اروتیک آواتیمه

آواتیمه مردمی تپه‌نشین در منطقه ولتای غنا هستند و نخستین چیزی که آنان را متمایز می‌کند، آوای گفتارشان است. در این منطقه، اوه زبان بازارها، کلیساها و رادیو است، اما آواتیمه زبان خود را، یعنی سیا، حفظ کرده‌اند. آنان همچنین احساس تعلق نزدیکی به خوشه‌ای کوچک از شهرک‌ها دارند که بر یال‌های رشته‌کوه آکواپیم-توگو، اندکی غرب مرز با توگو، قرار گرفته‌اند. این شهرک‌ها شامل وانه، جایی که رئیس عالی قبیله در آن اقامت دارد، و نیز آمدزوفه، گبادزمه و بیاکپا هستند. این شهرک‌ها چنان بلندند که هوایشان به‌طور محسوسی خنک‌تر از دشت‌های پایین است و غالباً مه بر جاده‌ها می‌نشیند.

سیا به خانواده لغات کوهستانی غنا-توگو تعلق دارد، شاخه‌ای پراکنده از خانواده کوا که در جیب‌های پراکنده در سراسر این ارتفاعات به آن سخن گفته می‌شود. زبان‌شناسان زمانی آن‌ها را لغات بازماندهٔ توگو می‌نامیدند، نامی که موقعیتشان را به‌خوبی توصیف می‌کند: جزیره‌هایی که اوه آن‌ها را احاطه کرده است. نزدیک‌ترین خویشاوندان سیا، نیانگبو و تافی هستند که در جوامع همسایه گفته می‌شوند. برخلاف اوه، سیا هنوز نظام کارآمدی از رده‌های اسمی دارد: اسم‌ها پیشوند می‌گیرند و سایر واژه‌های جمله باید با آن‌ها هماهنگ شوند. تقریباً هر گوینده‌ای به اوه نیز مسلط است و بسیاری انگلیسی حرف می‌زنند، بنابراین سیا به‌عنوان زبان خانه و شهرک زنده می‌ماند، نه زبان تجارت گسترده‌تر.

مسیحیت در اواخر قرن نوزدهم با مبلغان آلمانی بعثهٔ برمن وارد شد که آمدزوفه را به ایستگاه مبلغی تبدیل کردند. این کار به کلیسای امروزی پرزبیتری انجیلی غنا انجامید، و آمدزوفه هنوز شهر مدارس است و کالج تربیت معلم را در خود دارد. بیشتر آواتیمه مسیحی‌اند، اما عضویت در کلیسا در کنار تعهدات رئیس‌بودن، مراسم تدفین و آیین‌های نیاکان قرار دارد و هیچ جماعتی این تعهدات را کنار نزده است.

آواتیمه زیر چند پرچم زیسته‌اند بی‌آنکه جابه‌جا شوند. تپه‌های آنان در توگولند آلمان قرار داشت، پس از جنگ جهانی اول به اداره بریتانیا سپرده شد و از طریق همه‌پرسی 1956 در توگولند بریتانیا به ساحل طلا، که به‌زودی غنا می‌شد، پیوست. جشنواره سالانهٔ آمو که با برداشت برنج پیوند دارد، زمانی است که شهرک‌ها با هم گرد می‌آیند. رؤسا با تشریفات کامل ظاهر می‌شوند، نوازندگان طبل در دوربار می‌نوازند و کسانی که در آکرا یا خارج از کشور کار می‌کنند به خانه برمی‌گردند تا به‌عنوان آواتیمه شمرده شوند.