زنی از چهیلیس‌ها، مرجع فنوتیپ

اروتیک چهیلیس‌ها

زبان

چیهالیس بالایی و چیهالیس پایینی (سالیشان، شاخه تسامُسان)؛ انگلیسی

دین

مسیحیت، از جمله کلیسای شیکر هندی، در کنار آیین سنتی قدرت روح سالیش ساحلی

درباره چهیلیس‌ها

چهالیس‌ها قوم سالیشی ساکن رودخانهٔ چهالیس‌اند که بخش وسیعی از جنوب‌غربی واشنگتن را زهکشی می‌کند و پیش از ریختن به خلیج Grays Harbor در اقیانوس آرام به آن می‌ریزد. نام آنان از واژه‌ای در زبان چهالیس پایین گرفته شده که معمولاً به شن ترجمه می‌شود. این نام نخست بر روستایی نزدیک دهانهٔ خلیج اطلاق می‌شد. بعدها مهاجران آن را به رودخانه، به یک شهر و تا سال 1915 به یک شهرستان دادند. آنان با Sts'ailes بریتیش کلمبیا یکی نیستند، قومی سالیشی جداگانه که مدت‌ها در زبان انگلیسی با عنوان گروه چهالیس فهرست می‌شد و بدین ترتیب همان نام انگلیسی را پیدا کرد.

چهالیس‌ها همیشه دو قوم بوده‌اند. چهالیس پایین در آب شور اطراف خلیج Grays Harbor و در ساحل شمالی خلیج Willapa زندگی می‌کرد و از بسترهای صدف، مسیرهای ماهی و پرندگان آبزی تغذیه می‌کرد. چهالیس بالا که گاهی کوایالک نامیده می‌شود، در داخل خشکی در امتداد رودخانه و جویبارهایی که به آن می‌ریزند زندگی می‌کرد. آنان برای صید سالمون تله‌های سدی می‌ساختند، الک شکار می‌کردند و در دشت‌های باز کاماس می‌کندند. هر دو قوم به زبان‌هایی از شاخهٔ Tsamosan خانوادهٔ Salishan سخن می‌گفتند. زبان چهالیس پایین به کوینالت که در ساحل شمالی‌تر تکلم می‌شود نزدیک است و زبان چهالیس بالا به کاولیتز که در جنوب تکلم می‌شود نزدیک است. زبان تجاری منطقه، چینوک جارگن، به مردم امکان می‌داد در همهٔ آن مرزهای زبانی تجارت کنند. هیچ‌یک از دو زبان چهالیس دیگر در خانه‌ها تکلم نمی‌شود، اما زبان‌شناسان در قرن بیستم زبان چهالیس بالا را با دقت ثبت کردند و همین ثبت مبنای تلاش‌ها برای آموزش دوبارهٔ آن است.

نقطهٔ عطف تاریخ جدید آنان در سال 1855 رخ داد. ایزاک استیونز، فرماندار قلمرو، مردم پایین رودخانه و ساحل را به شورای معاهده فراخواند و پیشنهاد کرد همگی به یک محمیهٔ واحد در سرزمین کوینالت منتقل شوند. چهالیس‌ها حاضر نشدند رودخانهٔ خود را ترک کنند و شورا بی‌آنکه معاهده‌ای امضا شود پراکنده شد. با این حال در سال 1864 محمیه‌ای به دست آوردند، جایی که رود Black به رودخانهٔ چهالیس نزدیک Oakville می‌پیوندد، هرچند بیشتر آن زمین بعدها به روی مهاجران زمین‌دار گشوده شد. نسل آنان هستهٔ Confederated Tribes of the Chehalis Reservation را تشکیل می‌دهد که از سوی دولت فدرال به رسمیت شناخته شده است. خانواده‌های دیگری از چهالیس پایین به قبایل Shoalwater Bay و Quinault ثبت‌نام شده‌اند.

زندگی مذهبی در اینجا لایه‌لایه است. کهن‌ترین شیوه بر نیروی روح شخصی متمرکز بود که در جوانی جستجو می‌شد و در رقص‌های زمستانی نمایان می‌شد. بعدها کلیسای Indian Shaker، جنبشی مسیحی که در اوایل دههٔ 1880 میان سالیشی‌های همسایه پدید آمد، در کنار کلیساهای اصلی پیروانی در اینجا یافت. در دههٔ 1920 مردم‌شناس تلما آدامسون داستان‌های Bluejay، ماه و دیگر موجودات عصر اسطوره‌ای را از قصه‌گویان چهالیس بالا ثبت کرد. امروز قبیله کازینوی Lucky Eagle را اداره می‌کند و در Great Wolf Lodge در Grand Mound شریک است؛ کسب‌وکارهایی که در همان دره ساخته شده‌اند که نیاکانشان از ترک آن سر باز زدند.

فنوتیپ‌های معمول: چهیلیس‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

مانند مردمان سالیش ساحلیِ همسایه، معمولاً پوستی قهوه‌ای روشن تا متوسط، موی صاف و تیره و قد متوسط دارند و امروزه بسیاری از خانواده‌ها تبار مختلط دارند. در گذشته، لباس از پوست درخت سدر خرد‌شده، الیاف گیاهی بافته‌شده و پوست حیوانات ساخته می‌شد، با خز یا ردای بافته‌شده برای هوای سرد. لباس روزمره اکنون مدرن است و لباس آیینی از پوست سدر و بافته‌شده در مراسم و گردهمایی‌های قبیله‌ای پوشیده می‌شود.

پرسش‌های متداول درباره چهیلیس‌ها

چهیلیس‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی چهیلیس‌ها چیهالیس بالایی و چیهالیس پایینی (سالیشان، شاخه تسامُسان)؛ انگلیسی است.

چهیلیس‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان چهیلیس‌ها مسیحیت، از جمله کلیسای شیکر هندی، در کنار آیین سنتی قدرت روح سالیش ساحلی است.