اروتیک آنیمره

قوم Animere یکی از کوچک‌ترین ملت‌های نام‌دار غنا است. آنچه آن‌ها را متمایز می‌کند نه لباس است و نه بنای یادبود، بلکه یک زبان و دو روستا است. زادگاهشان Kecheibi و Kunda در منطقه Oti Region است، نوارِ شرقیِ غنا که در امتداد مرز با توگو کشیده شده. کمتر کسی از بیرون با آن‌ها آشناست، و حتی در داخل غنا این نام بیشتر در میان زبان‌شناسان، مسئولان محلی و خود مردم Animere شناخته است. Animere بودن به نامی که مردم خودشان را با آن می‌خوانند و به گفتار نسل پیر بستگی دارد.

آن گفتار، Animere، که با نام Anyimere هم نوشته می‌شود، یکی از زبان‌های کوهستانی غنا و توگو است. این‌ها زبان‌های کوچکِ خانواده‌ی Kwa از شاخه‌ی Niger-Congo هستند که در ارتفاعات مشترک دو کشور پراکنده‌اند. نزدیک‌ترین خویشاوند Animere همسایه‌ای در سوی غنایی نیست، بلکه Akebu است که آن سوی مرز در توگو به آن سخن می‌گویند. این خود چیزی درباره‌ی مرز می‌گوید. روستاهای Animere در سرزمینی واقع‌اند که زمانی توگولند آلمان بود. بریتانیا پس از جنگ جهانی اول اداره‌ی آن را بر عهده گرفت و پس از همه‌پرسی 1956 به Gold Coast پیوست، اندکی پیش از استقلال غنا. خطی که روی نقشه کشیده شده، بسیار جوان‌تر از خویشاوندی میان زبان‌های دو سوی آن است.

نقطه‌ی عطف تاریخ Animere همین حالا در حال رخ دادن است، نه قرن‌ها پیش. این زبان به شدت در خطر انقراض است. گویشوران روان آن عمدتاً بزرگسالان مسن‌اند و نسل جوان‌تر در میان زبان‌های بزرگ‌تری بزرگ می‌شود که پیرامونشان است: انگلیسی در مدرسه، و Twi به‌عنوان زبان مشترک سفر و تجارت در بیشتر نقاط کشور. جامعه‌های کوچکی که در چنین وضعی هستند اغلب نام و احساس تبار جدا خود را، مدت‌ها پس از آن‌که گفتار روزمره به زبان‌های دیگر رفته، نگه می‌دارند. اینکه آیا این درباره‌ی Animere هم صدق می‌کند هنوز پرسشی باز است، و پاسخ آن در روستاهای خودشان داده خواهد شد، نه در هیچ بایگانی.

تقریباً هر آنچه درباره‌ی Animere منتشر شده زبان‌شناختی است و پژوهشگرانی نوشته‌اند که می‌کوشیدند زبان را ثبت کنند، در حالی که کسانی که آن را خوب سخن می‌گویند هنوز زنده‌اند. زندگی آیینی، ساختار خانواده و تبار و تاریخ شفاهی‌شان به‌سختی به چاپ رسیده است. این شکاف ارزش آگاهی دارد. Animere جامعه‌ای زنده‌اند که روایتشان از خودشان تقریباً هرگز توسط دیگران ثبت نشده، و کامل‌ترین سند درباره‌ی هویت‌شان هنوز در حافظه‌ی بزرگ‌ترانشان نگه داشته می‌شود.