اروتیک تاتاویام

زبان

تاتاویام، منقرض و فقط از پاره‌هایی شناخته‌شده (احتمالاً یوتو-آزتکی، شاخه تاکیک، هرچند محل بحث است)

دین

باورهای سنتی بومی پیش از تماس با اسپانیایی‌ها؛ کاتولیک رومی که از طریق میسیون سن فرناندو وارد شد

درباره تاتاویام

مردم Tataviam، ساکنان بخش بالادست رودخانهٔ Santa Clara بودند. سرزمین آنها منطقه‌ای خشک از دره‌ها، بوته‌زارهای چاپارال و دشت‌های بلوط در لبهٔ شمالی Los Angeles است و امروز شهرهای Santa Clarita، Castaic، Agua Dulce و Piru را در خود جای داده است. قلمروشان بر اساس معیارهای کالیفرنیا کوچک بود، اما در یک چهارراه قرار داشت. دهکده‌های Chumash در پایین‌دست رودخانه و به سمت غرب قرار داشتند، جوامع Kitanemuk و Serrano به سمت شمال و شرق، و سکونتگاه‌های Tongva در جنوب، در دره San Fernando. حتی نام آنها هم از همسایگانشان آمده است. Tataviam واژه‌ای از زبان Kitanemuk است که معمولاً «مردمی که رو به خورشید دارند» ترجمه می‌شود. مردم‌شناسان نخستین، آنها را Alliklik نیز می‌نامیدند، نامی که از Chumash گرفته شده بود.

زبان خودشان تقریباً از اسناد ناپدید شده است. آنچه باقی مانده فهرست کوتاهی از واژه‌ها و عبارت‌هاست که در اوایل قرن بیستم از مردی اهل Piru ثبت شد که تنها بخش‌هایی از آن را به یاد داشت. بیشتر زبان‌شناسان این قطعات را از شاخهٔ Takic می‌دانند، شاخه‌ای از خانوادهٔ Uto-Aztecan که شامل Serrano و Kitanemuk می‌شود. این موضوع زبان Tataviam را از زبان‌های بی‌ارتباط Chumash در همسایگی‌اش جدا می‌کند، اما شواهد اندک است و این پرسش همچنان محل بحث است.

زندگی روزمره با چشم‌اندازی سخت و فصلی شکل می‌گرفت. بلوط، دانه‌های وحشی و ریشهٔ کبابی گیاه یوکای چاپارال خوراک اصلی بودند و گوزن، خرگوش و دیگر شکار، رژیم غذایی را کامل می‌کردند. دهکده‌ها نزدیک منابع آب قابل اعتماد در کنار رودخانه و دره‌های فرعی آن متمرکز می‌شدند. محوطه‌های باستان‌شناختی اطراف Vasquez Rocks همچنان از آشکارترین ردپاهای آن زندگی‌اند. پیش از آنکه میسیون‌ها آن را جابه‌جا کنند، از جهان آیینی آنها کمتر چیزی نوشته شد.

این جابه‌جایی به سرعت رخ داد. Mission San Fernando Rey de España در سال 1797 بنیان نهاده شد و ظرف یک نسل، بیشتر Tataviam غسل تعمید داده شدند و به نظام میسیون‌ها کشیده شدند. آنان در کنار مسیحیان تازه‌گرویدهٔ Tongva، Chumash، Serrano و Kitanemuk زندگی کردند و ازدواج کردند، و اسپانیایی‌ها همهٔ آنان را یکجا با نام Fernandeños خواندند. هنگامی که میسیون‌ها در دهه‌های 1830 سکولار شدند، زمین به آنان بازنگشت. زمین به مزارع مکزیکی (ranchos) رسید و بعدها جویندگان طلا و حفاران نفت همان دره‌ها را کاویدند.

نسل Tataviam در آنجا پایان نیافت. گروه Fernandeño Tataviam Band of Mission Indians که مقرش در شهر San Fernando است، شهروندانش را به تبارهای دهکده‌ای دوران میسیون‌ها در این منطقه پیوند می‌دهد. این گروه از سوی دولت فدرال به رسمیت شناخته نشده و سال‌ها برای این شناسایی تلاش کرده است. همچنین از طرف مکان‌های نیاکانی در سرزمینی سخن می‌گوید که اکنون با مجتمع‌های مسکونی، بزرگراه‌ها و مزارع فیلم‌سازی پوشیده شده است.

فنوتیپ‌های معمول: تاتاویام

مرجع تولید با هوش مصنوعی: مو، چشم، پوست، ساختار صورت، اندام

کمی از توصیف‌های جسمانی ویژهٔ قوم Tataviam ثبت شده است. مانند دیگر مردمان بومی جنوب کالیفرنیا، معمولاً دارای پوستی از قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای تیره، موهای مشکی صاف و چشمانی تیره توصیف می‌شوند. در این منطقه، مردم در هوای گرم لباس کمی می‌پوشیدند. زنان دامن‌هایی از الیاف گیاهی یا پوست آهو می‌پوشیدند و مردم در سرما از شنل‌ها یا پتوهایی از پوست خرگوش استفاده می‌کردند. بازماندگان امروزی لباس‌های معمولی مدرن می‌پوشند و جامه‌های آیینی خود را برای مراسم و رویدادهای فرهنگی نگه می‌دارند.

پرسش‌های متداول درباره تاتاویام

تاتاویام به چه زبانی سخن می‌گویند؟

زبان اصلی تاتاویام تاتاویام، منقرض و فقط از پاره‌هایی شناخته‌شده (احتمالاً یوتو-آزتکی، شاخه تاکیک، هرچند محل بحث است) است.

تاتاویام پیرو چه دینی هستند؟

دین غالب میان تاتاویام باورهای سنتی بومی پیش از تماس با اسپانیایی‌ها؛ کاتولیک رومی که از طریق میسیون سن فرناندو وارد شد است.