اروتیک باکولو

باکولو که به‌نام ایکولو نیز شناخته می‌شوند، نامشان را از زبانی که به آن سخن می‌گویند گرفته‌اند، مردمی کشاورز از جنوب ایالت کادونا در منطقهٔ تپه‌ای و ساوانای بخش میانی کمربند نیجریه هستند. جنوب کادونا یکی از پرجمعیت‌ترین مناطق نیجریه از نظر زبان است. ده‌ها قوم جدا از هم در آنجا نزدیک به هم زندگی می‌کنند و در چنین وضعی، یک گروه با سه چیز مشخص می‌شود: زبان خاص خود، سرزمین زادگاه خود و یک رهبر سنتی که پاسخگوی همان جامعه است، نه بیگانگان. باکولو هر سه را دارند و حفظ آن‌ها بخش بزرگی از هویت ایشان است.

زبان ایکولو به شاخهٔ پلاتو (Plateau) از زبان‌های بنوئه-کنگو (Benue-Congo) در درون خانوادهٔ بزرگ نیجر-کنگو (Niger-Congo) تعلق دارد. زبان‌های همسایهٔ آن خویشاوند هستند: تیاپ، ججو و هیام که به‌وسیلهٔ آتیاپ، باجو و هام گفته می‌شوند، همگی از همان ریشهٔ پلاتو آمده‌اند. هوسا زبان تجارت در سراسر منطقه است و انگلیسی در مدرسه و دولت به کار می‌رود، بنابراین بسیاری از باکولو به‌طور معمول میان دست‌کم سه زبان جابه‌جا می‌شوند. زبان مادری همان چیزی است که مشخص می‌کند چه کسی به این جامعه تعلق دارد.

تاریخ این منطقه را مرز قدیمی با امارت زازاو در شمال شکل داد. در قرن نوزدهم، مردمان غیرمسلمان جنوب زاریا هدف یورش‌های برده‌گیری بودند. سپس فرمانروایی غیرمستقیم بریتانیا آن‌ها را زیر اداره امارت قرار داد، شکایتی که دهه‌ها سیاست جنوب کادونا را رقم زد. مبلغان مسیحی در دوران استعمار آمدند و امروز بیشتر باکولو مسیحی هستند و زندگی کلیسایی بخش بزرگی از تقویم اجتماعی را تعیین می‌کند، هرچند کارهای دینی سنتی از میان نرفته‌اند. کارزار طولانی برای کسب مشیخه‌ها که خود مردمان جنوب کادونا آن را رهبری کردند سرانجام به نتیجه رسید، و اکنون ایکولو مشیخه‌ای با فرمانروای عالی خاص خود دارند، دستاوردی سیاسی که هنوز اعتبار دارد.

زندگی روزمره هنوز از تقویم کشاورزی پیروی می‌کند. خانوارها غلات، یام و دیگر محصولات اصلی غذایی را می‌کارند و این منطقه در کمربند زنجبیل جنوب کادونا قرار دارد که یکی از منابع اصلی این محصول در نیجریه است. سال‌ها ناامنی روستایی در سراسر منطقه این زندگی کشاورزی را دشوارتر کرده و برخی از باکولوهای جوان‌تر اکنون وقت خود را میان روستاهای زادگاهشان و شهرهایی مانند کادونا تقسیم می‌کنند.