اروتیک زرگری‌ها

زبان

رومانی زرگری (هندواروپایی، هندوآریایی، گروه رومانی بالکانی)؛ بیشتر آنان آذربایجانی (ترکی) و فارسی (هندواروپایی، ایرانی) نیز صحبت می‌کنند.

بخشی از خانواده زبانی: زبان‌های هندواروپایی

دین

اسلام شیعه

منطقه

غرب آسیا

درباره زرگری‌ها

Zargari جامعه‌ای کوچک از رومی‌ها در شمال‌غرب ایران است و آنچه آن‌ها را متمایز می‌کند، زبانی است که نگه داشته‌اند. در روستای Zargar و پیرامون آن، در شهرستان Abyek از استان Qazvin، خانواده‌ها به گویشی از زبان Romani سخن می‌گویند که به گونه‌های بالکانی جنوب‌شرقی اروپا تعلق دارد. این امر آن‌ها را از سایر گروه‌های دوره‌گردی که ایرانیان همگی با نام‌های Kowli یا Luli از آن‌ها یاد می‌کنند جدا می‌کند؛ گفتار این گروه‌ها یا بر پایهٔ فارسی است یا به Domari پیوند دارد. همچنین Zargari را به موردی نادر در تاریخ Romani بدل می‌کند: مردمی که نیاکانشان از هند به سوی غرب رفتند، نسل‌ها در سرزمین‌های بیزانسی و عثمانی زیستند و سپس به شرق بازگشتند.

سنت جامعه می‌گوید که بنیان‌گذاران چند قرن پیش از Rumelia، یعنی بالکان عثمانی، آورده شدند. این نام به حرفه‌ای اشاره دارد که گفته می‌شود آنان بدان مشغول بودند: zargar در فارسی به معنای «زرگر» یا «طلاساز» است. اسناد مکتوب اندک است و روایت با هر بار نقل تغییر می‌کند، از این رو زبان همچنان بهترین شاهد است. این زبان واژه‌های وام یونانی دارد، از همان گونه‌ای که گویش‌های Romani اروپایی در قلمرو بیزانس فراگرفتند، و روی آن لایه‌هایی از ترکی آذربایجانی و فارسی نشسته است. زبان‌شناسان تنها در سال 1970 به آن توجه کردند، زمانی که Gernot Windfuhr نخستین گزارش را درباره آنچه او «European Gypsy در ایران» نامید منتشر کرد، و از آن پس پژوهشگران ایرانی گویش را بیش از پیش ثبت کرده‌اند.

در زندگی روزمره، اهالی Zargari بسیار شبیه همسایگان خود زندگی می‌کنند. آنان ساکن‌اند و کوچ‌نشین نیستند و در دشت Qazvin به کشاورزی و دامداری مشغول‌اند. آنان مسلمانان شیعه‌اند و تقویم مذهبی روستا همان تقویم روستاهای اطراف است. بیشتر بزرگسالان میان سه زبان رفت‌وآمد می‌کنند: Romani در خانه، ترکی آذربایجانی با روستاهای نزدیک، و فارسی برای مدرسه، اوراق اداری و شهر. این ترتیب در حال تغییر است. این گویش خط مکتوب ندارد و جایی در آموزش ندارد، جوانان به فارسی گرایش دارند و پژوهشگران آن را در زمرهٔ زبان‌های در خطر قرار می‌دهند.

یک نکتهٔ مایهٔ سردرگمی شایان توضیح است. گویشوران فارسی نیز واژهٔ zargari را برای نوعی گفتار سری بازیگوشانه به کار می‌برند که با افزودن هجاهای اضافی به کلمات عادی ساخته می‌شود؛ بازی‌ای که گفته می‌شود به گفت‌وگوی دکان زرگران بازمی‌گردد. این واژه تنها نامی مشترک با گویش روستا دارد و بس. زبان Zargari زبان Romani واقعی و میراثی است که شمار اندکی و رو به کاهش از مردم به آن سخن می‌گویند.

فنوتیپ‌های معمول: زرگری‌ها

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

هیچ ویژگی جسمانی متمایزی که زرگری‌ها را از همسایگان‌شان جدا کند به‌خوبی ثبت نشده است؛ به‌طور کلی آن‌ها به جمعیت روستایی شمال‌غربی ایران شباهت دارند، با پوستی زیتونی تا قهوه‌ای روشن، موی تیره و چشمان تیره. پوشش روزمره از هنجارهای روستایی ایرانی پیروی می‌کند: پیراهن، شلوار و کت برای مردان، و روسری با دامن‌های بلند که اغلب نقش‌دار هستند، یا چادر برای زنان. هیچ لباس متمایز زرگری ثبت نشده است.

پرسش‌های متداول درباره زرگری‌ها

زرگری‌ها به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی زرگری‌ها رومانی زرگری (هندواروپایی، هندوآریایی، گروه رومانی بالکانی)؛ بیشتر آنان آذربایجانی (ترکی) و فارسی (هندواروپایی، ایرانی) نیز صحبت می‌کنند. است.

زرگری‌ها پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان زرگری‌ها اسلام شیعه است.