اروتیک سقطری‌ها

آنچه سقطری‌ها را به‌عنوان یک قوم مشخص می‌کند، پیش از آنکه دیده شود، شنیده می‌شود. آنان به زبان سقطری سخن می‌گویند که گویشی از عربی نیست و هرگز نبوده است: این زبان به گروه زبان‌های عربی جنوبی نوین تعلق دارد، شاخه‌ای از زبان‌های سامی که نزدیک‌ترین خویشاوندان بازمانده‌اش مهری و جبالی‌اند که در آن‌سوی آب، در مهره و ظفار، به آن‌ها سخن می‌گویند. این زبان در تقریباً تمام تاریخ خود نانوشته مانده است، بنابراین شجره‌نامه، قواعد چرای دام، هجو و خواستگاری در شعرهای از بر شده منتقل می‌شد و مهارت در شعر نوعی جایگاه اجتماعی به شمار می‌رفت. سرزمین آنان سقطره است، جزیره‌ای به فاصلهٔ تقریبی 150 مایل شرق شاخ آفریقا و حدود 230 مایل از ساحل یمن که از آنجا اداره می‌شود. قله‌های گرانیتی رشته‌کوه حاگیر پشت فلاتی آهکی و نوار باریک ساحلی سر برافراشته‌اند و برای قرن‌ها بادهای موسمی جنوب‌غربی جزیره را ماه‌ها پیاپی به روی کشتیرانی می‌بستند. این تنهایی تحمیلی زیربنای تقریباً هر چیز دیگری در اینجاست: پوشش گیاهی‌ای که جز اینجا هیچ‌جا نمی‌روید، و مردمی که پاسخ‌های خود را برای قانون، زمین و آب‌وهوا یافته‌اند.

امروزه سقطری‌ها مسلمانان سنی مذهب شافعی‌اند، اگرچه اسلام بر بستری از حضور مسیحی طولانی نشست: جامعه‌ای از کلیسای شرق حدود هزار سال در جزیره زیست و هنگامی که کشتی‌های پرتغالی در سال 1507 مدت کوتاهی سقطره را تصرف کردند، هنوز نشانه‌هایش دیده می‌شد. نویسندگان سده‌های میانه، از جمله مارکو پولو، جادوگری و تسلط بر بادها را به مردم جزیره نسبت دادند، شهرتی که بیش از آنکه دربارهٔ سقطره باشد، دربارهٔ دریانوردان گذرا است. سلاطین مهری از خاندان عفرار از قشن فرمان راندند تا آنکه یمن جنوبی در 1967 این ترتیب را پایان داد. تقسیم‌بندی قدیمی همچنان برقرار است: چوپانانی در درون جزیره که بز و گاو را پشت دیوارهای سنگ‌چین نگه می‌دارند، هنگام طوفان در غارها پناه می‌گیرند و چراگاه را بر پایهٔ قواعد عرفی چرخش و قُرق مدیریت می‌کنند؛ و ماهیگیران ساحلی، نخلکاران و شهرنشینان حدیبو و قلنسیه. ساکنان عبد الکوری گویشی دارند که روستاییان کوهستانی درک آن را دشوار می‌یابند. صمغ خون اژدها که از درختان چترمانند جزیره گرفته می‌شود، همچنان مانند روزگاری که با مدیترانهٔ باستان داد و ستد می‌شد، به‌عنوان رنگ و دارو به کار می‌رود. طوفان‌های سال‌های 2015 و 2018 خسارت واقعی وارد کردند، کار در کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس مردان جوان را دور می‌کند، عربی در مدارس جای زبان سقطری را می‌گیرد و از سال 2020 این مجمع‌الجزایر زیر نظر شورای انتقالی جنوب و با حمایت امارات اداره می‌شود.