اروتیک بروم

بروم‌ها مردم فلات جوس هستند: ارتفاعات خنک و پرسنگ گرانیتی که به‌طور ناگهانی از کمربند میانی نیجریه بالا می‌آیند و قرن‌ها آب‌وهوا و سیاست این منطقه را از دشت‌های ساوانای پایین‌تر متمایز نگه داشته‌اند. آنان پیش از هر چیز کشاورزند و تقویم کشاورزی‌شان بر پایه acha (fonio)، ارزن و خاک‌های غنی از قلع بنا شده است؛ خاک‌هایی که امتیازهای معدنی استعماری بریتانیا را به خود جلب کردند و اقتصاد فلات را در آغاز سده بیستم دگرگون ساختند. هویت بروم به معنای واقعی کلمه با آن چشم‌انداز پیوند خورده است: روستا (lo) نسب پدری دارد، فشرده‌سکونت است و از نظر تاریخی با ناهمواری‌های زمین حفاظت می‌شده است، و سنت شفاهی بروم، سنگ‌ها و جویبارهای فلات را همچون نوعی ثبت‌نامه‌ی تاریخ تبارها می‌خواند.

زبان آنان در فرع Plateau از خانواده Benue-Congo جای دارد؛ خوشه‌ای متراکم و از نظر درونی متنوع که زبان‌شناسان هنوز بر سر آن بحث دارند، و در شمال با هوسا، در شرق با Tarok و Ngas، و در هر سو با مجموعه‌ای پراکنده از زبان‌های کوچک‌تر فلات احاطه شده است. امروز بیشتر بروم‌ها دوزبانه‌اند و به هوسا، که زبان مشترک شمال است، تسلط دارند، اما زبان بروم همچنان زبان خانه، مزرعه و آیین است و در کلیساهای عمدتاً پروتستان، که اکنون بخش بزرگی از زندگی عمومی را در بر دارند، مجموعه‌ای فعال از سرودها و کارهای ترجمه وجود دارد. مسیحیت از دهه ۱۹۰۰ به بعد از طریق ایستگاه‌های میسیون متحد سودان وارد شد و اکنون وابستگی غالب است، هرچند آیین‌های کهن‌تر در تقویم باقی مانده‌اند: جشنواره فرهنگی Nzem Berom که سالانه در حوالی برداشت محصول برگزار می‌شود، رؤسای ایل‌ها را زیر نظر حاکم عالی (Gbong Gwom Jos) گرد هم می‌آورد و موسیقی سنتی، کشتی و رقص‌هایی را اجرا می‌کند که پیش از میسیون‌ها وجود داشته‌اند.

دشوارترین بخش هر روایت صادقانه، گذشته‌ی نزدیک است. جوس و مناطق محلی اطراف آن از اواخر دهه ۱۹۹۰ بارها صحنه‌ی خشونت‌های جمعی مرگبار بوده‌اند که اغلب در مطبوعات به‌صورت رویارویی مسیحیان و مسلمانان بازنمایی می‌شود، اما ریشه‌هایشان به همان اندازه در اختلاف بر سر وضعیت indigene، مالکیت زمین بر فلات، و برخوردهای فصلی میان روستاهای کشاورز و مستقر بروم و مسیرهای کوچ گله‌داران فولانی ریشه دارد. بروم‌ها در این ماجرا روستاها و جان‌هایی از دست داده‌اند؛ این رخدادها سیاست و الگوهای مهاجرت یک نسل را شکل داده‌اند، و هر تصویر معاصری از این گروه که این موضوع را کنار بگذارد ناقص است.