اروتیک روفیجی

روفیجی‌ها نام خود را از رودخانه گرفته‌اند و این رودخانه همواره شرایط زندگی را تعیین کرده است. رودخانه روفیجی بزرگ‌ترین رود تانزانیاست. این رود بخش بزرگی از جنوب کشور را زهکشی می‌کند و پیش از آنکه به دلتایی وسیع در کرانه اقیانوس هند، پایین‌تر از دارالسلام، تقسیم شود. وارفیجی‌ها در پایین‌دست دره رودخانه و تا دلتا زندگی می‌کنند، در مناطقی که اکنون بخش‌های روفیجی و کیبیتی منطقه پوانی را تشکیل می‌دهند. طی نسل‌ها، روفیجی بودن به معنای خواندن نشانه‌های سیلاب بوده است: اینکه آب کی روی دشت پخش می‌شود، کجا رسوب خوب برای برنج و ذرت برجا می‌گذارد، و کی باید به زمین‌های مرتفع‌تر پناه برد.

زبان آنان، کیروفیجی، زبانی از خانواده بانتو است که با زبان همسایگانشان، ندنگرکو، ماتومبی و نگیندو، خویشاوندی نزدیک دارد. با این حال، سواحیلی در زندگی روزمره جریان دارد. این زبان بازار، مسجد، مدرسه و رادیو است و در خانه هم هر روز بیشتر جا باز می‌کند. گرایش به سواحیلی قدیمی است. دلتا بر ساحل سواحیلی قرار دارد و در فاصله‌ای قابل پیمایش با قایق بادبانی از جزیره مافیا و کیلوا واقع شده است. تیرهای مانگرو، غلات و ماهی آن پیش از حکومت استعماری از طریق مسیرهای داو به زنگبار و عربستان حمل می‌شد. اسلام نیز از همین مسیرها وارد شد و دین اکثریت بزرگ مردم است. نمازهای جمعه، رمضان و مکتب‌خانه قرآن هفته و سال را شکل می‌دهند و کانزوی سفید در عید پوشیده می‌شود.

سیلاب، جنگ و جابه‌جایی جمعیت

این وادی بیش از آنچه آرامش ظاهری‌اش نشان می‌دهد، تحولات را پشت سر گذاشته است. در سال ۱۹۰۵ جنگ ماجی ماجی علیه حکومت آلمان در تپه‌های ماتومبی، در جنوب رودخانه، آغاز شد. این جنگ با الهام از پیامبری به نام کینجیکیتیله انگوالی شکل گرفت که آب مقدس او قرار بود گلوله‌های آلمانی را به آب تبدیل کند. جوامع روفیجی به این نبرد و قحطی‌ای کشیده شدند که پس از تلافی‌جویی آلمان با سیاست زمین سوخته به وجود آمد. ده سال بعد، رزمناو آلمانی کونیگسبرگ در خورهای دلتا پنهان شد، در حالی که ناوهای جنگی بریتانیا آن را شکار می‌کردند. پس از استقلال، سیلاب شدید ۱۹۶۸ دولت را واداشت خانواده‌های ساکن دشت سیلابی را به روستاهای برنامه‌ریزی‌شده در زمین‌های مرتفع‌تر منتقل کند، گامی زودهنگام در سیاست تجمیع روستایی اوجاما در تانزانیا.

جدیدترین تغییر از بالادست می‌آید. ایستگاه برق‌آبی جولیوس نایرره در دره استیگلر اکنون رودخانه‌ای را کنترل می‌کند که پیش‌تر بر اساس برنامه خودش سیلاب می‌آورد، و مردم پایین‌دست منتظرند ببینند روفیجی رام‌شده برای مزارع، ماهی‌ها و جنگل‌های مانگرو آن‌ها چه معنایی دارد. بیشتر روفیجی‌ها هنوز کشاورزی و ماهیگیری می‌کنند. شهرهایی مانند ایکویریری، کیبیتی و اوتته آنان را به بزرگراه ساحلی و دارالسلام متصل می‌کنند، جایی که بسیاری برای کار به آنجا می‌روند.