اروتیک بوتونی‌ها
اسلام
درباره بوتونی‌ها
مردم بوتونی نام خود را از بوتون می‌گیرند، جزیره‌ای دراز و سنگ‌آهکی در نزدیکی بازوی جنوب‌شرقی سولاوسی، و از سلطنتی که نزدیک به چهار قرن بر آن فرمان راند. باوباو، مقر سلطنتی کهن، هنوز محور احساس هویت این گروه است: دژی بر فراز تپه که دیوارهایش از بلوک‌های مرجانی است و گفته می‌شود از نظر مساحت محصور از بزرگ‌ترین استحکامات جهان است؛ این دژ بر تنگه‌ای مشرف است که نسل‌ها دریانوردان، بازرگانان و مهاجران بوتونی را در سراسر مجمع‌الجزایر شرقی جابه‌جا کرده است. آنان به معنای کاری، مردمی جزیره‌ای‌اند. جماعت‌هایی با تبار بوتونی در مالوکو، سواحل دریای باندا، بخش‌هایی از پاپوا، و تا جزایر توکانگ‌بسی و واکاتوبی پراکنده‌اند، جایی که بوتونی به‌عنوان زبان مشترک تجارت قایق‌های کوچک به کار می‌رود.
زبانشان به شاخهٔ سلبیک از خانوادهٔ زبان‌های آسترونزی تعلق دارد، گروهی که بیشتر به سولاوسی و جزایر پیرامونی آن محدود است. این یک زبان واحد نیست، بلکه خانواده‌ای کوچک است: وولیو، زبان درباری سلطنت کهن که قرن‌ها با خط عربی اصلاح‌شده‌ای به نام بوری وولیو نوشته می‌شد، کنار چیا-چیا، پانچانا و چند زبان دیگر قرار دارد؛ زبان‌هایی آن‌قدر متمایز که گویشوران بخش‌های مختلف جزیره همیشه بدون تلاش یکدیگر را نمی‌فهمند. چیا-چیا در اواخر دههٔ 2000 میلادی توجه بین‌المللی برانگیخت، هنگامی که شهری در جنوب بوتون برای نوشتن آن خط هانگول کره‌ای را پذیرفت، آزمونی که سرنوشت آمیخته‌ای داشته اما نشان می‌دهد زبان همچنان در جست‌وجوی خط خاص خودش است.
اسلام در قرن شانزدهم وارد شد و زمانی رسمیت یافت که فرمانروای محلی مسلمان شد و حکومت خود را در سال 1542 به سلطنتی تبدیل کرد. این دین در بوتون شکل ویژه‌ای یافت: اسلام سنی با رنگ صوفیانه که به‌جای جایگزین کردن حقوق عرفی کهن‌تر (عادت)، خود را در آن بافت و نظامی لایه‌لایه پدید آورد که در آن کارگزاران دینی، رؤسای عرفی و دربار سلطان هر یک نقش‌های تعریف‌شده‌ای داشتند. آن چارچوب، که در مارتابات توجوه (قانون اساسی هفت‌مرتبه‌ای سلطنت که در قرن هفدهم تدوین شد) مدون گردید، تا زمانی که جمهوری اندونزی در سال 1960 تاج‌وتخت را در خود ادغام کرد، حکمرانی محلی را شکل می‌داد، و واژگان آن هنوز در شیوهٔ سازمان‌دهی جوامع بوتونی برای عروسی، ارث و اقتدار روستایی پیداست. قایق‌سازی، دریانوردی و شهرت به بازرگانی دوره‌گرد، تصویری از خود را کامل می‌کنند که بیشتر دریایی است تا کشاورزی، و بیشتر پراکنده در مهاجرت است تا ریشه‌دار.
گروه‌های قومی مرتبط
گروه‌هایی که با بوتونی‌ها در سرزمین اصلی، منطقه، زبان یا سنت دینی مشترک‌اند. این گروه‌ها نامزدهای محتمل برای مرجع تطبیقی فنوتیپ هستند.
فنوتیپ‌های معمول: بوتونی‌ها
مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام
بوتونی‌ها، بومیان جزیره بوتون و مجمع‌الجزایر توکانگ‌بسی پیرامون آن در جنوب شرقی سولاوسی، از نظر ظاهری در گستره وسیع‌تر جمعیت‌های آسترونزیایی‌زبان شرق اندونزی قرار می‌گیرند، با لایه‌ای قابل سنجش که هرچه به شرق مجمع‌الجزایر پیش برویم بیشتر به سوی تأثیر ملانزیایی و پاپوایی کشیده می‌شود. موی سر تقریباً یکدست سیاه تا قهوه‌ای بسیار تیره است، عمدتاً صاف تا اندکی موج‌دار، با اقلیتی محسوس که موج‌های فشرده‌تر یا فرهای شل نشان می‌دهد. سهم موی فر در جوامع ساحلی و زیرگروه‌های توکانگ‌بسی بیشتر است و بازتاب اختلاط عمیق‌تر با جمعیت‌های شرق اندونزی است. بافت موی سر معمولاً متوسط تا نرم است و سفیدی مو معمولاً دیر آغاز می‌شود.
