اروتیک سمای

The Semai قومی از Orang Asli هستند که در کوهستان‌های مرکزی شبه‌جزیرهٔ مالایا در مالزی زندگی می‌کنند و در ایالت‌های Perak و Pahang سکونت دارند. آنان بزرگ‌ترین قوم از گروه Senoi هستند، شمارشان ده‌ها هزار نفر است و به زبان Semai سخن می‌گویند که زبانی سِنوی از شاخهٔ اَسلیِ خانوادهٔ Austroasiatic است. آنان در مردم‌شناسی، به‌ویژه از طریق پژوهش Robert Dentan در سال 1968، به‌سبب تأکید فرهنگی قوی بر عدم خشونت و حل مسالمت‌آمیز اختلاف شناخته شده‌اند.

جامعه و معیشت

Semai زراعت تناوبی برنج کوهی، کاساوا و دیگر محصولات را با ماهیگیری، گردآوری خوراک و شکار جانوران کوچک ترکیب می‌کنند و به‌طور سنتی از لولهٔ دمشی (blowpipe) و تیرهای زهرآلود بهره می‌برند. سکونتگاه‌ها کوچک و برابرند و سلسله‌مراتب قوی در آن‌ها دیده نمی‌شود و تصمیم‌ها از راه گفت‌وگو و اجماع گرفته می‌شود. اخلاق قوی بخشش و امتناع نکردن از درخواستی معقول در زندگی اجتماعی Semai جریان دارد. باور آنان بر جهانی از ارواح، تجربهٔ رؤیا و قواعد و تابوها متمرکز است، و به‌ویژه این اندیشه که مسخره کردن یا بدرفتاری با موجودات خاص می‌تواند طوفان‌های خشن به بار آورد. درمان و ارتباط با جهان ارواح بر عهدهٔ کارورزانی است که halaa' نامیده می‌شوند و در مراسم آواز جمعی از سرودهایی بهره می‌برند که در رؤیا آموخته‌اند.

ظاهر و آرایش

پیش از این، Semai لباس‌هایی از پوست درخت و پوشاک ساده از الیاف بافته می‌پوشیدند، با مآزرهای کمری و دامن‌های پیچیده، و در جشن‌ها خود را با نوارهای سر، شانه و زیورهایی از برگ، گل، الیاف بافته و مهره می‌آراستند. چهره‌ها و بدن‌ها گاهی برای مراسم و رقص با رنگدانه‌های گیاهی نشانه‌گذاری می‌شد.

میراث امروز

از میانهٔ سدهٔ بیستم بسیاری از Semai در روستاهای ثابت ساکن شده‌اند، به کشت محصولات نقدی و کار مزدی روی آورده‌اند، تحصیلات مدرسه‌ای را پذیرفته‌اند و بخشی از آنان به مسیحیت یا اسلام گرویده‌اند. بسیاری از Semai همچنین محصولات جنگلی مانند رتان و میوه را گرد می‌آورند و در بازارهای محلی می‌فروشند. فشار بر زمین و توسعه همچنان نگرانی‌های مهم‌اند، در حالی که شهرت Semai در صلح‌جویی و دانش جنگلی‌شان همچنان توجه علمی و عمومی را جلب می‌کند.