ۱۸۰۶ آن روستا هم متلاشی شد. خانواده‌ها به Akwesasne، به Onondaga و به خویشاوندانی در جاهای دیگر پراکنده شدند. این نام که معمولاً به black water ترجمه می‌شود، بر رودخانه و بر شهری در شهرستان St. Lawrence باقی است. این مردم با نام‌های دیگر به زندگی ادامه می‌دهند، سرنوشت رایج جوامع مأموریتی سنت لورنس، و سرنوشتی که به آسانی با ناپدید شدن اشتباه گرفته می‌شود.

فنوتیپ‌های معمول: اوسوگاچی

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

روایت‌ها و نقاشی‌های قرن هجدهم درباره ایروکوئی‌های سنت لارنس، افرادی با پوست قهوه‌ای روشن تا متوسط، موهای مشکی صاف و چشم‌های تیره را نشان می‌دهد. مردان معمولاً سر را می‌تراشیدند یا موها را می‌کندند تا فقط یک دسته مو روی فرق سر باقی بماند، در حالی که زنان موهای بلند خود را می‌بستند. لباس در مأموریت ترکیبی بود از شلوارهای چرمی و کفش‌های گوزنی همراه با کالاهای تجاری فرانسوی و بریتانیایی: پیراهن‌های کتانی، پتوهای پشمی استراود، دامن‌های پیچی، مهره‌های شیشه‌ای، و سنجاق‌سینه‌ها و زیورهای گوش نقره‌ای. نوادگان آنها در آکواسسنه و اونونداگا مانند سایر امریکایی‌های شمالی لباس می‌پوشند و لباس‌های سنتی تشریفاتی را برای مراسم نگه می‌دارند.

پرسش‌های متداول درباره اوسوگاچی

اوسوگاچی به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی اوسوگاچی اونوندگا، همراه با اونیدا و کایوگا (ایروکوایی شمالی، خانواده ایروکوایی)؛ فرانسوی در هیئت مذهبی به کار می‌رفت. است.

اوسوگاچی پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان اوسوگاچی کاتولیک رومی از طریق مأموریت سولپیسین در لا پرزانتاسیون، که در کنار سنت‌های طایفه‌ای و آیینی هودنوشونی اجرا می‌شود. است.