چشم‌ها قهوه‌ای تیره تا تقریباً سیاه‌اند. چین‌های اپیکانتیک وجود دارند اما ثابت نیستند؛ در حدود نیمی از جمعیت دیده می‌شوند و اغلب تنها به صورت چین جزئی یا داخلی‌اند، نه پلک یک‌لای کامل که در شمال آسیا رایج است. شکل چشم بادامی است با گرایش اندکی به بالا، و شکاف پلکی متوسط دارد؛ پلک‌های دوتایی رایج‌اند.
پوست از Fitzpatrick III تا V گسترده است و بیشتر در IV متمرکز است: قهوه‌ای روشن گرم تا متوسط با زیرلحن زیتونی تا طلایی روشن. بوتونی‌های ساحلی که از دیرباز دریانورد و بازرگان بوده‌اند، بر اثر تابش آفتاب و اختلاط بیشتر با شرق تیره‌تر هستند، در حالی که جوامع کوهستانی داخلی به سمت روشنی میل دارند. آفتاب‌سوختگی کم‌تر دیده می‌شود و برنزه شدن یکنواخت است.
ساختار صورت متوسط و متعادل است و نه تیز و برجسته. بینی‌ها کوتاه تا متوسط‌اند، با پل کم تا متوسط و قاعده‌ی بال نسبتاً پهن؛ به‌طور متوسط پهن‌تر از همسایگان قاره‌ای جنوب شرق آسیا و باریک‌تر از ملانزیایی‌هاست. لب‌ها متوسط تا پرحجم‌اند و اغلب قوس کوپیدِ مشخصی دارند. استخوان‌های گونه به‌ملایمت برجسته‌اند؛ خط فک گرد است نه زاویه‌دار، و چهره‌ها بیضی تا کمی قلبی به نظر می‌رسند.
اندام فشرده است. مردان معمولاً حدود 160 تا 168 cm و زنان 150 تا 158 cm قد دارند، با بدنه‌ای لاغر تا متوسط و تنه‌ای نسبتاً بلند نسبت به طول اندام‌ها؛ ساختاری که با دیگر جمعیت‌های دریانورد آسترونزیایی مشترک است. نشانه‌های ظاهری زیرگروه‌های چیا-چیا، ولیو و توکانگ‌بسی همپوشانی دارند، اما ساکنان جزیره توکانگ‌بسی درصد اندکی بالاتری از موی فرفری‌تر، پوست تیره‌تر و ویژگی‌های بینی پهن‌تر نشان می‌دهند که با موقعیت آنان میان آسترونزیایی و ملانزیایی سازگار است.
عمق داده
0/100پوشش مشاهدات فنوتیپی مبتنی بر تصویر · تعیین‌کننده تنوع تولید با هوش مصنوعی
- حجم نمونه
- 0/40· 0 تصویر
- کیفیت تصویر
- 0/30· ۰٪ بالا
- اطمینان
- 0/20
- تنوع منابع
- 0/10
- ·هنوز مشاهده تصویری وجود ندارد
کاوش در دسته‌های فنوتیپ
طبقه‌بندی ساختاریافته با مقیاس‌های داوری‌شده · 22 دسته آناتومیک
پوزهای اروتیک و وضعیت‌های جنسی
از فهرست پوزها: 220 وضعیت نام‌دار با اسکلت‌های مرجع
پرسش‌های متداول درباره بوتونی‌ها
بوتونی‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟
زبان اصلی بوتونی‌ها آسترونزیایی / Celebic / Butonese است.
بوتونی‌ها پیرو چه دینی هستند؟
دین غالب میان بوتونی‌ها اسلام است.
تصاویر بوتونی‌ها خودتان را بسازید
روزی پنج تصویر، رایگان، بدون خرید اعتبار. استودیو از داده‌های فنوتیپ این گروه شروع می‌کند، پس می‌توانید نوع اندام، پوز و سبک را تنظیم کنید و ویژگی‌ها را دقیق نگه دارید.
شروع با بوتونی‌ها