اروتیک یاماسی

یاماسی‌ها مردمی از جنوب‌شرقی آمریکای شمالی بودند که نزدیک به یک قرن، از دهه‌ی 1660s تا میانه‌ی قرن هجدهم، در امتداد ساحل و دشت ساحلی آنچه امروز جورجیا و کارولینای جنوبی نامیده می‌شود، کنار هم ماندند. آنان ملتی باستانی با یک روایت منشأ واحد نبودند. بلکه از ترکیب شکل گرفتند: بازماندگان زعامت‌های میسیسیپیایی داخل جورجیا، خانواده‌هایی از استان‌های مأموریتی اسپانیایی Guale و Mocama، و دیگرانی که شهرهایشان بر اثر بیماری‌های همه‌گیر و غارت‌های برده‌گیری درهم شکسته بود، و همه‌ی آنان نامی مشترک برگزیدند، زیرا نام مشترک ارزش داشت. نوادگان ایشان امروز در درون ملت ماسکوگی (کریک) و ملت‌های سمینول جای دارند، و این نام بر نقشه‌ی Yemassee در کارولینای جنوبی باقی مانده است.

شهرهایشان پس از آن‌که در دهه‌ی 1680s از فلوریدای اسپانیایی به شمال کوچ کردند، حول Port Royal Sound خوشه‌ای تشکیل دادند، حدود ده شهر، که به شهرهای بالایی مانند Pocotaligo و Huspah و شهرهای پایینی مانند Altamaha و Chechessee و Euhaw تقسیم می‌شدند. Altamaha معمولاً زعیم اصلی را تأمین می‌کرد، اما این یک کنفدراسیون بود نه یک دولت، و شهرها خودشان تصمیم می‌گرفتند. زبان هم از همین الگو پیروی می‌کرد: پاره‌هایی که باقی مانده نشان می‌دهد بیش از یک زبان میان ایشان رایج بوده، با پیوندهای پیشنهادی به Guale و به زبان‌های ماسکوگیایی که در اطرافشان تکلم می‌شد، و سند آن‌قدر ناچیز است که بیش از این ادعایی نمی‌توان کرد. فرانسیسکن‌ها بسیاری از ایشان را در فلوریدا غسل تعمید داده بودند و مبلغان آنگلیکن در کارولینا میان ایشان کار می‌کردند، اما هیچ‌کدام زندگی آیینی میدان شهر را جابه‌جا نکرد.

آنچه آنان را بدنام کرد تجارت برده بود. جنگاوران یاماسی بر مأموریت‌های فلوریدا یورش می‌بردند تا اسیرانی را برای فروش در Charles Town بربایند، و سهم آنان در ویرانی شهرهای آپالاچی در سال 1704 یک استان را تهی کرد. این تجارت بر پایه‌ی اعتبار می‌چرخید و تا سال 1715 بدهی‌های مستحق تاجران کارولینا از هر مقدار پوست آهو بیشتر شد، و تاجران زنان و کودکان یاماسی را در برابر مانده‌ی حساب تصرف کردند. در جمعه‌ی خوب، 15 آوریل 1715، در Pocotaligo، ایشان وکیل هندی مستعمره، Thomas Nairne، و تاجرانی را که در شهرهایشان اقامت داشتند کشتند، و جنگی که پس از آن آمد نزدیک بود کارولینای جنوبی را از میان ببرد. این جنگ زمانی فرو ریخت که چروکی‌ها جانب مستعمره را گرفتند، و تا سال 1717 به پایان رسید.

بازماندگان به فلوریدا بازگشتند، نزدیک St. Augustine به عنوان متحدان اسپانیا ساکن شدند، و چهل سال بعد را در حال شکار شدن توسط متحدان کارولینا از کریک و یوچی گذراندند. آنچه از ایشان باقی ماند در دیگر ملت‌ها پراکنده شد، و بازمانده‌ای آخر با تخلیه‌ی اسپانیایی فلوریدا در سال 1763 به سوی کوبا رفت.