اروتیک چساپیک‌ها

مردم چیساپیک به زبانی از خانواده‌ی الگونکی سخن می‌گفتند و در ساحل جنوبی بخش پایینی خلیج چیساپیک زندگی می‌کردند، در منطقه‌ای که امروز جنوب هامپتون رودز در ایالت ویرجینیا نامیده می‌شود، تا آنکه حدود سال 1607 واهونسناکاو، رئیس اعظم پوهاتان، ایشان را نابود کرد. نام ایشان پس از نابودی‌شان باقی ماند و امروز بر خلیج و یکی از شهرهای ویرجینیا گذاشته شده است. در زمان خودشان سیاست بیش از فرهنگ ایشان را از همسایگانشان جدا می‌کرد. آنان به زبانی نزدیک به زبان همسایگانشان سخن می‌گفتند و در همان بسترهای صدف و مزارع ذرت کار می‌کردند، اما بیرون از ریاست‌نشین پوهاتان ماندند که بیشتر شهرک‌های ساحلی پیرامونشان را در خود جذب می‌کرد.

شهرک‌های ایشان در امتداد رودخانه‌های الیزابت و لینهیون قرار داشت، در سرزمینی پست پر از مرداب، جنگل کاج و زبانه‌های شنی که هم به خلیج و هم به اقیانوس اطلس راه دارند. درباره‌ی خود مردم چیساپیک چیز کمی نوشته شده است. آنچه موجود است نشان می‌دهد که ایشان بسیار شبیه دیگر الگونکی‌های ساحلی زندگی می‌کردند: ذرت، لوبیا و کدو می‌کاشتند، ماهی می‌گرفتند، صدف خوراکی و صدف دوکفه‌ای گرد می‌آوردند و گوزن شکار می‌کردند، و همه‌ی این‌ها حول شهرک‌هایی سازمان داشت که رئیسان موروثی رهبری‌شان می‌کردند. انگلیسی‌ها نام ایشان را Chesepiooc و املاهای مشابه نوشتند و این نام روی نقشه‌هایی که مستعمره‌نشینان رونوک از منطقه کشیدند، یک شهر اصلی را نشان می‌دهد.

آنان زود با انگلیسی‌ها آشنا شدند. در زمستان 1585 تا 1586 گروهی از هیئت اکتشافی رونوک به سرپرستی رالف لین به شمال رفتند و ماه‌ها در میان ایشان زندگی کردند. گزارش‌هایی که بازآوردند، از بندرگاه ژرف و زمین خوب ستایش می‌کرد. این گزارش‌ها آنچه را پس از آن آمد شکل داد: مستعمره‌نشینان سال 1587 به سرپرستی جان وایت عازم خلیج چیساپیک بودند، نه جزیره‌ی رونوک، تا آنکه راهنمای کشتی‌شان آنان را در رونوک پیاده کرد و از رفتن به دورتر سر باز زد. این مهاجران همان «مستعمره‌ی گمشده» شدند.

مردم چیساپیک را یک قدرت بومی نابود کرد، نه یک قدرت اروپایی. ویلیام استریچی، از مستعمره‌نشینان جیمزتاون، نوشت که کاهنان پوهاتان به خود پوهاتان هشدار دادند که ملتی از خلیج چیساپیک برخواهد خاست و امپراتوری او را به پایان خواهد برد، و پوهاتان به این پیشگویی با نابودی مردم چیساپیک پاسخ داد. برخی مورخان، به‌ویژه دیوید بیرز کوین، استدلال کرده‌اند که مستعمره‌نشینان بازمانده‌ی رونوک با مردم چیساپیک زندگی می‌کردند و در همان حمله کشته شدند. ایشان به روایت‌های انگلیسی استناد می‌کنند که در آن‌ها پوهاتان برای خود سهمی در آن مرگ‌ها قائل شده است. هیچ‌کس این را ثابت نکرده و این پرسش هنوز بر سر هر دو قوم سایه افکنده است. امروز نام چیساپیک بر بزرگ‌ترین مصب ایالات متحده و شهری که روی بخشی از سرزمین کهن ایشان ساخته شده، اطلاق می‌شود.